Περιλήψεις εργασιών συνεδρίου.

Service Name

Περιλήψεις εισηγήσεων - Βιογραφικά Ομιλητών κατά αύξοντα αριθμό Καταχώρησης

Στο Πανελλήνιο Συνέδριο Ψηφιοποίησης Πολιτιστικής Κληρονομιάς EuroMed2015, παρουσιάστηκαν ογδόντα τρεις εισηγήσεις σε παράλληλες συνεδρίες στα αμφιθέατρα «Ι.Κορδάτος» και «Δ.Σαράτσης» στις εγκαταστάσεις του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στο Βόλο.

Οι περιλήψεις των εργασιών με τα σύντομα βιογραφικά των εισηγητών, είναι διαθέσιμα και σε PDF μορφή.


Αρ. Υποβολής Εργασίας 67
Βασιλική Νούλα, Άρης Καραχάλιος

Βασιλική Νούλα: Είναι αρχαιολόγος και εργάζεται ως ειδική συνεργάτις του Δημάρχου Φαρσάλων από το 2011 έως σήμερα, υπεύθυνη των θεμάτων πολιτισμού και διαχείρισης της πολιτιστικής κληρονομιάς. Προηγουμένως εργάστηκε επί μακρά σειρά ετών σε ανασκαφικά προγράμματα της ΙΕ΄ΕΠΚΑ, ενώ έχει συνεργαστεί με επιφανείς αρχαιολόγους σε αρχαιολογικά προγράμματα ανά την Ελλάδα, όπως τους Ι.Α. Παπαποστόλου, Λίλα Μαραγκού, Καίτη Δημακοπούλου, Νικολέτα Βαλάκου, Ken Wardle, Paul Åström, Gisela Walberg και εσχάτως με τους Margriet Haagsma και Francesco La Torre. Είναι μόνιμη συνεργάτις της ανασκαφής στον Θέρμο Αιτωλίας. Έχει λάβει μέρος σε διάφορα επιστημονικά συνέδρια με εισηγήσεις θεμάτων αρχαιολογικού ενδιαφέροντος. Μετείχε στην οργανωτική και επιστημονική επιτροπή των δύο συνεδρίων που έλαβαν χώρα στα Φάρσαλα τα τελευταία χρόνια. Είναι υπεύθυνη της καταγραφής και φωτογραφικής τεκμηρίωσης του πολιτιστικού και περιβαλλοντικού αποθέματος του Δήμου Φαρσάλων, καθώς και των εκπαιδευτικών προγραμμάτων «Μαθήματα Τοπικής Ιστορίας» και «Μαθήματα Φυσικής Ιστορίας». Μετέχει επίσης, ως επιστημονικός συνεργάτις στο ελληνο – ιταλικό αρχαιολογικό πρόγραμμα της Σκοτούσσας.
Τίτλος εργασίας : Δήμος Φαρσάλων, η γενέθλια Γη του Ομηρικού Αχιλλέα. Τέσσερα χρόνια προσπαθειών διάσωσης μιας ιστορίας 9.000 ετών
Περίληψη εργασίας: Στο Δήμο Φαρσάλων κατά τα τελευταία τέσσερα χρόνια, ξεκινήσαμε από μηδενική βάση, δίχως καμία προηγούμενη κουλτούρα πολιτιστικής πολιτικής, με ελάχιστα χρήματα και μέσα, να σχεδιάζουμε και άμεσα να υλοποιούμε ένα ευρύ πρόγραμμα διαχείρισης της τοπικής πολιτιστικής κληρονομιάς. Βασικό μέλημά μας κατέστη η συστηματική αναζήτηση, διάσωση, μελέτη και ανάδειξη του εντυπωσιακού πολιτιστικού πλούτου του τόπου, η εξοικείωση των δημοτών με αυτόν, η ενσωμάτωση των στοιχείων της πολιτιστικής κληρονομιάς στο σύγχρονο τρόπο ζωής και η μετατροπή τους έτσι σε μια γόνιμη ζώσα πραγματικότητα που θα βρίσκεται σε διαρκή διάλογο με το παρόν.Το εγχείρημα υπήρξε ασφαλώς δύσκολο. Χρησιμοποιώντας μονάχα μία φωτογραφική μηχανή Nikon D90, περιηγηθήκαμε επανειλημμένως όλη την έκταση του Δήμου με τα 56 χωριά του, καταγράψαμε και αποτυπώσαμε φωτογραφικά, αφενός όλα τα αρχαιολογικά μνημεία και τις αρχαιολογικές θέσεις (66 αρχαιολογικές θέσεις από τη νεολιθική έως τη ρωμαϊκή περίοδο, 6 ακροπόλεις, 12 βυζαντινούς και μεταβυζαντινούς ναούς, μία οθωμανική μονή/τεκές μπεκτασήδων, ένας οθωμανικός πύργος, 2 κονάκια, 3 τοξωτές γέφυρες, 51 κρήνες) που διατρέχουν μια αδιάλειπτη περίοδο 9.000 ετών, αφετέρου τις 63 βασικές εορταστικές τελετές και δρώμενα που κυριαρχούν στη ζωή του τοπικού πληθυσμού, δημιουργώντας έτσι μια μεγάλη πλατφόρμα αρχείου που συνεχώς εμπλουτίζεται. Δημιουργήσαμε έναν καινούργιο διαδικτυακό τόπο για το Δήμο Φαρσάλων και ξεκινήσαμε να προβάλλουμε, μέσα από επιστημονικά και τεκμηριωμένα κείμενα και φωτογραφίες το σύνολο της υλικής και άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς μας. Οργανώσαμε δύο μεγάλα συνέδρια, ένα διεθνές ιστορίας και αρχαιολογίας και ένα πανελλήνιο εθνολογικό, χρηματοδοτήσαμε, μέσα από τους πενιχρούς μας πόρους την εκπόνηση 4 μελετών αποκατάστασης βυζαντινών και νεώτερων μνημείων, εντάξαμε σε πρόγραμμα ΕΣΠΑ τις εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης της αρχαίας ακρόπολης της Φαρσάλου και των αρχαίων ταφικών μνημείων της πόλης, οργανώσαμε και στηρίξαμε τέσσερα ανασκαφικά project (τείχος Φαρσάλων, Κάστρο Καλλιθέας, Ακρόπολη Ερέτριας, Ακρόπολη Σκοτούσσας), προχωρήσαμε στη συνεργασία με τα πανεπιστήμια: Alberta Καναδά, Florida ΗΠΑ, Messina Ιταλίας και Αριστοτέλειο Θεσσαλονίκης για την υλοποίηση των αρχαιολογικών μας προγραμμάτων και πολλά ακόμη. Επιθυμούμε να παρουσιάσουμε τα αποτελέσματα των προσπαθειών μας και μέσα από το συγκεκριμένο forum να αναζητήσουμε την πλέον ευδόκιμη και ολοκληρωμένη υλοποίησή τους.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 68
Γεώργιος Κατσούλης, Παναγιώτης Τομακίδης, Κωνσταντίνος Τομακίδης

Γεώργιος Κατσούλης: Γεννήθηκε το 1986. Πτυχιούχος Μηχανικός Γεωπληροφορικής και Τοπογραφίας του Τ.Ε.Ι. Σερρών από το 2009 με μεταπτυχιακές ειδικεύσεις στο Περιβάλλον (2012) και στις Τοπογραφικές Εφαρμογές Υψηλής Ακρίβειας (2013) του Α.Π.Θ. Εργάζεται από το 2008 στον τομέα της Γεωπληροφορικής. Έχει δημοσιεύσει σε πρακτικά συνεδρίων και σε επιστημονικό περιοδικό, θέματα σχετικά με την επιστήμη της Γεωπληροφορικής.
 
 
Τίτλος εργασίας: «Η τρισδιάστατη αποτύπωση μνημείου με σαρωτή laser. Εφαρμογή στο Βυζαντινό Ναό των Αγίων Αποστόλων Θεσσαλονίκης»
Περίληψη εργασίας: Η παρούσα εργασία έχει ως απώτερο στόχο να παρουσιάσει τις δυνατότητες που παρέχει η σύγχρονη μετρητική τεχνολογία της σάρωσης Laser στην αποτύπωση μνημείων Πολιτιστικής Κληρονομίας. Παράδειγμα εφαρμογής αποτελεί ο Βυζαντινός ναός των Αγίων Αποστόλων Θεσσαλονίκης. Κτίστηκε στις αρχές του 14ου αιώνα (1312-1315) κατά την εποχή των Παλαιολόγων και συγκαταλέγεται ανάμεσα στα Ελληνικά Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομίας της UNESCO. Ο ναός όπως και πολλοί άλλοι χριστιανικοί ναοί μετατράπηκε σε τζάμι και έπειτα επανήλθε στην προτεραία του χρήση έχοντας σημαντικές υλικές ζημιές.
Η αποτύπωση των μνημείων είναι αναγκαία καθώς εξασφαλίζει τις καταγραφές των στοιχείων της πολιτιστικής κληρονομιάς, ιδιαίτερα αυτών που κινδυνεύουν από τη φθορά του χρόνου, τις φυσικές συνθήκες και τις μεταβολές που οφείλονται στην ανθρώπινη παρέμβαση. Η καταγραφή της γεωμετρικής πληροφορίας, δηλαδή του σχήματος, του μεγέθους και της θέσης του μνημείου στο χώρο αποτελεί το βασικότερο στάδιο σε μια μελέτη αξιοποίησης, συντήρησης, ανακατασκευής, αναστήλωσης και αποκατάστασης. Οι πιο διαδεδομένες μέθοδοι καταγραφής της γεωμετρικής πληροφορίας που χρησιμοποιούνται σήμερα είναι η Τοπομετρική ή Εμπειρική, η Τοπογραφική, η Φωτογραμμετρική και η Τρισδιάστατη με την χρήση σαρωτή Laser και μπορούν να χρησιμοποιηθούν μεμονωμένα ή σε συνδυασμό μεταξύ τους.
Η αποτύπωση με σαρωτή Laser αποτελεί τεχνολογία αιχμής στην αποτύπωση με το εύρος εφαρμογών όλο και να μεγαλώνει. Τα πλεονεκτήματα είναι πολλά, ταχύτητα και αξιοπιστία, προϊόντα με μεγάλη ακρίβεια από οποιαδήποτε άλλη μεθοδολογία, συνολική αποτύπωση των αντικειμένων στις τρεις διαστάσεις με τον μικρότερο χρόνο εργασίας στο πεδίο κ.α. Το παραγόμενο προϊόν από την εφαρμογή της συγκεκριμένης μετρητικής τεχνολογίας αποτελεί ένα νέφος σημείων σε μορφή τρισδιάστατων συντεταγμένων ΧΥΖ. Επιπλέον, περιλαμβάνει στοιχεία σχετικά με την εμφάνιση όπως η ένταση του ανακλώμενου σήματος για το υλικό ή χρωματικά στοιχεία με την μορφή RGB τιμών. Τα τελικά δεδομένα, έπειτα από κατάλληλη επεξεργασία, μπορούν να δώσουν τρισδιάστατα μοντέλα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην παραγωγή σχεδίων κατόψεων, όψεων και τομών, κάνοντας την μέθοδο μοναδική για αποτύπωση αρχιτεκτονικών λεπτομερειών με υψηλή ακρίβεια.

 

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 70
Στεργιανή Τσιαρβούλα

Στεργιανή Τσιαρβούλα: Σπούδασε Συστηματική Φιλοσοφία στο ΑΠΘ. Από το Τμήμα Δημοσιογραφίας & ΜΜΕ του ΑΠΘ απέκτησε δίπλωμα με ειδίκευση στην Επικοινωνία & στον Πολιτισμό. Στο ίδιο Τμήμα εκπονεί διδακτορική διατριβή με θέμα «Η πολιτισμική πολιτική των ελληνικών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων». Ζει στη Θεσσαλονίκη, όπου δραστηριοποιείται στον ευρύτερο χώρο του cultural management ως σύμβουλος επικοινωνίας/πολιτιστικής διαχείρισης. Έχει εργαστεί σε μουσεία της πόλης (Μουσείο Αρχαίων, Βυζαντινών & Μεταβυζαντινών Μουσικών Οργάνων της Τράπεζας Μακεδονίας Θράκης / Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης / Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης / Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών ΑΠΘ). Συνεργάζεται ως freelancer με γραφεία γραφικών τεχνών, δημιουργικά ατελιέ και εκδοτικούς οίκους της πόλης στην επιμέλεια έκδοσης νέων τίτλων ή/και έντυπου υλικού προβολής & επικοινωνίας φορέων.
Τίτλος εργασίας:  Η θέση των ΤΠΕ στην πολιτισμική πολιτική των τραπεζών
Περίληψη εργασίας: Στην παρούσα εργασία θα διερευνηθεί το εάν και με ποιον τρόπο το «αποτύπωμα» των ελληνικών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων στο χώρο του πολιτισμού (μουσεία, συλλογές, αρχεία, εκθέσεις, εκδηλώσεις, χορηγίες, εκδόσεις κ.λπ.) διαμορφώνεται από τη χρήση ή μη των μεθοδολογιών, τεχνολογιών, μοντέλων και εργαλείων των ΤΠΕ. Πιο συγκεκριμένα, θα αποτυπωθεί η θέση των ελληνικών τραπεζών στην εποχή της ψηφιακής συνθήκης, όσον αφορά την εν γένει διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς στο σύγχρονο ψηφιακό περιβάλλον: συντήρηση και διατήρηση τεκμηρίων, προστασία και ασφάλεια συλλογών, διαχείριση αρχείων, επεξεργασία δεδομένων, ψηφιοποίηση υλικού, ζητήματα πνευματικής ιδιοκτησίας, διαδικτυακές/διαδραστικές εφαρμογές, κ.ά. Παράλληλα, θα καταγραφεί ο τρόπος αξιοποίησης των δυνατοτήτων που παρέχει η ψηφιακή εποχή για μεγαλύτερης κλίμακας και ιδανικότερη προβολή (διαφήμιση, δημοσιότητα, δημόσιες σχέσεις)  της δραστηριότητας αυτής από πλευράς τραπεζών προς το προσωπικό τους, τους μετόχους, τους πελάτες, τις τοπικές κοινωνίες, τα ΜΜΕ, τους ανταγωνιστές τους, το ευρύ κοινό.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 71
Σμαραγδή Παπαγιαννοπούλου, Νίκη Ναουμίδου

 
ΣΜΑΡΑΓΔΗ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ  (smaragdi.papagiannopoulou@gmail.com)
ΣΠΟΥΔΕΣ: Απόφοιτος Συντήρησης Αρχαιοτήτων και Έργων Τέχνης του ΤΕΙ Αθήνας 2014. Πτυχιακή εργασία: «Ανάπτυξη Διαδικτυακού Συστήματος Διαχείρισης Ανασκαφικών Ευρημάτων,Μνημοσύνη. Μελέτη περίτωσης των αρχαιολογικών πληροφοριών και πληροφοριών συντήρησης της Ά ΕΠΚΑ, τομέα Δυτικών Λόφων».
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ: 43rd CAA Conference-Siena 2015, Συντήρηση της Πολιτιστικής Κληρονομιάς:προκλήσεις και επαναπροσδιορισμοί-Αθήνα 2015.
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ: Α΄ Εφορεία Αθηνών-συντήρηση λίθου, Μουσείο Μπενάκη-Τμήμα τεκμηρίωσης. Εθελοντικά στην ΚΒ΄ ΕΠΚΑ και Αρχαία Μεσσήνη.
 
ΝΙΚΗ ΝΑΟΥΜΙΔΟΥ   (nnconservation@gmail.com)
ΣΠΟΥΔΕΣ :  Συντήρηση Έργων Τέχνης και Αρχαιοτήτων- ΤΕΙ Αθήνας 1998.
Ειδίκευση (MSc) στα Συστήματα Πολιτισμικών Πληροφοριών & Διαχείρισης της Πολιτιστικής Κληρονομιάς- τμήματα Επιστήμης Υπολογιστών και Ιστορίας Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης. Υποψήφια διδάκτωρ, τμήμα
Ιστορίας- Αρχαιολογίας, Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο.
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ, ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ:  Εκπαιδευτικός
2002-15 (Εργαστηριακός Συνεργάτης τμήματος ΣΑΕΤ-ΤΕΙ Αθήνας) στο μάθημα «Ειδικά Θέματα Ηλεκτρονικών Υπολογιστών- Ηλεκτρονική Τεκμηρίωση».
Εισηγήτρια πτυχιακών εργασιών με θέματα διαχείρισης πολιτισμικών πληροφοριών. ΥΠ.ΠΟ. (Διεύθυνση Νεότερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς, Διεύθυνση Συντήρησης Αρχαίων και Νεοτέρων Μνημείων 2000-08).
Ερευνητικά Προγράμματα πχ. ΕΠΕΑΕΚ ΙΙ- Εισαγωγή νέων τεχνολογιών στην εκπαίδευση, Μελέτες, Δημοσιεύσεις, Συνεργασίες με μουσεία πχ. ΕΜΣΤ και Εθνική Πινακοθήκη, γκαλερί, συλλέκτες, επιστημονικά κέντρα πχ.
Ε.Κ.Ε.Φ.Ε.-“Δημόκριτος” και πολιτισμικά ιδρύματα πχ. ΔΕΣΤΕ. Έναρξη Εργασιών Φυσικού Προσώπου Επιτηδευματία-2004, Άδεια Άσκησης Επαγγέλματος.
Τίτλος εργασίας: «Μνημοσύνη»: ένα σύστημα διαχείρισης ψηφιακών τεκμηρίων συντήρησης και αρχαιολογίας»
Περίληψη εργασίας: Σύμφωνα με τον ορισμό επαγγέλματος του συντηρητή, όπως δίνεται από το ICOM-CC, και την χάρτα της Βενετίας είναι ξεκάθαρο πως η τεκμηρίωση και καταγραφή απαιτείται για κάθε στάδιο της εργασίας του. Η καταγραφή της λογικής διαδικασίας και αποτύπωσης των ανασκαφικών εργασιών και ενεργειών συντήρησης μέσα σε ένα σύστημα διαχείρισης κινητών ανασκαφικών ευρημάτων είναι μια πρόκληση. Απαιτεί την αποδόμηση και ανάλυση της πληροφορίας σε βάθος και τον συσχετισμό των παραγόμενων δεδομένων. Σκοπός της παρούσας ανακοίνωσης είναι η παρουσίαση των προβληματισμών γύρω από τα θέματα διαχείρισης και τεκμηρίωσης των κινητών αρχαιολογικών ευρημάτων όπως αυτά διαμορφώθηκαν μέσα από την εμπειρία ανάπτυξης του συστήματος  Μνημοσύνη. Σκοπός του συστήματος είναι να ικανοποιήσει τις ανάγκες για τεκμηρίωση και διαχείριση των αρχαιολογικών πληροφοριών και πληροφοριών συντήρησης, καταγράφοντας όλες τις επιστημονικές και διοικητικές διαδικασίες που υφίστανται τα ευρήματα από τη στιγμή της εύρεσης και σε κάθε μεταβολή της κατάστασής διατήρησης τους. Για την ανάπτυξη του συστήματος μελετήθηκε η περίπτωση του αρχαιολογικού χώρου Πνυκός-Νυμφών-Μουσών της Ά ΕΠΚΑ, κατά την οποία πραγματοποιήθηκε συλλογή και ανάλυση απαιτήσεων. Στη διαδικασία αυτή ορίστηκαν οι κύριες περιοχές εφαρμογών, οι λειτουργίες του συστήματος, οι χρήστες και οι απαιτήσεις τους και το είδος των πληροφοριών. Μελετήθηκε και αναλύθηκε η υπάρχουσα τεκμηρίωση, προσδιορίστηκαν τα δεδομένα εισόδου ή εξόδου, οι προτιθέμενες χρήσεις και δοσοληψίες των χρηστών καθώς επιλέχθηκε και το κατάλληλο λογισμικό. Για τη μοντελοποίηση των δεδομένων μελετήθηκε το αρχειακό υλικό του αρχαιολογικού χώρου Πνυκός-Νυμφών-Μουσών της Ά ΕΠΚΑ, τα δελτία συντήρησης του τμήματος Συντήρησης Αρχαιοτήτων & Έργων Τέχνης του ΤΕΙ Αθήνας καθώς επίσης τα διεθνή πρότυπα τεκμηρίωσης όπως το CIDOC – CRM, Object ID. Για την υλοποίηση της Μνημοσύνης, χρησιμοποιήθηκε Ελεύθερο Λογισμικό και Λογισμικό Ανοιχτού Κώδικα. Αναπτύχθηκε σε γλώσσα προγραμματισμού PhP με το Σύστημα Διαχείρισης Περιεχομένου Drupal σε διακομιστή Apache. Η Βάση Δεδομένων της, σχεδιάστηκε σε MySQL. Μέσα από τη μελέτη που πραγματοποιήθηκε κατανοήθηκε εις βάθος η διαδικασία καταγραφής των ευρημάτων και της μεθοδολογίας συντήρησης. Η Μνημοσύνη υποστηρίζει επαρκώς την επαγωγική διαδικασία καταγραφής των πληροφοριών από τα θραύσματα στο ολοκληρωμένο αντικείμενο και τις παρουσιάζει σύμφωνα με δύο ομοκεντρικούς άξονες, το δελτίο συντήρησης και το αρχαιολογικό δελτίο. Κατηγοριοποιεί στους χρήστες σύμφωνα με την επιστημονική τους ειδικότητα και τους αποδίδει ρόλους, παρέχοντας ασφάλεια και ανεξαρτησία των δεδομένων. Είναι μια διαδικτυακή πλατφόρμα που παρέχει σε πραγματικό χρόνο ένα πλήρη εποπτικό έλεγχο.



Αρ. Υποβολής Εργασίας 72
Βασίλειος Σπανός


ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
09/2013 - : Υπ. Διδάκτωρ, ΤΜΧΠΠΑ, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Βόλος.
09/2012 – 09/2013: MSc “Πολεοδομία - Χωροταξία”, ΤΜΧΠΠΑ, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Βόλος.
09/2005 – 07/2011: Αγρονόμος και Τοπογράφος Μηχανικός, ΑΠΘ.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Spanos, D. V. (2015) “The Hidden Myth of a Forgotten Kingdom: the Potential of Ancient Phthia as a Cultural Heritage Centre”. 2nd International Conference on “Changing Cities: Spatial, Morphological, Formal and Socio-economic Dimensions”, June, 22 – 26, Porto Heli, Greece.
Σπανός, Δ. Β. (2014) «Λάρισα: Αρχαία Μνημεία και Χώροι Σύγχρονου Πολιτισμού». Στο: Δέφνερ, Α. (επ.) «Στρατηγικό Σχέδιο Μάρκετινγκ Λάρισας». Βόλος: Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Θεσσαλίας, σσ. 59 - 104.
Spanos, D. V. and Gospodini, A. (2014) “Cultural Heritage Management, Dilemmas and Conflicts: Integrating Byzantine Ruins into Modern City”. AESOP International Congress, July, 9 – 12, Delft – Utrecht, Netherlands.
Σπανός, Δ. Β., Δέφνερ, Α., Καραχάλης, Ν. (2014) «Κριτική Επισκόπηση του Βιώσιμου Στρατηγικού Σχεδιασμού του Α΄ Αρχαίου Θεάτρου Λάρισας». 12ο Επιστημονικό Συνέδριο, Ελληνικό Τμήμα ERSA, 27 – 28 Ιουνίου, Αθήνα.
Spanos, D. V. (2013) “Smart Cities: Definition and Case Studies”. 1nd International Conference on “Changing Cities: Spatial, Morphological, Formal and Socio-economic Dimensions”, June, 18 – 21, Skiathos island, Greece.

ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ
Δύο υποτροφίες στο πλαίσιο του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Σπουδών “Πολεοδομία - Χωροταξία”, του Τμήματος Μηχανικών Χωροταξίας, Πολεοδομίας και Περιφερειακής Ανάπτυξης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.
Επιλεχθείς ανάμεσα από 300 άτομα από την ΑΜΚΕ “FUTURE LEADERS” για την οργάνωση και εκπόνηση προγράμματος αρωγής στο πλαίσιο της λειτουργίας του περιοδικού για αστέγους στο μετρό της Αθήνας “ΣΧΕΔΙΑ”.

 
Τίτλος εργασίας: «Ψηφιακή Απεικόνιση Μνημείων Πολιτιστικής Κληρονομιάς μέσω Χρήσης UAV: Εφαρμογή Μελέτης Περίπτωσης»
Περίληψη εργασίας: Πέραν της υλικής υπόστασης τους, τα μνημεία χαρακτηρίζονται ως θεματοφύλακες άυλων στοιχείων που προσδιορίζουν τρόπους ζωής και αντίληψης. Η διατήρηση τους κρίνεται ως επιτακτική ανάγκη, ειδικά από τη στιγμή που αυτά είναι ευάλωτα τόσο σε φυσικές όσο και σε τεχνητές καταστροφές. Συνεπώς, είναι πρέπον η πολιτιστική κληρονομιά να τεθεί υπό καθεστώς προστασίας και καταγραφής. Κύριο αντικείμενο της μελέτης αυτής είναι η καταγραφή της δυναμικής των υπερ-ελαφριών μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων (Unmanned Aerial Vehicles) σε διαδικασίες ψηφιακής απεικόνισης μνημείων. Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί ραγδαία αύξηση σε εφαρμογές UAVs στη χαρτογράφηση χρήσεων καλύψεων γης από χαμηλό ύψος και την παραγωγή φωτογραμμετρικών προϊόντων υψηλής πιστότητας όπως ορθοφωτοχάρτες και Ψηφιακά Μοντέλα Επιφανείας (Digital Surface Model). Λαμβάνοντας υπόψη την ελαφριά σύνθεσή και το χαμηλό κόστος που τα συνοδεύει, τα UAVs αποτελούν μία ξεχωριστή εναλλακτική εφαρμογή με σκοπό την ταχύτατη ψηφιακή αποτύπωση των πολιτιστικών μνημείων καθώς και τη διαχρονική παρακολούθηση της κατάστασής τους.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 73
Βασιλική Πάχτα, Ιωάννα Παπαγιάννη

Βασιλική Πάχτα: Δρ. Αρχιτέκτων, Συντηρήτρια Αρχαιοτήτων, ΕΔΙΠ Εργαστηρίου Δομικών Υλικών ΑΠΘ. Επιστημονικός Συνεργάτης στο Εργαστήριο Δομικών Υλικών σε περισσότερα από 50 Εθνικά και Ευρωπαϊκά Ερευνητικά Προγράμματα στον τομέα της Αποκατάστασης Μνημείων και Ιστορικών κτιρίων, με ευρύτερο αντικείμενο απασχόλησης  την ανάλυση και χαρακτηρισμό ιστορικών υλικών (κονιάματα, λίθοι, πλίνθοι), και την ανάλυση νέων (κονιάματα, ενέματα) για τη στερέωση και αποκατάσταση μνημείων. 50 σχετικές ανακοινώσεις σε Εθνικά και Διεθνή Συνέδρια και επ.περιοδικά.
 
Τίτλος εργασίας: «Αξιοποίηση τράπεζας δεδομένων ανάλυσης ιστορικών κονιαμάτων»
Περίληψη εργασίας: Τα κονιάματα αποτελούν ένα διαχρονικό συνδετικό υλικό των ιστορικών κατασκευών από την προϊστορία έως σήμερα. Ανάλογα με το λειτουργικό τους ρόλο διακρίνονται σε κονιάματα δόμησης, επιχρίσματα, υποστρώματα δαπέδων, ψηφιδωτών, τοιχογραφιών και παρουσιάζουν διαφοροποιήσεις σε σχέση με τα φυσικο-μηχανικά και χημικά χαρακτηριστικά τους και την τεχνολογία εφαρμογής τους.  Η συστηματική ανάλυση και καταγραφή των χαρακτηριστικών τους επιτρέπει την αξιόπιστη συγκριτική αξιολόγηση τους, από την οποία προκύπτουν πολύτιμα συμπεράσματα αρχαιολογικού, ιστορικού, τεχνολογικού και κοινωνικο-οικονομικού ενδιαφέροντος.  Προς την κατεύθυνση αυτή, δημιουργήθηκε μία τράπεζα δεδομένων για την καταγραφή ενός μεγάλου αριθμού ιστορικών κονιαμάτων όλων των ειδών, που έχουν μελετηθεί την τελευταία εικοσιπενταετία στο Εργαστήριο Δομικών Υλικών ΑΠΘ. Οι βασικές παράμετροι σχεδιασμού της τράπεζας δεδομένων ήταν η ευέλικτη οργάνωση και διαχείριση των δεδομένων, καθώς και η δυνατότητα στατιστικής παρακολούθησης των πληροφοριών.  Μέσω της συγκριτικής αξιολόγησης των αποτελεσμάτων ανά τύπο κονιάματος και ιστορική περίοδο, προέκυψε η αλληλένδετη σχέση της τεχνολογικής εξέλιξης των κονιαμάτων με τα τοπικά χαρακτηριστικά κάθε περιοχής (περιβάλλον, κοινωνικο-οικονομικό πλαίσιο). Παράγοντες όπως το είδος του κτίσματος και η διαθεσιμότητα πρώτων υλών, η τεχνολογική εξέλιξη και το ευρύτερο πολιτιστικό επίπεδο κάθε περιόδου και τόπου, φαίνεται να επηρεάζουν τα υλικά και την τεχνολογία των κονιαμάτων.  Τα πιθανά σενάρια αξιοποίησης της τράπεζας δεδομένων είναι: Η διάχυση της γνώσης σε σχέση με τα χαρακτηριστικά των ιστορικών κονιαμάτων, σε όλους τους φορείς και επιστήμονες που ασχολούνται με το θέμα της αποκατάστασης μνημείων, μέσω διαδικτυακής σύνδεσης στα δεδομένα της τράπεζας, διασφαλίζοντας ωστόσο την προστασία των αρχείων (εφαρμογή σχετικής νομοθεσίας Πνευματικής ιδιοκτησίας και αδειών εκμετάλλευσης). Μουσειολογική αξιοποίηση του υλικού, ώστε να αποτελέσει το αρχείο μίας Έκθεσης τεχνολογίας κονιαμάτων άμεσα συνδεδεμένης με την οικοδομική κάθε ιστορικής περιόδου και τις διαχρονικές αξίες δόμησης. Η Έκθεση αυτή θα μπορούσε να έχει παραστατική ή ψηφιακή διάσταση.   Μέσω της σχεδιαστικής αξιοποίησης των πληροφοριών της τράπεζας δεδομένων θα ήταν εφικτή η παραγωγή τρισδιάστατων απεικονίσεων υλικών και κατασκευαστικών λεπτομερειών μνημείων και ιστορικών κτιρίων, που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως συμπληρωματικά στοιχεία της Έκθεσης ή και της ίδιας της τράπεζας δεδομένων. Περαιτέρω συνδυασμός των στοιχείων αυτών με ιστορικά στοιχεία, μύθους και παραδόσεις επιτρέπει την ανάπτυξη ψηφιακού υλικού που μπορεί να βρει χρήση σε πολλά επίπεδα, όπως εκπαίδευση, ψυχαγωγία, αναπαραστάσεις, σεναριογραφία και σκηνοθεσία, τροφοδοτώντας τη φαντασία συγγραφέων και καλλιτεχνών και επιτρέποντας έτσι με ένα αβίαστο τρόπο τη διείσδυση της παράδοσης στο παρόν και στο μέλλον.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 74
Δήμητρα Τζεφεράκου

Δήμητρα  Τσεφεράκου: Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1989. Έχει αποφοίτησε από το Τμήμα Νομικής της Σχολής Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Σπουδών του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου της Κύπρου το 2015 καθώς και από το Τμήμα Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης της Σχολής Νομικών, Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών με τομέα ειδίκευσης την Διοικητική επιστήμη και το Δημόσιο Δίκαιο. Έχει εργαστεί στην Βουλή των Ελλήνων, και ειδικότερα στην Γενική Διεύθυνση Διεθνών Σχέσεων και Επικοινωνίας στα πλαίσια της πρακτικής της άσκησης. Γνωρίζει Ελληνικά, Αγγλικά, Γαλλικά και Ιταλικά. Διαθέτει άριστες γνώσεις χειρισμού Η/Υ. Συμμετέχει σε ερευνητικά προγράμματα που άπτονται θέματα τόσο νομικής όσο και δημόσιας διοίκησης, , περιφερειακής ανάπτυξης, τεχνολογίας και πολιτισμού. Έχει μετάσχει σε πλήθος επιμορφωτικών
συνεδρίων και σεμιναρίων τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.
 
Τίτλος εργασίας: «Ο Πολιτιστικός Τουρισμός ως στρατηγικός μοχλός αειφόρου ανάπτυξης και έξυπνης εξειδίκευσης της Περιφέρειας Κρήτης»
Περίληψη εργασίας: Η Κρήτη είναι το δεύτερο δημοφιλέστερο γεωγραφικό διαµέρισµα στην Ελλάδα. Ο πολιτιστικός - ιστορικός τουρισμός είναι μια από τις ευκαιρίες να αναπτυχθεί και να ισχυροποιηθεί η θέση της Κρήτης στον τουριστικό χάρτη. Ο πολιτιστικός τουρισμός είναι η εναλλακτική µορφή τουρισμού που έχει σαν κύρια τουριστική δραστηριότητα την επαφή, γνωριμία, γνώση και απόλαυση του πολιτιστικού πλούτου των τουριστικών προορισµών και τη συµµετοχή ή την παρακολούθηση πολιτιστικών εκδηλώσεων. Η εν λόγω πρόταση αφορά στη δημιουργία μιας καινοτόμου διαδικτυακής πλατφόρμας παρουσίασης των σημαντικότερων ιστορικών μνημείων της Κρήτης που θα παρέχει πληροφορίες σχετικά με τη χρονική εξέλιξη των μνημείων μέσω της διαγραμματικής τρισδιάστατης αναπαράστασης τους και τη σύντομη περιγραφή της ιστορίας τους. Παρέχονται καινοτόμες τεχνολογίες τρισδιάστατων γραφικών βελτιστοποιημένων για γρήγορη απεικόνιση των μνημείων μέσω διαδικτύου. Για πρώτη φορά, μία έξυπνη βάση δεδομένων οδηγεί τη τρισδιάστατη απεικόνιση ενός μεγάλου αριθμού τρισδιάστατων μνημείων ώστε να είναι διαχωρίσιμη σε πραγματικό χρόνο μέσω διαδικτύου. Το βασικό στοιχείο καινοτομίας της πρότασης είναι η δυνατότητα που δίνεται για πρώτη φορά στον επισκέπτη να περιηγηθεί μέσα από ένα απλό στην χρήση, εύληπτο, τρισδιάστατο, διαδραστικό περιβάλλον σε όλα τα μνημεία της Κρήτης και να παρατηρήσει την εξέλιξή τους κατά την διάρκεια των επτά (7) ιστορικών περιόδων του νησιού – από την Μινωική έως την σύγχρονη. Στην παρούσα φάση, με τη χρηματοδότηση της εταιρείας Τηλεπικοινωνιών CYTA Hellas, το Πολυτεχνείο Κρήτης έχει πραγματοποιήσει μια πιλοτική υλοποίηση της παρούσας πρότασης (www.crete3d.gr), η οποία παρουσιάστηκε με μεγάλη επιτυχία στο κοινό στις 4 Μαρτίου 2015. Η Περιφέρεια Κρήτης, η οποία στήριξε υπό την αιγίδα της το έργο, προσφέρθηκε να υποστηρίξει την συνέχειά του με την δημιουργία μιας νέας πλατφόρμας για φορητές συσκευές καθώς και τον εμπλουτισμό του με νέο περιεχόμενο. Στην έως σήμερα πιλοτική εφαρμογή μοντελοποιήθηκαν πλήρως (σε όλες τις κλίμακες απεικόνισης) 15 μνημεία, ενώ τοποθετήθηκαν σημειακά στον τρισδιάστατο χάρτη 70 μνημεία. Η νέα πλατφόρμα προτείνεται να εμπλουτίσει με νέο υλικό και λεπτομέρειες τα ήδη μοντελοποιημένα μνημεία, να προσθέσει έναν σημαντικό αριθμό μνημείων σε πλήρη ανάλυση, από όλους τους νομούς της Κρήτης και από όλες τις ιστορικές περιόδους και να επεκταθεί σε φορητές συσκευές. Επίσης, πρόκειται να προσφέρει νέες υπηρεσίες, όπως πχ αλληλεπίδραση μέσω κοινωνικών δικτύων (social media), αυτόματη αναγνώριση μνημείου μέσω GPS, παράλληλη απεικόνιση του μνημείου σε φυσική και ψηφιακή μορφή (augmented reality) και σύγκριση της μορφής του μνημείου ανά εκάστοτε ιστορική περίοδο με την σημερινή φυσική του παρουσία, δημιουργία προσωπικών διαδρομών στον χάρτη, κα. Η συμβολή της προτεινόμενης εφαρμογής προβλέπεται να είναι σημαντική για την Κρήτη μέσω της σημαντικής αύξησης και ποιοτικής αναβάθμισης του τουρισμού, την αποσυμφόρηση των πολύ γνωστών μνημείων και την ανάδειξη των λιγότερο προβεβλημένων, την εξοικείωση του ντόπιου πληθυσμού με την ιστορία του τόπου, καθώς και να αποτελέσει ένα σύγχρονο εκπαιδευτικό εργαλείο για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, θελκτικό για τα παιδιά.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 75
Παναγιώτης Γεωργίου, Γιάννης Τσάκωνας


Παναγιώτης Γεωργίου: είναι διπλωματούχος Μηχανικός Μεταλλείων/Μεταλλουργός του ΕΜΠ με μεταπτυχιακές σπουδές στην Περιβαλλοντική Γεωτεχνική (University of Newcastle upon Tyne). Δραστηριοποιείται στο χώρο των βιβλιοθηκών και της διαχείρισης της πληροφορίας από το 1996 ως υπεύθυνος των Ψηφιακών Υπηρεσιών και Συλλογών και των Ε&Τ έργων της Βιβλιοθήκης & Κέντρου Πληροφόρησης του Πανεπιστημίου Πατρών. Τα ενδιαφέροντά του περιλαμβάνουν: αυτοματοποίηση βιβλιοθηκών, ψηφιακές συλλογές, ηλεκτρονικές δημοσιεύσεις, ανοικτή πρόσβαση και διατήρηση ψηφιακών τεκμηρίων.
 
 
Τίτλος εργασίας: «Διεύρυνση ψηφιακού περιεχομένου και υπηρεσιών ψηφιακών συλλογών: η περίπτωση της «Διογένειας»
 
Περίληψη εργασίας: Οι έως τώρα προσπάθειες στον ελληνικό χώρο, και ειδικότερα στα έργα ανάπτυξης ψηφιακών συλλογών από το χώρο των Βιβλιοθηκών, ήταν επικεντρωμένες σε κειμενικές μορφές αρχείων. Ως αποτέλεσμα αυτού έχει παραχθεί ένας ιδιαίτερα μεγάλος όγκος ψηφιακών αρχείων που καλύπτουν ικανοποιητικά τις έως τώρα συλλογές κειμένων, ειδικότερα προηγούμενων αιώνων. Αυτό που υπολείπεται όμως είναι η αντίστοιχη ανάπτυξη ψηφιακών συλλογών άλλων μορφών πληροφορίας και ειδικότερα της πολυμεσικής. Στην παρούσα εργασία γίνεται μια αναφορά στις στρατηγικές επιλογές της Βιβλιοθήκης & Κέντρου Πληροφόρησης του Πανεπιστημίου Πατρών για την ανάπτυξη νέων ψηφιακών ενοτήτων με διεύρυνση τόσο στις μορφές των ψηφιακών αρχείων, όσο και στα εργαλεία ανάκτησης τους. Οι στρατηγικές αυτές επιλογές συνοδεύονται από την ανάλογη στόχευση ενός άλλου κοινού, πέραν του ακαδημαϊκού, με τρόπους που ενθαρρύνει τη συμμετοχή των τοπικών κοινοτήτων, για την ενίσχυση της συλλογικής μνήμης. Οι επιλογές αυτές παίρνουν τη μορφή της ψηφιακής συλλογής «Διογένεια», η οποία είναι η πιο πρόσφατη προσθήκη στο πλέγμα των υφιστάμενων ψηφιακών συλλογών.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 77
Νικόλαος Τριβυζαδάκης

Νικόλαος Τριβυζαδάκης: Κατάγομαι από την πόλη της Δράμας, Μακεδονία, Ελλάδα. Έχω πτυχίο Αρχαιολογίας, Θεολογίας και Νομικής, ενώ οι σπουδές μου περιλαμβάνουν μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης στην Αρχαιολογία και στην Φιλοσοφία της Τέχνης, καθώς και διδακτορικό δίπλωμα  ειδίκευσης στην Αρχαιολογία. Παράλληλα, εντός του ακαδημαϊκού έτους 2015-2016 ολοκληρώνω μεταπτυχιακό κύκλο σπουδών στη Διοίκηση Επιχειρήσεων (ΜΒΑ). Επαγγελματικά, απασχολούμαι ως αρχαιολόγος στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Ροδόπης και ως Συμβουλευτικό Εκπαιδευτικό Προσωπικό στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο, Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών. Παράλληλα, είμαι εγγεγραμμένος ως ασκούμενος δικηγόρος στο Δικηγορικό Σύλλογο Δράμας.
 
Τίτλος εργασίας: «Ο ρόλος των ψηφιακών τεχνολογικών δυνατοτήτων στη διαμόρφωση μιας Άμεσης Επένδυσης Πολιτισμού»
Περίληψη εργασίας: Μια Άμεση Επένδυση στον τομέα της πολιτιστικής κληρονομιάς επιζητά την υπεραξία της εις το διηνεκές διατήρησης των υλικών μαρτυριών του παρελθόντος αλλά και την αξία των άμεσων ανταποδοτικών πολλαπλασιαστικών αποτελεσμάτων για την παραγωγή ενός μετρήσιμου υλικού αποθέματος προς επανεπένδυση σε παρόμοιες δράσεις. Αυτή η διπλή στόχευση μπορεί να υπηρετηθεί από τις δυνατότητες των σύγχρονων ψηφιακών τεχνολογικών επιτευγμάτων, οι οποίες παρέχουν δυναμική ενεργητικής και διαδραστικής αναπαράστασης του παρελθόντος και προβολής του στο παρόν. Υπό το πρίσμα αυτό, η ψηφιοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς μπορεί να προσφέρει ένα σημαίνον πολιτιστικό προϊόν, η διάθεση του οποίου στο ευρύ κοινό υπό τις αρχές του σύγχρονου μάρκετινγκ μπορεί να καταστήσει την επένδυση πολιτισμού κερδοφόρα, προσελκύοντας παράλληλα νέους πόρους προς επένδυση. Γίνεται σαφές ότι η δόμηση ενός πολιτιστικού επενδυτικού portfolio οφείλει να βασιστεί στην εξωστρέφεια του πολιτιστικού αποθέματος, που μπορεί να επιτευχθεί σαφώς μέσω των επικοινωνιακών, διαδραστικών και ενεργητικών επιλογών, που προσφέρουν οι νέες ψηφιακές τεχνολογικές δυνατότητες.

  Αρ. Υποβολής Εργασίας 79
Κλειώ Καρανίκα, Κώστας Ελευθερίου, Κωνσταντίνος Λοίζος

Καρανίκα Κλειώ:  Γεννήθηκε τον Ιούλιου του 1987 στην Έδεσσα. Έλαβε πτυχίο Αρχειονομίας και Βιβλιοθηκονομίας από το Ιόνιο Πανεπιστήμιο ενώ συνέχισε τις σπουδές της αποκτώντας μεταπτυχιακό δίπλωμα στην Πληροφορική από το Πανεπιστήμιο του Πειραιά. Το 2011 παρείχε υπηρεσίες αρχειονόμου στην  Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου. Από τον Οκτώβριο του ίδιου έτους έως και σήμερα συμμετέχει στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού», για την «Ενίσχυση της επιστημονικής και επιχειρησιακής ικανότητας και της τεκμηρίωσης της ΕΣΣΕ», με σκοπό την ψηφιοποίηση και ταξινόμηση του αρχείου της. Τον Ιούνιο του 2014 άρχισε να απασχολείται στο Ινστιτούτο Εμπορίου και Υπηρεσιών, ως συντονίστρια του αρχείου με σκοπό την συλλογή και μελέτη αρχείων που αποτυπώνουν την ελληνική μικρή και μεσαία επιχειρηματικότητα. Επίσης, ήταν υπεύθυνη για την επιμέλεια του αρχειακού υλικού και την έκδοση του συλλογικού τόμου, «Η συλλογική εκπροσώπηση των εμπόρων. Από το 19ο αιώνα στην ΕΣΕΕ», η οποία εκδόθηκε το 2014.
Τίτλος εργασίας: «Αρχεία Εμπορίου και Επιχειρηματικότητας: Προκλήσεις και προοπτικές ενός εγχειρήματος»
Περίληψη εργασίας: Η προτεινόμενη ανακοίνωση θα παρουσιάσει τα βασικά σημεία του Έργου Ψηφιοποίησης του Αρχειακού Υλικού που αφορά στο Εμπόριο και την Επιχειρηματικότητα που υλοποιεί το Ινστιτούτο Εμπορίου και Υπηρεσιών (ΙΝΕΜΥ) της Ελληνικής Συνομοσπονδίας Εμπορίου & Επιχειρηματικότητας (ΕΣΕΕ). Στο πλαίσιο του συγκεκριμένου έργου προβλέπεται η οργάνωση, καταγραφή και ψηφιοποίηση του αρχειακού υλικού της ΕΣΕΕ, ενώ η μεθοδολογία που έχει αναπτυχθεί αναμένεται να επεκταθεί και σε σημαντικούς  Εμπορικούς Συλλόγους της χώρας με απώτερο σκοπό την αξιοποίηση του στην ιστορική και κοινωνική έρευνα. Στόχος του Έργου είναι η ανάδειξη της ιστορικής διάστασης των εννοιών που πλαισιώνουν την μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, η διερεύνηση των μηχανισμών που καθορίζουν τη σχέση τους με τα οικονομικά, δημογραφικά, πολιτισμικά και κοινωνικά συστήματα μέσα στο χρόνο και η δυνατότητα αναγωγής τους σε ιστορικές κατηγορίες και τον προσδιορισμό της σημερινής ταυτότητας της ελληνικής επιχειρηματικότητας. Με γνώμονα τα παραπάνω, η προτεινόμενη ανακοίνωση αξιοποιώντας σωρευμένη εμπειρία και τις πολλαπλές προοπτικές αυτού του εγχειρήματος, θα διατυπώσει ορισμένες σκέψεις για την επιστημονική και κοινωνική χρησιμότητα των ψηφιακών αρχείων και θα συγκροτήσει ορισμένες υποθέσεις για τις δυνατότητες δικτύωσης της εν λόγω προσπάθειας.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 80
Σοφία Δημουλά, Ιωάννης Δούκας
Σοφία Δημουλά: Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Ειδίκευσης «Προστασία Περιβάλλοντος και Βιώσιμη Ανάπτυξη», ΑΠΘ 1999. Διδακτορική Διατριβή «Μελέτη των μεταβολών του αστικού ιστού της Θεσσαλονίκης (1430 - 2000) με τη χρήση Γεωπληροφοριακού Συστήματος», ΑΠΘ 2014. Απόφοιτος Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης, 2002. Υπεύθυνη Σπουδών και Έρευνας στο Ινστιτούτο Επιμόρφωσης του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης (2002 - 2015). Σχεδιασμός / υλοποίηση επιμορφωτικών προγραμμάτων και δράσεων για φορείς της Δημόσιας Διοίκησης σε θέματα περιβάλλοντος και νέων τεχνολογιών.
Τίτλος εργασίας: «Η εξέλιξη των οδών με ονομασίες αγορών στη Θεσσαλονίκη από τις αρχές του 2ου αιώνα ως σήμερα με τη χρήση GIS»
Περίληψη εργασίας: Στο οδικό δίκτυο της Θεσσαλονίκης των τελευταίων ετών της Τουρκοκρατίας πολλές οδοί ήταν γνωστές με τα ονόματα τοπικών αγορών ή συντεχνιών. Οι ονομασίες αυτές σώζονται από πολύ παλαιότερες εποχές και καταδεικνύουν τη θέση των αγορών επί πολλούς αιώνες. Συνήθως, τμήματα της ίδιας οδού άλλαζαν ονομασία ανάλογα με τις εκάστοτε εμπορικές χρήσεις που αναπτυσσόταν κατά μήκος τους. Ενδεικτικά, αναφέρονται οι ονομασίες αγορών στο οδικό δίκτυο των αρχών του 20ου αι.: Γυναικοπάζαρο (Karilar Pazar), Αγορά Κωνσταντινοπωλητών (Istanbol Carsisi – Σταμπόλ Τσαρσί) στην οδό Δημοσθένους, Αιγυπτιακή Αγορά ή Ουζουμτζίδικα (Misir Carsisi) στην οδό Αιγύπτου, Μεγάλη Αγορά (Buyuk Pazar) στην Βασ. Ηρακλείου, Eski At Pazari (Παλιό αλογοπάζαρο) στην Κων. Παλαιολόγου. Οι περισσότερες οδοί με ονομασίες αγορών βρισκόταν στο νοτιοδυτικό άκρο του κέντρου της Θεσσαλονίκης, εκατέρωθεν της εμπορικής οδού Σαμπρή Πασά (σημερινή Βενιζέλου). Από τις 34 οδούς με ονομασίες αγορών που αναγνωρίστηκαν στο οδικό δίκτυο της Θεσσαλονίκης των αρχών του 20ου αι., στο σημερινό οδικό δίκτυο της πόλης διατηρούνται 17 οδικά τμήματα. Μέσω των εργαλείων του GIS έγινε αναγνώριση και υπολογισμός του μήκους για καθένα από τα 17 αυτά οδικά τμήματα, πριν και μετά την πυρκαγιά του 1917 που κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος του οδικού δικτύου της οθωμανικής Θεσσαλονίκης. Έτσι, προέκυψε η μεταβολή του μήκους των οδών που έφεραν ονόματα αγορών στις αρχές του 20ου αι. σε σχέση με τα εναπομείναντα τμήματα των παλαιών αυτών οδών, περίπου στο 50%.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 81
Οφηλία Ψωμαδάκη, Γιώργος Καλλίρης, Χαράλαμπος Δημούλας

Οφηλία Ψωμαδάκη: Γεννήθηκε και ζει στη Θεσσαλονίκη. Το 2009, έλαβε πτυχίο τετραετούς φοίτησης από το Τμήμα Πλαστικών Τεχνών και Επιστημών της Τέχνης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, με εξειδίκευση στην Ιστορία της Τέχνης. Το 2013 έλαβε το Μεταπτυχιακό της Δίπλωμα  από το Τμήμα Γραφιστικού Σχεδιασμού του Πανεπιστημίου του Central Lancashire (Master of Arts). Το θέμα της διπλωματικής της διατριβής είναι : «Οπτική Επικοινωνία και Νέες Τεχνολογίες στα Μουσεία». Σήμερα, είναι Υποψήφια Διδάκτορας του Τμήματος Δημοσιογραφίας και Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας, του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) και το θέμα της διδακτορικής της διατριβής σχετίζεται  με τις Τεχνολογίες μη Γραμμικής Αφήγησης για τη Διαχείριση της Πολιτισμικής Κληρονομιάς στη Ψηφιακή Πόλη. Κατά τη διάρκεια της διδακτορικής της έρευνας, απέσπασε τριετή υποτροφία από το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών, σε συνεργασία με την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος. Επιπλέον, είναι απόφοιτη του Ετήσιου Προγράμματος Παιδαγωγικής  Κατάρτισης (Ε.Π.ΠΑΙ.Κ.) Εκπαιδευτικών στην Ανώτατη Σχολή Παιδαγωγικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης στη Θεσσαλονίκη (Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε.). Τα τρέχοντα ερευνητικά της ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν  τις οπτικοακουστικές τεχνολογίες στα νέα μέσα, την ιστορία της τέχνης και του πολιτισμού, τη  διοίκηση των πολιτιστικών ιδρυμάτων  και τη διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς.
Τίτλος εργασίας: «Σχεδιασμός και εξέλιξη του SmArt Project της Θεσσαλονίκης για την προώθηση της τέχνης και του πολιτισμού»
Περίληψη εργασίας: Οι πόλεις είναι πολύπλοκα  δικτυακά και συνεχώς μεταβαλλόμενα κοινωνικά οικοσυστήματα, που σχηματοποιούνται  και μεταμορφώνονται μέσα από την αλληλεπίδραση των διαφορετικών συμφερόντων και φιλοδοξιών. Αποτελούν μέρη όπου οι διάφορες πτυχές του παρελθόντος προβάλλονται και εκφράζονται μέσα από τις προσωπικές αφηγήσεις, γεγονός που κατ’ επέκταση μεταφράζεται ως αστική μνήμη. Η έρευνα που διεξαγάγαμε μας έδειξε ότι η Θεσσαλονίκη πρέπει να λάβει δραστικά μέτρα για την αποτελεσματική προώθηση των προσφορών της τέχνης και της πολιτιστικής της κληρονομιάς. Η ενεργός συμμετοχή του κοινού στη διαδικασία της προετοιμασίας, του σχεδιασμού και της εφαρμογής του SmArt Project  είναι ζωτικής σημασίας.  Συνοπτικά, η καινοτομία του SmArt Project βασίζεται στη συνεχή συμμετοχή και κριτική των φιλότεχνων, αλλά και των εκπροσώπων  των πολιτιστικών φορέων της Θεσσαλονίκης κατά τη διάρκεια των διαδικασιών προγραμματισμού, παρακολούθησης και εύκολου χειρισμού του. Σε αυτή την εργασία θα αναλυθούν οι μέχρι τώρα διαδικασίες σχεδιασμού της εν λόγω εφαρμογής.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 82
Νίκη Καράγιωργα

Νίκη Καράγιωργα: Απόφοιτος Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών Αθήνας (εικαστικός) 2009. Επί πτυχίω σπουδάστρια του ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδος στο τμήμα Μουσειολογία, Μουσειογραφία και Σχεδιασμός Εκθέσεων (ΔΟΕΠ&ΤΜ). Mεταπτυχιακή απόφοιτος του Πανεπιστημίου Λευκωσίας στις παιδαγωγικές επιστήμες 2014. Υποψήφια διδάκτορας  του Πανεπιστημίου Αιγαίου-τμήμα πολιτισμικής τεχνολογίας και επικοινωνίας  2015 με θέμα διατριβής: «Το ζήτημα της αναμουσειοποίησης των έργων τέχνης και οι ερμηνευτικές προσεγγίσεις του ελληνικού κοινού». Από το 2010 μέχρι σήμερα εργάζομαι ως εκπαιδευτικός καλλιτεχνικών μαθημάτων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
Τίτλος εργασίας: «Οι ΤΠΕ και η ψηφιοποίηση στην υπηρεσία των Mουσείων Tέχνης»
Περίληψη εργασίας: Η ψηφιακή τεχνολογία των μουσείων, πλέον, δεν ορίζεται μόνο ως τεχνολογία διαφύλαξης- τεκμηρίωσης των εκθεμάτων, αλλά και ως ένα απαραίτητο εργαλείο επικοινωνίας και εκπαίδευσης με το κοινό. Τα διαδραστικά μέσα, οι ιστοσελίδες, τα ηλεκτρονικά μουσεία, οι εικονικές περιηγήσεις, οι συσκευές χειρός, οι πολυμεσικές εφαρμογές κ.α, είναι χαρακτηριστικά δείγματα της μουσειακής τεχνολογίας που προσφέρεται στο κοινό για τη βέλτιστη μουσειακή εμπειρία του. Ενδιαφέρον έχουν αποκτήσει το τελευταίο διάστημα οι ψηφιοποιήσεις των έργων τέχνης. Αυτό συμβαίνει διότι η τέχνη δεν ήταν ποτέ ξεκάθαρη και υλιστική, αλλά παρομοιάζεται με μία συμβολική δεξαμενή ιδεών και ιδανικών. Η ψηφιοποίηση των έργων τέχνης με τη σειρά της προσφέρει πολυτροπικά περιβάλλοντα για την ερμηνεία τους, που καταστούν τη σχέση κοινού και έργου τέχνης ως δυναμική και μοναδική εμπειρία. Μέσω της ψηφιακής μορφής ενός έργου αναδεικνύονται στοιχεία του, που πιο πριν δεν ήταν αντιληπτά και οδηγούσαν σε μια περισσότερο απλοϊκή ερμηνεία. Τα ψηφιακά μέσα μεταμορφώνουν τα έργα τέχνης σε πολυδιάστατες οντότητες, τόσο μορφολογικά όσο και εννοιολογικά. Πολλά μουσεία που ψηφιοποίησαν τις συλλογές τους και τις εξέθεσαν στο κοινό, ή τις δημοσίευσαν σε διάφορα μέσα επικοινωνίας, παρατήρησαν αύξηση επισκεψιμότητας αλλά και ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον των επισκεπτών για ψηφιοποιημένα έργα που στην παραδοσιακή παρουσίαση τους δεν υπήρξαν ελκυστικά. Στην παρούσα εργασία θα παρουσιαστούν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της ψηφιοποίησης των έργων τέχνης μέσα από παραδείγματα και πειράματα που έλαβαν χώρα σε διεθνή μουσεία τέχνης.  Μέσα από μια συνοπτική αναφορά θα καταγραφούν οι λόγοι που οδηγούν τα μουσεία στη ψηφιοποίηση των συλλογών τους και πως μετά αυτά διαχειρίζονται τα ψηφιακά τους αρχεία. Η περίπτωση  του Frye museum θα αναφερθεί εκτενώς λόγω της καινοτομικής του δράσης με τις ΤΠΕ σε συνδυασμό με τα social media. Σκοπός της εργασίας είναι να θιχτεί το ζήτημα της αναμουσειοποίησης των έργων τέχνης, δηλαδή την αναγκαιότητα να διερευνηθούν νέοι τρόποι προβολής τους αλλά και νέα κριτήρια ένταξης των έργων τέχνης στο μουσειακό πλαίσιο με τη βοήθεια των ΤΠΕ.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 83
Θεόδωρος Γκανέτσος, Igor Lukacevits, Θωμάς Κατσαρός

 
Το βιογραφικό του κ. Γκανέτσου αναφέρεται στη σελίδα 15 της παρούσης έκδοσης.
 
 
 
 
               
Τίτλος εργασίας: Αναζητώντας τον δημιουργό των  “Τοπίων του Vukovar".
Περίληψη εργασίας: Η ανάλυση των χρωστικών σε ένα πίνακα είναι ο στόχος του συγκεκριμένου ερευνητικού άρθρου. Καθώς δύο τουλάχιστον χρώματα σε ένα πίνακα δείχνουν το ίδιο ομοιόμορφα σε ένα ανθρώπινο μάτι, η αποτύπωση των φασματικών τους –υπογραφών- μπορεί να αναδείξει σημαντικές διαφορές στο οπτικό μέρος του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος. Αυτές οι διαφορές μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να δώσουν απαντήσεις σε ερωτήματα, από ιστορικούς τέχνης ή συλλέκτες, με ενδιαφέρον στην Πολιτιστική Κληρονομιά. Χρησιμοποιώντας φορητά φασματοφωτόμετρα και μεθόδους μη καταστροφικές προσεγγίσαμε διαφορετικούς πίνακες  μελετώντας και συγκρίνοντας τις αναλύσεις των χρωστικών σε αυτούς. Εάν οι ίδιες χρωστικές χρησιμοποιήθηκαν σε διαφορετικούς πίνακες, είναι μία πιθανή ένδειξη ότι ο δημιουργός του πίνακα είναι ο ίδιος ζωγράφος. Χρησιμοποιήσαμε επίσης τη τεχνική Φασματοσκοπίας Raman για σύγκριση των πρώτων αποτελεσμάτων με άλλη τεχνική και παρουσιάζουμε τα αποτελέσματα.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 85
Αικατερίνη Αλεξοπούλου, Μαρία Βίγλη, Παναγιώτης Ζαφειράκης

 
Κατερίνα Αλεξοπούλου: Είναι απόφοιτος του τμήματος Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Ελλάδα, στη Μ. Βρετανία και τη διδακτορική της διατριβή στην  École Pratique (Sorbonne). Από το 2001 εργάζεται ως επιστημονική συνεργάτιδα στην τριτοβάθμια εκπαίδευση: Πανεπιστήμιο Κρήτης – ΕΑΠ – ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας. Το διδακτικό, ερευνητικό και συγγραφικό της έργο (βιβλίο, άρθρα, μεταφράσεις & συνεργασίες με ερευνητικά κέντρα) αφορά θέματα αρχαιογνωσίας και πολιτισμού
 
Τίτλος εργασίας: «Προτάσεις για τη διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς : Δίκτυο Μουσείων στην Ηλεία και τρόποι ηλεκτρονικής τεκμηρίωσής του»
Περίληψη εργασίας: Η ανάδειξη των αρχαιολογικών χώρων, καθώς και των εξαρτώμενων από αυτούς  μουσείων, θα μπορούσε, εκτός των άλλων, να βρει διέξοδο στη δημιουργία των επονομαζόμενων μουσειακών δικτύων. Η τάση αυτή αντικατοπτρίζει την ενδεχόμενη ανάγκη για εφαρμογή προγραμμάτων τα οποία, τηρώντας τις Αρχές του Δημοσίου Συμφέροντος, ασπάζονται, σε εποχές κρίσης, τη λογική της τοπικής υπεροχής σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα. Στόχος, η ευέλικτη ενδυνάμωση των αρχαιολογικών χώρων ως ενεργών πολιτισμικών θεσμών, που θα υπηρετούν εναλλακτικές μορφές τουρισμού, όπως είναι ο Πολιτισμικός Τουρισμός. Ειδικότερα σε τοπική κλίμακα, όπου τα αρχαιολογικά μουσεία ή/και οι αντίστοιχοι αρχαιολογικοί χώροι χαρακτηρίζουν μια περιοχή και τεκμηριώνουν την πολιτιστική της διάσταση, η λογική του να δημιουργηθεί ένα περιφερειακό δίκτυο μουσείων θα είχε μόνο θετικά απότοκα. Επιπλέον, θα μπορούσε να συμβάλει, αφενός, στην ενίσχυση της τοπικής κοινωνίας τόσο οικονομικά όσο και πνευματικά και αφετέρου στην προβολή και ανάπτυξη των τοπικών πολιτιστικών φορέων. Με αυτό τον τρόπο, είναι δυνατόν να επιτευχθεί ένας καινοτόμος και ιδιαίτερα γόνιμος διάλογος μεταξύ της τοπικής κοινότητας και των πολιτιστικών θεσμών που θα οδηγεί στη σταδιακή αυτοεκπαίδευση/εμπλοκή της κοινωνίας. Μπορούμε να φέρουμε ως αντίστοιχο παράδειγμα τα όσα συνέβησαν με τη δημιουργία του «Διαζώματος» και τη μετέπειτα ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου της αρχαίας Μεσσήνης. 
Το μουσείο της Ήλιδας τίθεται ως εφαλτήριο μιας «συνοικίας» μουσείων, μαζί με το αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας, το Μουσείο των Ολυμπιακών Αγώνων και το Αρχαιολογικό Μουσείο της πόλης του Πύργου. Η συγκεκριμένη πρόταση συνιστά μια διαφορετική πολιτιστική επιλογή απέναντι στον ήδη καθιερωμένο τρόπο προσέγγισης της Πολιτιστικής Κληρονομιάς στην Ηλεία. Η χάραξη περιπάτων, δράσεων και διαδρομών στην περιοχή ανανεώνει τα δεδομένα της διαχείρισης της πολιτιστικής Κληρονομιάς, υπηρετώντας τις αρχές και τους στόχους όπως καταγράφονται στον όρο «Πολιτιστικό τοπίο». Αρωγός στην υλοποίηση του παραπάνω προγράμματος-και ιδιαίτερα όσον αφορά στο διεθνή χαρακτήρα της πρότασης- θα είναι ένα συγκεκριμένο κομμάτι ηλεκτρονικής τεκμηρίωσης σύμφωνα με τα πρότυπα του ICOMOS.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 86
Αναστάσιος Τάντσης

Αναστάσιος Τάντσης : Λέκτορας Βυζαντινής Αρχαιολογίας στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Α.Π.Θ., διδάσκω επίσης στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων και στο Διατμηματικό Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα «Προστασία Συντήρηση και Αποκατάσταση Μνημείων Πολιτισμού» του ίδιου Πανεπιστημίου. Διδάσκω Βυζαντινή Αρχαιολογία, Ιστορία Αρχιτεκτονικής και Τέχνης καθώς και Μουσειολογία. Συμμετέχω σε Πανεπιστημιακές ανασκαφές στους Φιλίππους και στο Μόχλο Σητείας. Είμαι υπεύθυνος για την ψηφιοποίηση και διαχείριση των πληροφοριών στο πρόγραμμα «Χαρτογραφόντας τη Μεσοβυζαντινή Θεσσαλονίκη» ενώ υπό εκπόνηση βρίσκεται το ερευνητικό πρόγραμμα «Διερεύνηση του ρόλου των ψηφιακών πολυμέσων στην καταγραφή, ανάλυση και παρουσίαση της αρχαιολογικής έρευνας». Οι πιο πρόσφατες δημοσιεύσεις μου αφορούν τη Θεσσαλονίκη της εποχής των Παλαιολόγων, τη Ναοδομία του Μυστρά, τα Αθωνικά Καθολικά ενώ το 2012 κυκλοφόρησε το βιβλίο μου «Η Αρχιτεκτονική Σύνθεση στο Βυζάντιο. Εισαγωγή». Τα ερευνητικά μου ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν ζητήματα του υλικού πολιτισμού στο Βυζάντιο ως έκφραση πολιτικής ιδεολογίας αλλά και τη χρήση ψηφιακών μέσων στην έρευνα και παρουσίαση αρχαιολογικών μελετών.
Τίτλος εργασίας: Παρουσιάζοντας μια Αρχαιολογική εργασία: η συνεισφορά της Κινούμενης Εικόνας.
Περίληψη εργασίας: Ο ρόλος του βίντεο και της κινηματογραφικής εικόνας στις ανθρωπιστικές επιστήμες και ειδικά στην αρχαιολογική έρευνα είναι θέμα ανοικτό προς συζήτηση. Η χρήση τους από ακαδημαϊκούς ερευνητές είναι ακόμη περιορισμένη. Χρησιμοποιούνται περισσότερο στον Κινηματογράφο και την Τηλεόραση και θεωρούνται κατάλληλα για το ευρύ, μη ειδικό κοινό. Έτσι οι ερευνητές παραμένουν διστακτικοί απέναντι στην κινούμενη εικόνα και αποφεύγουν τη χρήση της εξακολουθώντας να χρησιμοποιούν στατικές φωτογραφίες για την εικονογράφηση των παρουσιάσεων τους. Η κινηματογραφική εικόνα συνδέεται άμεσα με το ντοκιμαντέρ αλλά και αυτό το είδος έχει συνδεθεί περισσότερο με το σινεμά και τη μυθοπλασία παρά με την ακαδημαϊκή ερευνητική εργασία. Αν και κατά γενική ομολογία πιο ελκυστική και περιγραφική θεωρείται εντούτοις ένα μέσο το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί και συχνά χρησιμοποιείται για να δημιουργήσει μια επιθυμητή εντύπωση και όχι μια πιστή αναπαράσταση.   Παρά τις θεωρητικές αδυναμίες της η κινούμενη εικόνα παραμένει ένα ισχυρό μέσο και η παραγωγή της διευκολύνεται όλο και περισσότερο από τις σύγχρονες ψηφιακές καινοτομίες. Η κινούμενη εικόνα βρίσκεται παντού και παράγεται σε μεγάλες ποσότητες είτε ως τεκμηρίωση είτε ως εικονογράφηση για οποιαδήποτε περίσταση ή μήνυμα που μεταφέρεται. Το διαδίκτυο, τα έξυπνα τηλέφωνα και τα κοινωνικά ψηφιακά δίκτυα  την κατέστησαν ως μία από τις πλέον δυναμικές εκφράσεις στην επικοινωνία. Η παρούσα εργασία είναι μια πρώτη παρουσίαση των αποτελεσμάτων ενός ερευνητικού προγράμματος που χρηματοδοτήθηκε από την επιτροπή ερευνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου  για το ρόλο των ψηφιακών μέσων στην αρχαιολογική έρευνα και ειδικότερα της κινούμενης εικόνας ως μέσο τεκμηρίωσης, έρευνας αλλά κυρίως παρουσίασης της ακαδημαϊκής εργασίας. Η κεντρική ιδέα του προγράμματος ήταν η διερεύνηση των προβλημάτων παραγωγής μίας αρχαιολογικής ταινίας ικανής να αντικαταστήσει την παρουσίαση σε ένα επιστημονικό συνέδριο και η αποτίμηση του αποτελέσματος. Είναι πράγματι ένα μέσο που ελκύει το ενδιαφέρον επιστημονικού κοινού και μια περισσότερο επεξηγηματική παρουσίαση; Είναι ένα μέσο εύκολο στη διαχείριση και κατανόηση της διαδικασίας παραγωγής και αξίζει εντέλει τον επιπλέον κόπο; Υπάρχει πράγματι ο κίνδυνος της απλούστευσης ως τίμημα για όλα τα προφανή οφέλη; Αρμόζει σε κάθε περίπτωση; Η εργασία έχει σαν στόχο να παρουσιάσει σχόλια επί αυτών των θεμάτων από την πλευρά του μη ειδικού ως προς την παραγωγή ταινιών, κάποιου που πειραματίζεται με νέους τρόπους επικοινωνίας της ερευνητικής εργασίας του, τρόπους που αρμόζουν στην ψηφιακή εποχή. Αν το εγχείρημα έχει επιτυχία είναι κάτι που θα αποδειχθεί.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 87
Ευρύκλεια Διακουμή, Μάρθα Οστιούνη

Ευρύκλεια Διακουμή: Μεταπτυχιακή φοιτήτρια και απόφοιτη του Τμήματος Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του ΑΠΘ., με εξειδίκευση στα Νέα Μέσα Τεχνολογίας. Έχει απασχοληθεί σε έντυπες και διαδικτυακές εκδόσεις ως δημοσιογράφος και επιμελήτρια κειμένων, στην παραγωγή οπτικοακουστικών έργων, τη διαδικτυακή προώθηση και σε θέσεις που απαιτούν αποτελεσματική επικοινωνία με το κοινό.
 

Μάρθα Οστιούνη: Γεννήθηκε και ζει στη Θεσσαλονίκη. Απόφοιτη Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ και πλέον Μεταπτυχιακή φοιτήτρια στη Δημοσιογραφία και τα Νέα Μέσα. Απασχολείται ως συντάκτρια σε έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά και ως social media contributor/manager σε διάφορα projects. Έχει ασχοληθεί με το διαδικτυακό ραδιόφωνο και τον εθελοντισμό στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Είναι μέλος του Ρητορικού Ομίλου Θεσσαλονίκης και υπεύθυνη επικοινωνίας του.
 
Τίτλος εργασίας: Τα Ψηφιακά Μέσα στην Υπηρεσία της Πολιτιστικής Κληρονομιάς: Η περίπτωση των Γλυπτών του Παρθενώνα.
Περίληψη εργασίας: Τα σύγχρονα προβλήματα της ψηφιοποίησης της πολιτισμικής κληρονομίας, όπως η οργάνωση και η ταξινόμηση πληροφοριών μπορούν να αντιμετωπιστούν με την αποτελεσματική χρήση του Διαδικτύου, που προσφέρει στους χρήστες μεγάλη ποικιλία εργαλείων διαχείρισης δεδομένων. Τα περισσότερα από αυτά παρέχουν ελεύθερη πρόσβαση στο μέσο χρήστη, ενώ η χαρτογράφηση τοποθεσιών, η γραφική αναπαράσταση δεδομένων και η οπτικοποίηση  μιας χρονολογικής σειράς γεγονότων σε ένα ψηφιακό άξονα είναι μόνο κάποιες από τις δυνατότητες που μας χαρίζουν τα πολυμέσα και οι ψηφιακές τεχνολογίες. Στόχος του Α’ μέρους της παρουσίασης είναι η γνωριμία του κοινού διαδικτυακά εργαλεία που διευκολύνουν τον επιστήμονα και τον ερευνητή να επεξεργαστεί γόνιμα το πληροφοριακό υλικό που έχει στη διάθεσή του και εν τέλει να συμβάλει στην προσπάθεια διάδοσης και διατήρησης της πολιτιστικής κληρονομιάς. Ακολουθεί η παρουσίαση διαδικτυακής σελίδας με επεξεργασμένο υλικό, ως αποτέλεσμα μιας συλλογικής – δημοσιογραφικής κυρίως έρευνας – που αξιοποιεί στο μέγιστο δυνατό βαθμό τα ελεύθερης χρήσης διαδικτυακά εργαλεία και τις ψηφιακές δυνατότητες που διατίθενται. Το ζήτημα της επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα αποτελεί την κεντρική ιδέα της εν λόγω ψηφιακής πλατφόρμας, καθώς αυτό έχει απασχολήσει για αρκετές δεκαετίες την ελληνική Πολιτεία. Με αφορμή την έκταση του ζητήματος, επιχειρείται μια πρωτότυπη ανασκόπηση που συνδυάζει χρήση ψηφιακών εργαλείων και διάδοση γνώσεων. Πιο συγκεκριμένα, η ψηφιακή πλατφόρμα αναπτύσσεται μέσω του διαδεδομένου Συστήματος Διαχείρισης Περιεχομένου (CMS) του ιστότοπου Weebly, αγγίζοντας θέματα όπως η ιστορική ανασκόπηση, οι καμπάνιες υπέρ της επιστροφής των Γλυπτών στη χώρα μας, η προσέγγιση του προβλήματος από τον ελληνικό και ξένο Τύπο κ.α. Σκοπός της ψηφιακής πλατφόρμας, που καλύπτει ένα ευρύ φάσμα χρήσης ψηφιακών εργαλείων, είναι να αποτελέσει ένα νέο τρόπο προσέγγισης όχι μόνο του εν λόγω ζητήματος, αλλά διαφόρων θεμάτων ιστορικού, αρχαιολογικού, πολιτιστικού ή ανθρωπολογικού ενδιαφέροντος. Πρόκειται για ένα παράδειγμα που καθίσταται απολύτως εύληπτο στο χρήστη, αξιοποιώντας έτσι τις δυνατότητες της ψηφιοποίησης στη διάδοση ζητημάτων Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 88
Χατζηγρηγορίου Παύλος

Χατζηγρηγορίου Παύλος: Γεννήθηκα το 1972 στη Θεσσαλονίκη και σπούδασα Πολιτικός Μηχανικός στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Συνέχισα τις μεταπτυχιακές μου σπουδές στην Προστασία, Συντήρηση και Αποκατάσταση Μνημείων. Στη συνέχεια μέσα από διαγωνισμό του ΑΣΕΠ επέλεξα να εργαστώ στην Ερμούπολη της Σύρου, μία πόλη που αγάπησα για την Αρχιτεκτονική της. Από το 2004 ξεκίνησα τη διδακτορική μου διατριβή στο Ε.Μ.Π. (Αρχιτεκτονική) για τη δημιουργία ενός βέλτιστου σχεδίου αποκατάστασης της Ερμούπολης. Το 2012 υποστήριξα τη διατριβή μου και το σύστημα που ανέπτυξα ονομάστηκε HERitage Management E System (HER.M.e.S.). Το 2013 το HER.M.e.S. έλαβε τη διάκριση Best Paper Award στο 1ο Παγκόσμιο Συνέδριο Ψηφιακού Πολιτισμού (Γαλλία). Το 2015 διακρίθηκε από 269 προτάσεις. καθώς του δόθηκε το ανώτατο βραβείο πολιτιστικής κληρονομιάς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το βραβείο Europa Nostra στην κατηγορία «Έρευνα & Ψηφιοποίηση». Εκπροσωπώ επίσης την Ελλάδα στο 8ο Συνέδριο Ποιότητας στη Δημόσια Διοίκηση (Λουξεμβούργο). Είμαι Διευθυντής στη ΜΚΟ «Ινστιτούτο Σύρου» και διοργανώνω επί σειρά ετών δεκάδες σεμινάρια και εργαστήρια σε θέματα Πολιτισμού.
Τίτλος εργασίας: «Αναπτύσσοντας μία ψηφιακή συλλογή ιστορικών κτιρίων ως σχέδιο συντήρησης. Το παράδειγμα : HERitage Management E System (HER.M.e.S.)»
Περίληψη εργασίας: Όταν ολοκληρώνεται μία μεγάλης διάρκειας έρευνα, πάντα παραμένει το ερώτημα της εφαρμογής της αλλά και της περαιτέρω επέκτασής της. Στην περίπτωση του HER.M.e.S., δηλαδή του HERitage Management e System (Σύστημα Ψηφιακής Διαχείρισης Πολιτιστικής Κληρονομιάς) για την Ιστορική πόλη της Ερμούπολης στο νησί της Σύρου, είναι ένα ερώτημα για την ευαισθητοποίηση των κατοίκων. Η έρευνα απέδειξε ότι 2,4 ιστορικά κτήρια καταρρέουν κάθε χρόνο, ως αποτέλεσμα της εγκατάλειψης. Αυτό το φαινόμενο εντάθηκε με την οικονομική κρίση στην Ελλάδα. Η έρευνα πρότεινε ένα βέλτιστο σχέδιο προστασίας για την πόλη, λαμβάνοντας υπόψη ένα πολυ-κριτηριακό μοντέλο, χρησιμοποιώντας ένα GIS σε συνδυασμό με ένα καινοτόμο σύστημα βαθμολόγησης των ιστορικών κτηρίων. Όμως, για να εφαρμοστεί αυτό το σχέδιο προστασίας, θα πρέπει τα δεδομένα να επικαιροποιούνται, καθώς τα κτήρια συνεχώς αλλάζουν (είτε θετικά είτε αρνητικά) με το πέρασμα του χρόνου. Η επικαιροποίηση των δεδομένων 1000 και πλέον κτηρίων, χωρίς κονδύλια, είναι μια μεγάλη πρόκληση. Σύντομα, αποφασίστηκε ότι μόνο ένας τρόπος υπάρχει και αυτός είναι η ενεργοποίηση των πολιτών. Αναπτύχθηκε μία διαδικτυακή  ψηφιακή πύλη, χρησιμοποιώντας ανοιχτό λογισμικό, η οποία παρουσιάζει τα σημαντικότερα στοιχεία από κάθε κτήριο. Ζητήθηκε από τους πολίτες να εξετάσουν τα κτήρια, τις πληροφορίες και τα στοιχεία και να μας αναφέρουν λάθη, αλλαγές αλλά και φωτογραφίες παλιές ή ιστορίες. Η προσπάθειά μας αυτή, μας οδήγησε σε ένα μεγάλο έργο ψηφιοποίησης με 1290 ιστορικά κτήρια, 14.400 φωτογραφίες με χωρικές πληροφορίες και περισσότερα από 15.000 στοιχεία σε πεδία πληροφοριών. Το HER.M.e.S. ως σχέδιο προστασίας και ψηφιοποίησης του πολιτισμού μας, κέρδισε το 2015 το ανώτατο βραβείο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το βραβείο Europa Nostra, στην κατηγορία “Έρευνα και Ψηφιοποίηση”.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 90
Παπαδόπουλος Σπύρος, Λουκάκης Γιώργος, Ζαβιτσάνου Αβροκώμη

Αβροκώμη Ζαβιτσάνου: Είναι αρχιτέκτονας, απόφοιτος του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και πτυχιούχος του Τμήματος Συντήρησης Αρχαιοτήτων και Έργων Τέχνης του Α.Τ.Ε.Ι. Αθήνας. Κατέχει μεταπτυχιακό δίπλωμα στη Πολιτιστική Διαχείριση από το Πάντειο Πανεπιστήμιο και είναι υποψήφια διδάκτωρ στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Η έρευνα της εστιάζει στη διαχείριση και διατήρηση της ψηφιακής πολιτιστικής κληρονομιάς.



Τίτλος εργασίας: Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια ως ερμηνευτικά εργαλεία κατασκευής ψηφιακών πολιτιστικών περιβαλλόντων.
Περίληψη εργασίας: Η παρούσα μελέτη διερευνά τη χρήση των ηλεκτρονικών παιχνιδιών ως ψηφιακών ερμηνευτικών εργαλείων της πολιτιστικής κληρονομιάς. Πιο συγκεκριμένα, η ψηφιακή αναπαράσταση προσεγγίζεται εδώ ως ένα πολυδιάστατο εννοιολογικό σχήμα, που περιλαμβάνει ποικίλες πολιτιστικές, κοινωνικές και εκπαιδευτικές ερμηνευτικές πτυχές. Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια επιτρέπουν και ενισχύουν μία νέα ανάγνωση της πολιτιστικής πληροφορίας και συμβάλλουν σε μία διευρυμένη αντίληψη του πολιτιστικού υλικού εν γένει, μέσα από την παραγωγή βιωματικών και αφηγηματικών περιβαλλόντων. Η ψηφιακή αναπαράσταση της πολιτιστικής πληροφορίας ενσωματώνοντας στοιχεία από την καταγραφή, τεκμηρίωση και αρχειοθέτησή της παράγει ένα νέο μη παγιωμένο, ευέλικτο πολιτιστικό αντικείμενο, το οποίο μπορεί να παραμένει ανοιχτό στην ανάλυση, τον κατακερματισμό, την αναπαραγωγή και την ερμηνεία του. Πρόκειται για μία διαφορετική προσέγγιση διαμοιρασμού και μεταφοράς της πολιτιστικής κληρονομιάς που ενσωματώνει και συνδυάζει ευρύτερα θεωρητικά σχήματα και πρακτικές.
Στο πλαίσιο της προτεινόμενης προσέγγισης διερευνάται η σημασία και ο ρόλος των ηλεκτρονικών παιχνιδιών ως πολύτιμων εκπαιδευτικών εργαλείων μάθησης. Για παράδειγμα, οι αστικές αναπαραστάσεις στα ηλεκτρονικά παιχνίδια εκτός από την ψηφιακή αναπαραγωγή ενός χωρικού πολιτιστικού περιβάλλοντος ενισχύουν και μετασχηματίζουν την αντίληψη του χώρου, συμβάλλοντας στην επαύξηση της εμπειρίας του εκπαιδευόμενου με ποικίλους τρόπους (ακριβής ή αφαιρετική απεικόνιση, ανασύνθεση απλών ή και σύνθετων περιβαλλόντων, κ.ά.), κυρίως μέσω της δυνατότητας που προσφέρουν στον χρήστη να συμμετάσχει ενεργά στη δημιουργία και ανάπτυξη μιας αφήγησης γύρω από αυτό. Τμήμα της έρευνας πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος Θαλής- DeMuCiV στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.


  Αρ. Υποβολής Εργασίας 91
Brittany Mabry,
Ευθυμία Μωραΐτου, Θεώνη Χριστοφίλου, Αλέξανδρος Κώστας
Η Brittany K.L. Mabry είναι απόφοιτος του University of Arkansas και τεχνολόγος 3D Laser Scanning της εταιρείας Morrison-Shipley Engineers. Σε συνεργασία με το Department of Geosciences του πανεπιστημίου και του Center for Advanced Spatial Technologies, ερευνά την αστική μορφολογία των παράκτιων πόλεων της Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Βόρεια Μεσόγειο. Επιπλέον είναι εκπαιδεύτρια του προγράμματος τρισδιάστατης αποτύπωσης της πόλης του Ναυπλίου του IHC. Η Brittany είναι πρώην μέλος του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου Φοιτητών του ASPRS,  μέλος των επιτροπών LIDAR και Επαγγελματικών Πρακτικών, καθώς και  της επιτροπής προγραμματισμού για την UAS Mapping Reno.
Τίτλος εργασίας: Η ψηφιακή απεικόνιση της πρώτης πρωτεύουσας της Ελλάδας: Εφαρμογή της Τεχνολογίας 3D Laser Scanning για την Διατήρηση της Πολιτισμικής Κληρονομιάς στην Ιστορική Πόλη του Ναυπλίου.
Περίληψη εργασίας: Επιστήμονες από το πεδίο της αρχαιολογίας, της διαχείρισης και της συντήρησης της πολιτισμικής κληρονομιάς έχουν δανειστεί και υιοθετήσει, κατά το πέρας του χρόνου, την τηλεπισκόπηση και τις σύγχρονες τεχνολογίες που βασίζονται σε υπολογιστές για την χωρική ανάλυση, την μοντελοποίηση και την καταγραφή αρχαιολογικών και πολιτισμικών πηγών δεδομένων. Ως εκ τούτου ένα συνεχώς αυξανόμενο ποσοστό χρηστών τρισδιάστατων σαρωτών τεχνολογίας laser εξερευνούν τις εφαρμογές και τα πλεονεκτήματα της τεχνολογίας απεικόνισης και μέτρησης για τις ανάγκες της πολιτιστικής τεκμηρίωσης και διαχείρισης των πόρων της πολιτιστικής κληρονομιάς.   Διεθνείς, μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί και Πανεπιστημιακά κέντρα ερευνών στοχεύουν στην συνεργασία με κρατικούς φορείς που συνδέονται με τον πολιτισμό και άλλες εμπλεκόμενες αρχές για την τρισδιάστατη τεκμηρίωση τοποθεσιών και μνημείων, συμβάλλοντας με τον τρόπο αυτό στην καλύτερη δυνατή διατήρησή τους και την μακροχρόνια ανάδειξή τους. Ειδικότερα στα πλαίσια υλοποίησης του προγράμματος του μη κερδοσκοπικού οργανισμού Πρωτοβουλία για τη Διατήρηση της Πολιτισμικής Κληρονομιάς (Initiative for Heritage Conservation) για την ψηφιοποίηση του Ιστορικού Κέντρου του Ναυπλίου, μερικά από τα πιο σημαντικά ιστορικά κτίρια των πρώτων ετών της ιστορίας του  νέου Ελληνικού Κράτους που βρίσκονται στην πόλη, αποτυπώθηκαν και καταγράφηκαν με όργανα τρισδιάστατης σάρωσης πολύ υψηλής ακρίβειας. Η διαδικασία αυτή επέτρεψε την εξαγωγή τρισδιάστατων μοντέλων σύννεφου-σημείων (point-cloud model) των κτιρίων, ανοίγοντας νέους ορίζοντες στην οπτικοποίηση και την έρευνα στον τομέα του πολιτισμού.  Ωστόσο, ενώ υπάρχει μια ώθηση στην συλλογή τρισδιάστατων δεδομένων των αρχαιολογικών και ιστορικών χώρων και οικοδομημάτων, οι εφαρμογές για τους διαχειριστές των πολιτισμικών πόρων παραμένουν σε αναπτυσσόμενο στάδιο και αποτελούν αφορμή για πειραματισμό με το ψηφιακό υλικό. Μέχρι και σήμερα η τεκμηρίωση μνημείων και αρχαιολογικών χώρων βασισμένη σε τρισδιάστατους σαρωτές ακτινών laser συνεχίζει να θέτει προκλήσεις λόγω της σπανιότητας των χρηστών που εξειδικεύονται στην επεξεργασία και διαχείριση των τρισδιάστατων δεδομένων. Περαιτέρω εφαρμογές της τεχνολογίας αυτής υφίστανται και μπορούν να εφαρμοστούν προς όφελος των διαχειριστών της πολιτισμικής κληρονομιάς, ενώ πράγματι πολλές πρακτικές της τρισδιάστατης ψηφιακής απεικόνισης μπορεί να μην έχουν μέχρι στιγμής συλληφθεί.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 92
Κυριάκος Φραγκούλης,  Δημήτριος Μηνασίδης, Ευαγγελία Παυλοπούλου, Δημήτριος Τσιάφης,  Κορίνα Βαστέλη, Αριστοτέλης Μέντζος, Σέμελη Πινγιάτογλου

Κυριάκος Φραγκούλης: Γεννήθηκα στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης το 1987. Το 2005 έλαβα απολυτήριο λυκείου από το Λύκειο Μακαρίου Γ' Λάρνακας στην Κύπρο. Κατά τα έτη 2005-2010 φοίτησα στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ενώ το 2009 υπήρξα υπότροφος του τομέα Αρχαιολογίας του Τμήματος στα πλαίσια του προγράμματος ανταποδοτικών υποτροφιών του Α.Π.Θ. Έλαβα το πτυχίο μου στην ειδίκευση της Αρχαιολογίας με βαθμό "Άριστα" και κατά τα έτη 2011-2014 ολοκλήρωσα τις μεταπτυχιακές μου σπουδές στην ειδίκευση της Βυζαντινής Αρχαιολογίας στο ίδιο πανεπιστήμιο ως υπότροφος του ιδρύματος "Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης". Από το 2007 συμμετέχω στην πανεπιστημιακή ανασκαφή του Δίου Πιερίας, ενώ έχω επίσης εργαστεί σε ανασκαφές στη Νεάπολη Λασιθίου και τη Θεσσαλονίκη. Από το 2013 έως το 2015 εργάστηκα σε ερευνητικό πρόγραμμα για το αρχαίο Δίον με τίτλο: "Surgical Excavation. Τομογραφική τεκμηρίωση στο χρόνο και στο χώρο των αρχαιολογικών ανασκαφών με τη χρήση τομογραφίας με ανάλυση από μικρόμετρο μέχρι μέτρο για εξειδικευμένη έρευνα και εκπαιδευτικούς σκοπούς ευρέος κοινού". Έχω επίσης συμμετάσχει στην οργανωτική ομάδα διαφόρων διεθνών συμποσίων που έλαβαν χώρα στη Θεσσαλονίκη και έχω επιμεληθεί την έκδοση των τόμων επιστημονικών περιοδικών και πρακτικών συνεδρίων.
Τίτλος εργασίας: Ψηφιοποίηση ανασκαφικών δεδομένων στο Δίον Πιερίας:  Εφαρμογές για την αρχαιολογική τεκμηρίωση.
Περίληψη εργασίας: Στο πλαίσιο ερευνητικού προγράμματος με τίτλο «Surgical excavation: «Τομογραφική τεκμηρίωση στο χρόνο και στο χώρο των αρχαιολογικών ανασκαφών με τη χρήση “τομογραφίας” με ανάλυση από μικρόμετρο μέχρι μέτρο για εξειδικευμένη έρευνα και εκπαιδευτικούς σκοπούς ευρέος κοινού», η πανεπιστημιακή ανασκαφή του Δίου σε συνεργασία με το Ίδρυμα Ορμύλια –Διαγνωστικό Κέντρο Έργων Τέχνης και τις εταιρείες ΓΕΩΑΝΑΛΥΣΗ και ALTEC-Software, διενήργησε ανασκαφή στην πόλη του αρχαίου Δίου της Πιερίας, σε δύο τομείς. Πραγματοποιήθηκε τρισδιάστατη ψηφιακή αποτύπωση των σκαμμάτων και των σημαντικότερων ευρημάτων, καθώς και στοιχειακή ανάλυση των τελευταίων με μη καταστρεπτικές μεθόδους. Τα αποτελέσματα της έρευνας παρουσιάζονται σε ιστοσελίδα που δημιουργήθηκε για την προβολή του προγράμματος, στην οποία επίσης θα εντάσσεται η μελλοντική ανασκαφή και τα ευρήματά της. Στόχος μας είναι να δίνεται στον επισκέπτη του διαδικτυακού τόπου η δυνατότητα της εικονικής περιήγησης στην ανασκαφή και ταυτόχρονα να του παρέχονται ο σχολιασμός και η ερμηνεία των ευρημάτων της. Ένα από τα σκάμματα που επιλέχθηκε από τους αρχαιολόγους για ψηφιοποίηση παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς στη στρωματογραφία του αποτυπώνεται η μακραίωνη ζωή της πόλης, ειδικά φάσεις από την ελληνιστική εποχή ως και τον 5ο αι. μ.Χ. Στο τρισδιάστατο μοντέλο του σκάμματος τοποθετήθηκαν τα ευρήματα που προέκυψαν από την ανασκαφή, ώστε ο επισκέπτης της ιστοσελίδας να μπορεί να αντιληφθεί καλύτερα την εξέλιξη της ανασκαφικής διαδικασίας. Επιπλέον αποτυπώθηκαν και ευπαθή αρχιτεκτονικά λείψανα, που διασώζουν την εικόνα της καταστροφής των κτηρίων της πόλης. Το διεπιστημονικό αυτό έργο ευελπιστούμε ότι θα βοηθήσει στη συζήτηση για την πληρέστερη τεκμηρίωση της ανασκαφικής διαδικασίας.

 
  Αρ. Υποβολής Εργασίας 93
Κωνσταντίνος Στουπάθης, Αλεξάνδρα Αλεξανδροπούλου
Αλεξάνδρα Αλεξανδροπούλου: είναι Συντηρήτρια Αρχαιοτήτων & Έργων Τέχνης και απασχολείται στο Μουσείο Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης  στο τμήμα Συντήρησης.
 
 
 
Τίτλος εργασίας: «Απτό ή ψηφιοποιημένο έκθεμα; Η συμβολή της ψηφιοποίησης των εκθεμάτων στη συντήρηση και τη βελτίωση της κατάστασης διατήρησης των συλλογών στις μουσειακές εκθέσεις».
Περίληψη εργασίας: Στο βιβλίο της, «Μουσείο-αποθήκη ή Ζωντανός Οργανισμός» η Μ. Οικονόμου πραγματεύεται την αλλαγή που σημειώθηκε τις τελευταίες δεκαετίες στον ρόλο των μουσείων. Ειδικότερα, εστιάζει σε μία μετάβαση από το κέντρο ενδιαφέροντος των επισκεπτών προς το αντικείμενο ή τη συλλογή (ως αντικειμενική προσέγγιση) στον άνθρωπο (ανθρωποκεντρικά) μέσα στις μουσειακές εκθέσεις. Η αλλαγή αυτή είναι όμως που σηματοδοτεί το τέλος του 20ου αιώνα και θέτει το ζήτημα της διοργάνωσης εκθέσεων όπου από  έκθεση απτών εκθεμάτων οδηγούμαστε στην έκθεση των νοημάτων και των μηνυμάτων που εκπέμπουν οι συλλογές. Βασιζόμενοι σε αυτή τη λογική η διοργάνωση μία μουσειακής έκθεσης τίθεται υπό αναδιαπραγμάτευση: η ψηφιοποίηση των αρχείων και των συλλογών μας δίνει τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουμε εκθέσεις με ψηφιακά εκθέματα, τη στιγμή που δεν μπορούν τα εκτεθούν τα πρωτότυπα. Για τους επιμελητές των μουσείων όπως και τους συντηρητές η πρακτική αυτή της ψηφιοποίησης φαίνεται ίσως «ιδανική» λόγω:-αδυναμίας σε ορισμένες περιπτώσεις να εκτεθούν τα αυθεντικά -απτά εκθέματα στην έκθεση (γραφειοκρατία κινητικότητας συλλογών, ακριβά κόστη μετακίνησης, ασφάλισης, κλπ ή πρόσληψης ειδικευμένου προσωπικού για την ανάρτηση) στο χώρο έκθεσης -Απώλειας της μηχανικής αντοχής των έργων τέχνης λόγω κακής κατάστασης διατήρησης στην τρέχουσα θέση (από μουσείο σε μουσείο, αποθήκες, κ.α.) ή-προβλήματα τήρησης των χρονοδιαγραμμάτων συντήρησης στο εργαστήριο συντήρησης λόγω δυσκολιών άμεσης αποκατάστασης των φθορών -Αναγκαιότητας ελέγχου του μικροκλίματος στον χώρο της έκθεσης  (Σχ. Υγρασία, θερμοκρασία, ακτινοβολίες) σε σχέση με την ευαισθησία των προς έκθεση, συλλογών. Εκτός αυτών, η ψηφιοποίηση μπορεί να αποτελέσει μέσο επεξεργασίας του "Φαίνεσθαι" του έργου τέχνης. Μέσα από την ανακοίνωση, καλούμαστε να θίξουμε την βασική αρχή ότι το  αντίγραφο αυτό, θα μπορούσε να είναι ένα ψηφιακό έκθεμα στη θέση ενός απτού-πολιτισμικού τεκμηρίου. Αυτό πρακτικά, αναφέρεται στην αποκατάσταση του αντικειμένου τόσο δομικά, όσο και αισθητικά σε βαθμό που ο Επαγγελματικός Κώδικας Δεοντολογίας των Συντηρητών Αρχαιοτήτων το επιτρέπει. Ας σημειωθεί ότι , κατά το άρθρο 18, επιτρέπεται η δημιουργία αντιγράφων όταν δεν μπορεί να εκτεθεί το πρωτότυπο έργο. Ολοκληρώνοντας, θα λέγαμε ότι η ψηφιοποίηση των έργων σε μία εποχή τεχνολογικής ευμάρειας αλλά οικονομικής κρίσης, θα ήταν ίσως ένα ιδανικό μέσο υλοποίησης μίας μουσειακής έκθεσης καθώς θα εξυπηρετούσε την ερμηνεία των συλλογών από τους επισκέπτες (ως κοινωνικό αντίκτυπο). Συνεπώς το μουσείο δεν αποτελεί πια "αποθήκη" ή φορέα σε κλειστό κέλυφος,  αλλά φορέας έκθεσης νοημάτων και (ψηφιακών) μηνυμάτων που πηγάζουν από τις συλλογές.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 94
Κωνσταντίνα Κόκοτου, Ηλίας Νομπιλάκης
Η Κωνσταντίνα Κόκοτου: Είναι υποψήφια Διδάκτωρ στην αξιοποίηση, διαχείριση και Προστασία των παράκτιων Παραδοσιακών Οικισμών.  Είναι πτυχιούχος Συντήρησης Αρχαιοτήτων & Έργων Τέχνης (Α.Τ.Ε.Ι. Αθήνας) ενώ κατέχει δύο Μεταπτυχιακές Ειδικεύσεις (Master of Arts) στη διαχείριση Πολιτιστικής Κληρονομιάς από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών κι από το Πανεπιστήμιο του Kent. Έχει εργασθεί σε πληθώρα έργων αναστήλωσης και αποκατάστασης (Ναός Αθηνάς Νίκης, σύνολο Μνημείων Πεδίου Άρεως κ.α.), σωστικών και ενάλιων ανασκαφών ενώ από το 2011 συνεργάζεται με αρχιτεκτονικά γραφεία μελετών και αναστηλώσεων. Έχει εργασθεί ως Υπεύθυνη για το Έργο Μεταφοράς του ΜΕΛΤ στο Νέο Μουσείο ΜΕΛΤ και Λαϊκών Οργάνων ενώ από το Δεκέμβρη 2014 έως τον Ιούνιο 2015 συνεργάσθηκε με το ΣΕΤΕ ως Προϊσταμένη Γραφείου στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων, για την επεξεργασία και δημιουργία Πολιτιστικού & Τουριστικού Προϊόντος. Διατηρεί άριστες σχέσεις με ελληνικούς και διεθνείς φορείς και Ινστιτούτα ενώ από το Δεκέμβρη του 2012 μέχρι σήμερα διατελεί Μέλος του Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς της Ελληνικής Εταιρείας Πολιτισμού & Περιβάλλοντος. 
Τίτλος εργασίας: Η Συμβολή της Ψηφιοποίησης της Πολιτιστικής Κληρονομιάς στον Τουρισμό και η επίδραση αυτής στο Ευρωπαϊκό & Εγχώριο ΑΕΠ.
Περίληψη εργασίας: Η Πολιτιστική Κληρονομιά, Υλική και Άυλη, διαφοροποιείται ανά γεωγραφικές περιοχές του Ελλαδικού χώρου. Ο πλουραλισμός των Μνημείων, των Αρχαιολογικών χώρων (συμπεριλαμβανομένων & των Υποθαλασσίων), των Μουσείων, των Παραδοσιακών Οικισμών, των Κάστρων, των Διατηρητέων Μνημείων, αποτελεί σημαντικό πλεονέκτημα για την εν συνόλω προώθηση της Πολιτιστικής Κληρονομιάς στον Τουριστικό Τομέα. Οι νέες τεχνολογίες ψηφιοποίησης της Πολιτιστικής Κληρονομιάς – με την κάθε περίπτωση να αντιμετωπίζεται μεμονωμένα και μοναδικά - κάλλιστα κάνουν περισσότερο "ελκυστικούς" τους χώρους αυτούς και κατανοητούς στον κάθε επισκέπτη. Η αναπαράσταση αρχαιολογικών χώρων, η 3-D απόδοση των κτηρίων, και τόσες άλλες μέθοδοι, συμβάλλουν αισθητά στην επισκεψιμότητα των χώρων – Μουσείων- οικισμών και αποτελούν μια σοβαρή πρόταση ανάδειξης εν συνόλω των Μνημείων μιας περιοχής και της προώθησής τους μέσα από τον Τουριστικό τομέα.   Όταν δε, προωθούνται επιτυχημένα (Cultural & Touristic Marketing), συμβάλλουν αισθητά στο εγχώριο και Ευρωπαϊκό ΑΕΠ. Η Ψηφιοποίηση της Πολιτιστικής Κληρονομιάς, αποτελεί από μόνη της μία δυνατή αγορά που μπορεί να «εκτοξεύσει» την Επισκεψιμότητα , να προσελκύσει επενδύσεις και να καταστήσει την Ελλάδα destination cultural point με ιδιαίτερο ενδιαφέρον στη Μεσόγειο.  

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 95
Νικόλαος Λάσκαρης

Νικόλαος Λάσκαρης: είναι πτυχιούχος Ηλεκτρονικός Μηχανικός, με ειδίκευση (διδακτορικο) στην εφαρμογή μη καταστροφικών πυρηνικών μεθόδων ανάλυσης σε αρχαιολογικά υλικά και υλικά μικρο και νάνο ηλεκτρονικής και μεταδιδακτορικό στoν έλεγχο σφαλμάτων σε μονοκρυσταλλικές δομές CdTe. Σημαντικά ερευνητικά επιτεύγματα του είναι η βελτίωση της μεθόδου χρονολόγησης του οψιδιανού και κατ επέκταση ο επαναπροσδιορισμός της πρώιμης ναυσιπλοΐας στο Αιγαίο καθώς και η μαθηματική μοντελοποίηση του φαινομένου της εξασθένησης του φωτός σε μάρμαρα.  Αριθμεί πάνω από 12 επιστημονικές δημοσιεύσεις, 20 συμμετοχές σε συνέδρια και με πάνω από 20 ετεροαναφορές μια εκ των οποίων από το Science. Διδάσκει ως Επιστημονικός Συνεργάτης με Αντιμισθία Επικούρου Καθηγητή στο Τμήμα Τεχνολογίας Ήχου & Μουσικών Οργάνων του ΤΕΙ Ιονίων Νήσων στο Ληξούρι Κεφαλονιάς.
Τίτλος εργασίας: Η Συμβολή της Επιστήμης Υλικών και της Πληροφορικής στην Βελτίωση των Μεθόδων Χρονολόγησης:  Η περίπτωση της Χρονολόγησης του Οψιανού.
Περίληψη εργασίας: Ο οψιανός αποτελεί ένα απ' τα πετρώματα που χρησιμοποιήθηκαν κατά τους προϊστορικούς χρόνους για την δημιουργία εργαλείων και όπλων.  Η πρώτη αναφορά για τη δυνατότητα χρονολόγησης του οψιανού γίνεται το  1960 απο τους Friedman και  Smith οι οποίοι διαπίστωσαν ότι  ο  οψιανός ενυδατώνεται μ’  ένα  υποτιθέμενο  σταθερό  ρυθμό,  δημιουργώντας  ενα  στρώμα ενυδάτωσης. Έκτοτε  και μέχρι  σήμερα παρουσιάσθηκαν  διάφορες  προσεγγίσεις  για  την  αξιοποίηση  του  στρώματος αυτού με  στόχο  τη  χρονολόγηση,  όλες  όμως αρκετά χρονοβόρες και  με  σποραδικά  καλά αποτελέσματα. Οι δυνατότητες που παρέχονται πλέον μέσω της Επιστήμης Υλικών για τη ανάλυση των δειγμάτων με σύγχρονες μεθόδους δίνουν την ευκαιρία να εξαχθούν σημαντικά συμπεράσματα σχετικά με  τις  παραμέτρους που επηρεάζουν το φαινόμενο της ενυδάτωσης.  Μέσω της Πληροφορικής δόθηκε η δυνατότητα για τη  δημιουργία  νέων  μεθοδολογιών για  τη  ταχύτατη  και  ασφαλέστατη  εύρεση  του  στρώματος   και μια  για  τον ταχύτατο και  πλέον αξιόπιστο τρόπο υπολογισμού της ηλικίας. Ενώ σημαντική είναι η ανάπτυξη εξειδικευμένου λογισμικού χρονολόγησης, το οποίο είναι φιλικό  προς τον χρήστη και  άμεσα εγκαταστάσιμο σε οποιονδήποτε υπολογιστή.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 96
Κωνσταντίνος Μασσέλος, Κώστας Βασιλάκης, Γεώργιος. Λέπουρας

Οι κκ. Μασσέλος Κωνσταντίνος (Πρύτανης, καθηγητής), Βασιλάκης Κωνσταντίνος (αν. καθηγητής), Λέπουρας Γεώργιος (αν. καθηγητής), Τρυφωνόπουλος Χρήστος (επικ. καθηγητής), Τσελίκας Νικόλαος (επικ. καθηγητής) και Πλατής Νικόλαος (λέκτορας) ανήκουν στο Τμήμα Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών του Παν. Πελοποννήσου. Τα επιστημονικά τους ενδιαφέροντα έχουν ως ακολούθως: (i) Κ. Μασσέλος: Ανάπτυξη μεταγλωττιστών, σύνθεση υψηλού επιπέδου και μεταγλώττιση υλικού, Reconfigurable Υλικό και FPGAs, σχεδίαση χαμηλής ισχύος, ενσωματωμένα συστήματα και αρχιτεκτονική υπολογιστών (ii) Κ. Βασιλάκης: πληροφοριακά συστήματα, σημασιολογικός ιστός, υπηρεσιοστρεφείς αρχιτεκτονικές και ηλεκτρονικό εμπόριο (iii) Γ/ Λέπουρας: διάδραση ανθρώπου-υπολογιστή, εικονική πραγματικότητα και ηλεκτρονικές υπηρεσίες (iv) X. Τρυφωνόπουλος: διαχείριση πληροφορίας, κατανεμημένα συστήματα, ψηφιακές βιβλιοθήκες και βάσεις δεδομένων (v) Ν. Τσελίκας: σχεδίαση και υλοποίηση δικτυακών εφαρμογών και υπηρεσιών, τεχνολογίες λογισμικού, μεσισμικού (middleware) και διαδικτύου (vi) Ν. Πλατής: τεχνικές γραφικών υπολογιστών για οπτικοποίηση δεδομένων, απλοποίηση επιφανειών και όγκου, τομές και ανίχνευση συγκρούσεων, γεωμετρικός σχεδιασμός με τη βοήθεια υπολογιστή.
Τίτλος εργασίας: « Μια πλατφόρμα για παρουσίαση και διάχυση πληροφοριών πολιτιστικής κληρονομιάς με υποστήριξη για κινητές συσκευές και εμπλουτισμένη με επαυξημένη πραγματικότητα »
Περίληψη εργασίας: Η πρόοδος των κινητών τεχνολογιών έχει δημιουργήσει ευκαιρίες για πιο αποτελεσματική διάχυση πληροφοριών πολιτιστικής κληρονομιάς σε όλες τις ενδιαφερόμενες πλευρές και ιδιαίτερα στους τουρίστες που βρίσκονται εν κινήσει. Πολλοί άνθρωποι σήμερα είναι εξοπλισμένοι με έξυπνα κινητά ή ταμπλέτες, τα οποία διαθέτουν διατάξεις εντοπισμού θέσης, όπως π.χ. GPS και πυξίδες, ενώ παράλληλα διαθέτουν και πρόσβαση στο διαδίκτυο. Αυτές οι κινητές συσκευές μπορούν να χρησιμοποιηθούν αποτελεσματικά για επίκαιρη και προσαρμοσμένη στις προσωπικές προτιμήσεις των χρηστών παροχή πληροφοριών πολιτιστικής κληρονομιάς. Επιπρόσθετα, οι υπολογιστικοί πόροι των κινητών αυτών συσκευών είναι πλέον επαρκείς για να υποστηρίξουν τη χρήση τεχνικών επαυξημένης πραγματικότητας, οι οποίες παρέχουν μία «ζωντανή» και ενδιαφέρουσα εμπειρία στους χρήστες. Ωστόσο, το ίδιο περιεχόμενη πρέπει επίσης να διαχυθεί σε χρήστες σταθερών υπολογιστών. Στην παρούσα εργασία, παρουσιάζουμε τον σχεδιασμό και την ανάπτυξη μιας πλατφόρμας για παρουσίαση και διάχυση πληροφοριών πολιτιστικής κληρονομιάς που παρέχει υποστήριξη για κινητές συσκευές, η οποία είναι εμπλουτισμένη με δυνατότητες επαυξημένης πραγματικότητας και ολοκλήρωσης με κοινωνικά δίκτυα.

Αρ. Υποβολής Εργασίας 97
Ελένη Μαΐστρου, Δημήτρης Ψυχογυιός

Ψυχογυιός Δημήτρης: Υποψήφιος Διδάκτορας Ε.Μ.Π. Πανεπιστημιακός Υπότροφος Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών Ε.Μ.Π.
Πτυχίο Μηχανικού Δομικών Έργων Τ.Ε.Ι. Ηρακλείου. Δίπλωμα Αρχιτέκτονα Μηχανικού Ε.Μ.Π. Μεταπτυχιακές σπουδές Σχεδιασμός-Χώρος-Πολιτισμός Ε.Μ.Π. Γνωστικό αντικείμενο: Οικοδομικές συνθέσεις κτηριακών κατασκευών. Ερευνητικά ενδιαφέροντα: Σύγχρονες Τεχνολογίες σε πολιτιστικά περιβάλλοντα. Σύγχρονη οικοδομική. Εξελιγμένα συστήματα αρχιτεκτονικής τεχνολογίας για τον σχεδιασμό, κατασκευή και λειτουργία του χώρου.

 
Τίτλος εργασίας: Ανοιχτό μοντέλο για την τεκμηρίωση, διάχυση και αξιοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς ιστορικών αστικών τοπιών.
Περίληψη εργασίας: Τα ιστορικά αστικά τοπία αποτελούν δυναμικά συστήματα με την έννοια της συνεχούς εξέλιξης και  αλλαγής των αναγκών κατοίκησης. Τα προβλήματα και οι προκλήσεις ξεκινούν από την αδυναμία καταγραφής των μεταβαλλόμενων διαχρονικά δεδομένων και ανταπόκρισης των φορέων στην επίλυση των προβλημάτων τους. Σε αυτό το πλαίσιο η πρόταση για τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου ανοιχτού μοντέλου τεκμηρίωσης, διάχυσης, διαχείρισης και αξιοποίησης της πολιτιστικής κληρονομιάς των ιστορικών αστικών τοπίων  θα μπορούσε να έχει έναν ουσιαστικό ρόλο. Αντικείμενο της εισήγησης αποτελεί η παρουσίαση ενός ολοκληρωμένου και ανοιχτού  μοντέλου για την προστασία, ανάδειξη και διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς, με πεδίο εφαρμογής το Ναυπλιακό τοπίο και τον Αργολικό κόλπο. Αφορά μια πολύχρονη αλλά συνεχιζόμενη διαδικασία έρευνας, καταγραφής, τεκμηρίωσης, ψηφιοποίησης και διάχυσης, με στόχο την προστασία, ανάδειξη, διαχείριση και αξιοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς των παραπάνω «τόπων» η οποία συγκροτείται από υψηλού ενδιαφέροντος ιστορικά και περιβαλλοντικά στοιχεία. Το προτεινόμενο μοντέλο αποτελείται από τρία επίπεδα Α’ επίπεδο, (έρευνα / τεκμηρίωση / αξιολόγηση), Β’ επίπεδο, (καταγραφή / διάχυση), Γ’ επίπεδο, (ανάδειξη / διαχείριση / αξιοποίηση). Η συνεισφορά των καινοτόμων εφαρμογών στο μοντέλο διαχείρισης μπορεί να είναι στο επίπεδο καταγραφής μέσα από κοινωνικά δίκτυα και από έξυπνα συστήματα καταγραφής, στο επίπεδο της διάχυσης μέσα από δια-δικτυακές συμμετοχικές πλατφόρμες και ανοιχτές βάσεις δεδομένων και στο επίπεδο της αξιοποίησης μέσα από κινητές εφαρμογές και εφαρμογές δια-δικτύου. Απαραίτητη για τη βιωσιμότητα του μοντέλου είναι η συνεργασία των τοπικών φορέων, με τα πανεπιστήμια και τα ερευνητικά κέντρα και η ελεύθερη ανοιχτή πρόσβαση του περιεχομένου του στο κοινωνικό σύνολο. Η εισήγηση εντάσσεται στην Ενότητα 6: Εμπειρίες, νέες προκλήσεις και προοπτικές για την ψηφιακή κοινωνία της Πολιτιστικής Κληρονομίας.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 98
Δημήτρης Τσίποτας, Βασιλική Σπαθοπούλου

Τσίποτας Δημήτριος : Συντηρητής Αρχαιοτήτων και Έργων Τέχνης (PhD), καθηγητής Ανώτερης και Ανώτατης Εκπαίδευσης. Είναι απόφοιτος (2002) του τμήματος «Συντήρησης Αρχαιοτήτων και Έργων Τέχνης» του Τ.Ε.Ι. Αθηνών. Ως υπότροφος στο «Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών (ΙΚΥ)» συνέχισε με σπουδές διδακτορικού επιπέδου στο “Brunel University, Faculty of Design, Crafts and Visual Arts, UK”, με θέμα “Reviving Greek Furniture. Preservation and presentation of its technological and design aspects through interdisciplinary research and digital 3-dimensional techniques” που ανέλαβε έπειτα από δική του εισήγηση. Υποστήριξε τη διατριβή του με επιτυχία και απέκτησε το διδακτορικό του τίτλο το 2010. Το 2011 εισήχθη στο πρόγραμμα «Σπουδές στον Ελληνικό πολιτισμό» του Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου, όπου και φοιτά παράλληλα ως σήμερα.
Από το 2002 έως σήμερα, έχει εργαστεί σαν συντηρητής αρχαιοτήτων και έργων τέχνης και ερευνητής σε συμβάσεις έργου και ορισμένου χρόνου ιδιωτικών  και δημοσίων φορέων, όπως: 19η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, ΚΒ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, ΙΣΤ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, 9η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, ΙΖ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων.
Από το 2009 εργάστηκε ως επιστημονικός και εργαστηριακός συνεργάτης για το μάθημα «Συντήρηση και Αποκατάσταση Επίπλου» στο τμήμα «Σχεδιασμού και Τεχνολογίας Ξύλου και Επίπλου» του Τ.Ε.Ι. Λάρισας, παράρτημα Καρδίτσας (7 ακαδημαϊκά εξάμηνα).
Από το 2009 εργάστηκε επίσης ως καθηγητής «Συντήρησης Αρχαιοτήτων και Έργων Τέχνης» σε δημόσια και ιδιωτικά ΙΕΚ, διδάσκοντας σε διάφορους τομείς (συντήρηση οργανικών υλικών, γυαλιού, κεραμικού, μετάλλων, λίθου, ψηφιδωτού) (12 ακαδημαϊκά εξάμηνα).
Έχει επιβλέψει πολλές πτυχιακές εργασίες, δημοσιεύσει σε περιοδικά κι έχει συμμετάσχει και παρουσιάσει άρθρα και διαλέξεις σε ημερίδες, συνέδρια και workshops στην Ελλάδα και το εξωτερικό, για ποικίλα θέματα διαχείρισης και διατήρησης πολιτιστικής κληρονομιάς του ερευνητικού ενδιαφέροντός του. Έχει επίσης διοργανώσει δύο ημερίδες με αντίστοιχη θεματολογία. Αριθμός δημοσιεύσεων: 1 Μονογραφία, 17 σε Πανελλήνια/Διεθνή επιστημονικά συνέδρια με κριτές,  6 σε Πανελλήνια/Διεθνή συνέδρια, ημερίδες, workshops χωρίς κριτές, 1 σε έγκριτα Ελληνικά επιστημονικά περιοδικά, 5 εγκεκριμένες τεχνικές μελέτες, 4 άλλα κλαδικά άρθρα.

Τίτλος εργασίας: Μία αξιολόγηση της εκπαιδευτικής, πολιτιστικής και ακαδημαϊκής αξιοποίησης τρισδιάστατων ψηφιακών αναπαραστάσεων αρχαίων ελληνικών επίπλων, από σωζόμενα αρχαιολογικά θέματα και έργα τέχνης.
Περίληψη εργασίας: Η ύπαρξη πλήθους αναγνωρισμένων βιβλιογραφικών πηγών και επαρκών εικονιστικών δεδομένων με κύρια θεματική απεικόνιση το έπιπλο και τις επιμέρους συνιστώσες του (τεχνολογία κατασκευής, μορφολογία, αισθητική κλπ) και ιδωμένο υπό το  πρίσμα της διαχρονίας του (ελληνική Νεολιθική, Κυκλαδική και Μινωική περίοδος) αποτέλεσε το εφαλτήριο για την υποστήριξη μιας ερευνητικής εργασίας με θέμα την «τρισδιάστατη ψηφιακή αναπαράσταση» ελλειπόντων τύπων επίπλων, μοτίβων και ξυλουργικών κατασκευαστικών λεπτομερειών. Η μεθοδολογία η οποία ακολουθήθηκε προσπάθησε να θέσει τις βάσεις για τη διαμόρφωση λειτουργικών μεθοδολογικών παραμέτρων προσομοιωμένων σε αντίστοιχες  εν δυνάμει μελλοντικές ερευνητικές εργασίες. Συγκεκριμένα, έγινε προσπάθεια ενδελεχούς και τεκμηριωμένης, διεπιστημονικής έρευνας των εικονογραφικών δεδομένων σχετικά με το έπιπλο και παρουσίασης των παραδοτέων τους με βασική στοχοθεσία την εύληπτη πληροφόρηση των ευρύτερου κοινού της και την ανατροφοδότηση της επιστημονικής έρευνας. Όπως έχει παρατηρηθεί σε  διάφορες σύγχρονες περιπτώσεις μελέτης σε παρόμοιες έρευνες και εργασίες, χρησιμοποιήθηκαν δύο ευρέως χρησιμοποιούμενες πλατφόρμες λογισμικού τρισδιάστατων γραφικών - που δημιουργήθηκε και υποστηρίζεται από την Google - το Google Sketchup ® v.7.1 καθώς και το 3ds Max ® v. 10 της Autodesk. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνας προέκυψε πως τα κύρια χαρακτηριστικά της μεθοδολογίας έρευνας περιεχομένου αντίστοιχων θεματικών καθώς και των παραδοτέων της είναι χρήσιμο να στοχεύουν α. στην ευκολία της εφαρμογής της εν λόγω μεθοδολογίας β. στη δυνατότητα αποδοχής και αναγνωρισιμότητας της μεθοδολογίας και των παραδοτέων της από την ευρύτερη ακαδημαϊκή κοινότητα και γ. στη δημιουργία λογισμικών, φιλικών προς το χρήστη, προσφέροντας τη δυνατότητα της συνεχούς υποστήριξης και ενημέρωσης. Εξίσου σημαντική είναι και η εκπαιδευτική αξιοποίηση του εν λόγω ερευνητικού σχεδίου δράσης καθώς μέσω αυτής της τρισδιάστατης ψηφιακής αναπαράστασης σε μια πλατφόρμα εικονικής περιήγησης δημιουργείται η έννοια της εμβύθισης δίνοντας τη δυνατότητα στον χρήστη να γίνει συνδημιουργός της εμπειρίας μέσω αυτής της εξερευνητικής περιήγησης προσφέροντας τη γνώση και παράλληλα την ψυχαγωγία. Επιπρόσθετα, δημιουργείται ένα εκπαιδευτικό, πολιτιστικό και ακαδημαϊκό απόθεμα βασικών γνώσεων και πληροφοριών ως εκπαιδευτική πηγή πληροφόρησης και ανατροφοδότησης της εκπαιδευτικής ακαδημαϊκής κοινότητας. Δεν πρέπει να παραλειφθεί πως μέσω αυτής της εικονικής πλατφόρμας είναι δυνατόν να πραγματοποιηθούν πλήθους δια ζώσης και on-line εκπαιδευτικών προγραμμάτων ιστορίας και σχεδίασης επίπλου ενώ προωθείται και η δημιουργία πολυμεσικών εκπαιδευτικών εφαρμογών με αφετηρία την εικονική πλατφόρμα και άμεση συσχέτιση με τους εκπαιδευτικούς φορείς και την εκπαιδευτική κοινότητα, συνδέοντας την εξωστρεφή ταυτότητα της εικονικής πλατφόρμας υπό το παιδαγωγικό πρίσμα της ψηφιακής αναπαράστασης επίπλου. Παράλληλα παρατίθεται η δυνατότητα αξιοποίησης των παραδοτέων της μεθοδολογίας της έρευνας σε ένα ευρύτερο εξωστρεφές πλαίσιο εκπαιδευτικών δράσεων με τη χρήση της τεχνολογίας του 3D Printing ως βασικό απτικό υλικό για τις μουσειοπαιδαγωγικές δραστηριότητες ενός μουσειακού - πολιτιστικού οργανισμού.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 100
 Ανδρέας Αριστείδου, Ευστάθιος Σταυράκης,Γιώργος Χρυσάνθου, Μαρίνος Ιωαννίδης

Ανδρέας Αριστείδου: Είναι Manager στο Ευρωπαϊκό πρόγραμμα για τη ψηφιοποίηση πολιτιστικής κληρονομιάς (ITN-DCH). Είναι επίσης μεταδιδακτορικός ερευνητής στο εργαστήριο Πολιτιστικής Κληρονομιάς του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου και στο Εργαστήριο Γραφικών του Πανεπιστημίου Κύπρου. Ο Ανδρέας έχει βραβευτεί με το βραβείο ΔΙΔΑΚΤΩΡ για νέους ερευνητές, από το Ίδρυμα Προώθησης Έρευνας για να επιτελέσει έρευνα στην ανάλυση, αναγνώριση και σύνθεση κίνησης. Του έχει επιπλέον απονεμηθεί υποτροφία από το Office of Naval Research Global (ONRG) ώστε να εκπαιδευτεί στα νέα συστήματα καταγραφής κίνησης της PhaseSpace (CA, USA). Εξακολουθεί να συνεργάζεται με την PhaseSpace Inc., μια από τις κορυφαίες εταιρίες συστημάτων καταγραφής κίνησης, δημιουργώντας το μοναδικό εργαστήριο στην Κύπρο για  τρισδιάστατη απεικόνιση κίνησης σε υψηλή ανάλυση και ποιότητα. Λαμβάνοντας υπόψη την πρωτοποριακή του έρευνα στην ψηφιοποίηση και ανάλυση παραδοσιακών χορών, του έχει πρόσφατα απονεμηθεί το βραβείο DARIAH-EU Theme 2015 in Open Humanities για τη διοργάνωση εκπαιδευτικού συνεδρίου στην ψηφιακή τεκμηρίωση Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς.
Ο Ανδρέας ολοκλήρωσε τις διδακτορικές του σπουδές στο University of Cambridge, όντας υπότροφος από το Cambridge European Trust. Είναι κάτοχος πτυχίου Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ είναι αριστούχος απόφοιτος του Kings College London, όπου ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές σε κινητές και προσωπικές επικοινωνίες.

Τα κύρια ερευνητικά του ενδιαφέροντα επικεντρώνονται στην 3Δ ανάλυση και ταξινόμηση της κίνησης, σε αυτοματοποιημένες τεχνικές σύνθεσης της κίνησης, στη χρήση της τεχνολογίας Motion Capture, σε αυτόματους τρόπους ανακατασκευής του ανθρώπινου σκελετού και της κίνησης του με χρήση της τεχνολογίας αυτής, Inverse Kinematics, και εφαρμογές της Conformal Geometric Algebra στη μηχανική.
 
Τίτλος εργασίας: Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά: Καταγραφή Κυπριακών Παραδοσιακών Χορών και Ηλεκτρονικοί Τρόποι Εκμάθησης τους.
Περίληψη εργασίας: Η τεχνολογία motion capture (mocap) είναι μια αποτελεσματική μέθοδος τρισδιάστατης (3Δ) ψηφιακής καταγραφής κίνησης, και η χρήση της αυξάνεται ολοένα και περισσότερο στον τομέα της διατήρησης και διάδοσης της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (ΑΠΚ). Αν και τα δεδομένα που καταγράφονται μπορούν από τεχνικής άποψης να είναι πολύ υψηλής ποιότητας, στην περίπτωση του χορού δύσκολα μπορούν να εντοπιστούν οι διάφορες στιλιστικές διαφοροποιήσεις που τον χαρακτηρίζουν. Οι περισσότεροι αλγόριθμοι για ανάλυση της κίνησης βασίζονται σε ad-hoc ποσοτικές μετρήσεις και ως εκ τούτου αδυνατούν να προσφέρουν πληροφορίες για την ποιότητα της κίνησης. Αυτή η ερευνητική μελέτη παρουσιάζει  ένα πλαίσιο βασισμένο στις αρχές του Laban Movement Analysis (LMA), που σκοπό έχει να προσδιορίσει την ποιότητα χορευτικών κινήσεων. Ο προτεινόμενος αλγόριθμος χρησιμοποιεί ένα πλαίσιο πληροφοριών όπου καταγράφονται τα τέσσερα στοιχεία του LMA (BODY, EFFORT, SHAPE, SPACE), και επομένως μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη σύγκριση και αξιολόγηση της κίνησης. Έχουμε σχεδιάσει και υλοποιήσει έναν πρωτότυπο προσομοιωτή εικονικής πραγματικότητας για την εκμάθηση παραδοσιακών χορών, όπου οι χρήστες μπορούν να παρακολουθούν χορευτικές φιγούρες από ένα 3D avatar και να τις επαναλαμβάνουν. Στη συνέχεια, οι κινήσεις του χρήστη συγκρίνονται με τις κινήσεις που υπάρχουν στην πλατφόρμα του συγκεκριμένου παραδοσιακού χορού και προσφέρεται ανατροφοδότηση στο χρήστη με βάση τα στοιχεία LMA. Τα αποτελέσματα της έρευνας καταδεικνύουν την αποτελεσματικότητα του συστήματός μας, ανοίγοντας ταυτόχρονα νέους ορίζοντες στον τομέα της αυτόματης κίνησης και της αξιολόγησης του χορού.

  Αρ. Υποβολής Εργασίας 101
Δημήτρης Αθανασούλης, Κωνσταντίνα Καραμούντζου, Δημήτρης Ψυχογυιός

Δημήτρης Ψυχογυιός: Υποψήφιος Διδάκτορας Ε.Μ.Π. Πανεπιστημιακός Υπότροφος Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών Ε.Μ.Π. Πτυχίο Μηχανικού Δομικών Έργων Τ.Ε.Ι. Ηρακλείου. Δίπλωμα Αρχιτέκτονα Μηχανικού Ε.Μ.Π. Μεταπτυχιακές σπουδές Σχεδιασμός-Χώρος-Πολιτισμός Ε.Μ.Π
 
 


Τίτλος εργασίας: Σχεδιασμός ψηφιακών εφαρμογών για το βυζαντινό μουσείο Αργολίδας
Περίληψη εργασίας: Το  έργο με τίτλο  «Βυζαντινό Μουσείο Αργολίδας – Οργάνωση και λειτουργία μόνιμης βυζαντινής μουσειακής έκθεσης» ξεκίνησε από την 25η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων με προϊστάμενο τον κύριο Δημήτρη Αθανασούλη και μετά την αλλαγή του οργανογράμματος του Υπουργείου Πολιτισμού πραγματοποιείται από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Αργολίδας με διευθύντρια την κυρία Άλκηστη Παπαδημητρίου. Στο πλαίσιο του παραπάνω έργου κρίθηκε αναγκαίος ο σχεδιασμός και η ανάπτυξη ψηφιακών εφαρμογών καθώς και η εγκατάσταση απαραίτητου εξοπλισμού στους χώρους του Βυζαντινού Μουσείου Αργολίδας (ΒυΜΑ).  Κύριος σκοπός των ψηφιακών εφαρμογών του ΒυΜΑ είναι η συμπλήρωση και ανάδειξη της πληροφορίας του περιεχομένου και των εκθεμάτων του μουσείου με τρόπο ελκυστικό και κατανοητό κυρίως για τους μη ειδικούς επισκέπτες. Οι ψηφιακές εφαρμογές εντάσσονται στο ευρύτερο εκθεσιακό-μαθησιακό περιβάλλον το οποίο αποτελείται από τα εκθέματα, τις χωρικές εκθεσιακές κατασκευές και το εποπτικό υλικό.   Το μουσείο αποδείχθηκε ένας κατ’ εξοχήν χώρος εφαρμογής των τεχνολογιών της πληροφορίας και επικοινωνίας. Οι μεγάλες αλλαγές που έχουν πραγματοποιηθεί τα τελευταία χρόνια αφενός στο διαδίκτυο με το πέρασμα από το στατικό δίκτυο στο κοινωνικό δίκτυο και πρόσφατα στο διαδίκτυο των "πραγμάτων¨ (IoT), αφετέρου η εξαιρετικά μεγάλη διείσδυση της κινητής τεχνολογίας στην καθημερινότητα των ανθρώπων αδιαμφισβήτητα επηρεάζουν τη λειτουργία και κατ’ επέκταση την οντολογία του μουσείου.        Η ομάδα εργασίας, αξιοποιώντας τα τρία δίπολα πραγματικό/εικονικό, σταθερό/κινητό, κλειστό/ανοιχτό για τη χαρτογράφηση των απόψεων σχετικά με τη συγκρότηση των μουσείων των  S. Bautista και A. Balsamo, σχεδίασε τις ψηφιακές εφαρμογές του ΒυΜΑ οι οποίες παρουσιάζονται αναλυτικά στην παρούσα εργασία.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 102
Αφροδίτη Καμάρα, Νικόλαος Ζαχαριάς, Χρήστος Καρύδης, Ελένη Κουλουμπή, Γιάννης Λαδάς

Αφροδίτη Καμάρα: Είναι ιστορικός και σύμβουλος διαχείρισης πολιτιστικής κληρονομιάς. Έχει συνεργαστεί επί σειρά ετών με το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού σε προγράμματα ψηφιακών εφαρμογών και από  το  2003 διευθύνει την εταιρία Time Heritage, η οποία ειδικεύεται στο συντονισμό διεπιστημονικών δράσεων για την ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς.
 
 
Τίτλος εργασίας: Ψηφιοποιώντας "ξεχασμένους" πολιτιστικούς θησαυρούς
Περίληψη εργασίας: Η Φορητή Μονάδα για την Προστασία, Ανάλυση και Συντήρηση Κινητών Μνημείων Πολιτιστικής Κληρονομιάς σε δυσπρόσιτες περιοχές της Ελλάδας (MoCaCu) είναι ένα καινοτόμο, διεπιστημονικό  πρόγραμμα που στόχο  έχει να προστατεύσει και να τεκμηριώσει αντικείμενα πολιτιστικής κληρονομιάς σε απομακρυσμένες περιοχές της Ελλάδας. Υλοποιείται με συντονιστή το Εργαστήριο Αρχαιομετρίας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, με τη γενναιόδωρη υποστήριξη της Ελβετικής Ομοσπονδιακής Διεύθυνσης Πολιτισμού (BAK/FOC). Η ομάδα έργου περιλαμβάνει επιστήμονες του τομέα των αρχαιοϋλικών, ειδικούς συντηρητές και δύο ελληνικές ΜΜΕ. Ακολουθεί μια ολοκληρωμένη μεθοδολογία, που περιλαμβάνει την εκτίμηση των αναγκών και της κατάστασης διατήρησης των αντικειμένων, τις αναλύσεις και τον χαρακτηρισμό τους, τη συλλογή και ταξινόμηση ιστορικής και αρχαιολογικής πληροφορίας τόσο για τα ίδια τα αντικείμενα, όσο και για το περιβάλλον τους, την επεμβατική και προληπτική συντήρηση των αντικειμένων και, τέλος, την ψηφιοποίηση τόσο των ίδιων των αντικειμένων όσο και όλων των σχετικών πληροφοριών που συγκεντρώνονται στο πλαίσιο του έργου. Για την επίτευξη της ψηφιοποίησης, οι εταιρίες Time Heritage και Διάδρασις έχουν αναλάβει τη δημιουργία μιας ηλεκτρονικής βάσης δεδομένων, που ακολουθεί ευρωπαϊκά πρότυπα, αλλά και τη δημιουργία ενός ενημερωμένου δικτυακού τόπου σε δύο γλώσσες, Ελληνικά και Αγγλικά (www.onsitepreservation.eu). Μέχρι στιγμής έχουν ολοκληρωθεί δύο αποστολές, μία το 2013-14, στην απομακρυσμένη ορεινή περιοχή της Αλαγονίας στη Μεσσηνία, και μια το 2014-15 στο χωριό  Καλαρρύτες στον άγριο ορεινό όγκο των Τζουμέρκων, στην Ήπειρο. Τα  αποτελέσματα αυτών των δύο αποστολών ήταν πολύ ενθαρρυντικά και εποικοδομητικά. Πάνω από 60 έργα εκκλησιαστικής τέχνης, προερχόμενα από τα θρησκευτικά καθιδρύματα των περιοχών που προαναφέραμε, καταγράφηκαν, καθαρίστηκαν, συντηρήθηκαν και τεκμηριώθηκαν, ενώ σε κάποια από αυτά εφαρμόστηκαν τεχνικές αναλύσεων, χαρακτηρισμού και απόλυτης χρονολόγησης. Η ψηφιοποίηση περιλάμβανε την προσεκτική φωτογράφιση, όχι μόνο των ίδιων των αντικειμένων, αλλά και των λεπτομερειών των σημείων που παρουσίαζαν επεμβάσεις, φθορές και απώλειες. Η λεπτομερής φωτογράφιση της διαδικασίας συντήρησης βήμα-βήμα ήταν καθοριστική για τη δημιουργία ενός ψηφιακού αποθετηρίου για την προληπτική και την επεμβατική συντήρηση. Το στοιχείο καινοτομίας αυτής της ψηφιακής βάσης δεδομένων είναι ότι οι πληροφορίες που αφορούν τα ίδια τα αντικείμενα (χρονολόγηση, περιγραφή, δημιουργός, τοποθεσία προέλευσης και έκθεσης κλπ) συμπληρώνεται από πληροφορίες που αφορούν το ιστορικό και αρχαιολογικό τους υπόβαθρο και περιβάλλον (ιστορικές, λαογραφικές, προφορικές μαρτυρίες κλπ) και με λεπτομερή καταγραφή όλων των μέτρων συντήρησης που εφαρμόστηκαν σε αυτά. Η προσέγγιση αυτή έχει διττό σκοπό:  αφενός την καταγραφή "ξεχασμένων" και άγνωστων στο ευρύ κοινό μικρών θησαυρών μεταβυζαντινής τέχνης, οι οποίοι βρίσκονται υπό διαρκή απειλή κλοπής και παράνομης διακίνησης, και αφετέρου την καταγραφή του ιστορικού συντήρησής τους, έτσι ώστε να επιλεγούν στο μέλλον οι καταλληλότερες λύσεις σε προσεχείς επεμβάσεις. Η ανάδειξη αυτών των συλλογών, αλλά και των μνημείων από  τα οποία προέρχονται αποτελούν ένα βήμα για την ανάδειξη και αειφόρο ανάπτυξη των ίδιων των ορεινών και απομακρυσμένων περιοχών, καθώς έτσι η πολιτιστική (αλλά και η φυσική) κληρονομιά των περιοχών αυτών γίνεται ευρύτερα γνωστή στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Μελλοντικά, φιλοδοξία θα ήταν ενδεχομένως η δημιουργία ενός εικονικού μουσείου μεταβυζαντινής τέχνης, που να συνδέει όλες τις μικρές και δυσπρόσιτες αυτές συλλογές σε ένα πανόραμα της μεταβυζαντινής και νεότερης πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 103
Παναγιώτης Δήμας

 
Δήμας Α. Παναγιώτης: (1981) Είναι Αρχιτέκτων Μηχανικός ΕΜΠ (2006), με μεταπτυχιακή ειδίκευση στο αντικείμενο «Προστασία Μνημείων» (2009) στο ΕΜΠ και στο αντικείμενο «Μουσειολογία» (2014) στο ΑΠΘ. Έχει ασχοληθεί επαγγελματικά με αποτυπώσεις ιστορικών κτηρίων διαφόρων κατηγοριών και έχει εργασθεί σε αναστηλωτικά έργα του Υπουργείου Πολιτισμού (ΤΔΠΕΑΕ, 11η ΕΒΑ, ΕΦΑ Αργολίδας). Έχει συμμετάσχει ατομικά και ομαδικά σε αρκετά Συνέδρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό με θέματα που άπτονται της προστασίας και αποκατάστασης των μνημείων, καθώς και της εκπαιδευτικής διάστασης του υλικού πολιτισμού. Γνωρίζει Αγγλικά, Γαλλικά και Ισπανικά. Είναι μέλος του ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ, της ΕΤΕΠΑΜ και του TICCHI.
 
 
Τίτλος εργασίας: Ψηφιακές αναπαραστάσεις της αρχιτεκτονικής του παρελθόντος: πλεονεκτήματα και ζητήματα προς διερεύνηση.
Περίληψη εργασίας: Τα τελευταία χρόνια έχουν πολλαπλασιαστεί τα ηλεκτρονικά εργαλεία που τίθενται στη διάθεση των επιστημόνων προκειμένου να τεκμηριώσουν, να προστατέψουν και να επικοινωνήσουν τον υλικό πολιτισμό στο ευρύ κοινό, όπως: εικονική πραγματικότητα, βάσεις δεδομένων, γεωγραφικά συστήματα πληροφοριών, εικονικά μουσεία, κα. Η παρούσα εισήγηση εστιάζει στην ψηφιακή αναπαράσταση των αρχιτεκτονικών μνημείων του παρελθόντος, έχοντας 3 βασικές κατευθύνσεις: α) Να διερευνήσει τη συμβολή των ψηφιακών μέσων στη δημιουργία μιας βιωματικής σχέσης μεταξύ μνημείων και κοινού μέσω της κατανόησης της αρχιτεκτονικής του παρελθόντος, στο βαθμό που αυτή διευκολύνει την ερμηνεία της καθημερινότητας των ανθρώπων και της κοσμοθεωρίας που την παρήγαγε και κατ’ επέκταση μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως επίσημο εκπαιδευτικό εργαλείο, β) Να διακρίνει την απόσταση ανάμεσα στην εικονική αναπαράσταση και στην εμπειρία της πραγματικής επίσκεψης στους ιστορικούς χώρους του παρελθόντος, επισημαίνοντας οφέλη και σημεία προσοχής στην αντικατάσταση της φυσικής εμπειρίας από την εικονική.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 104
Δήμητρα Κρίγκα

 
Δήμητρα (Μιμίκα) Κρίγκα: γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, όπου και σπούδασε αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Διαθέτει διδακτορικό δίπλωμα στην Προϊστορική Αρχαιολογία. Τα επιστημονικά της ενδιαφέροντα αφορούν στα: προϊστορική αιγαιακή κεραμεική και αρχιτεκτονική, πολιτισμική διαχείριση, μουσειολογία, εφαρμογές των νέων ψηφιακών τεχνολογιών στην αρχαιολογία και την εκπαίδευση. Έχει εργαστεί και διδάξει σε πολλούς φορείς (ΥΠΑΙΘΠΑ, Ανασκαφές Ακρωτηρίου Θήρας, ΙΕΚ, Σχολή Ξεναγών Κέρκυρας, ΚΕΕ,  ΤΕΙ Ιονίων Νήσων, ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας, Πρόγραμμα Ακαδημία Πλάτωνος του ΕΚΠΑ, College Year in Athens/ΔΙΚΕΜΕΣ (Διεθνές Κέντρο Ελληνικών και Μεσογειακών σπουδών). Έχει εργαστεί σε αρχαιολογικές ανασκαφές στην Θήρα και έχει ασχοληθεί με την μελέτη προϊστορικού κεραμεικού υλικού, ενώ έχει παρουσιάσει μελέτες της σε σειρά συνεδρίων τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό.
Τίτλος εργασίας: Η χρησιμότητα των ψηφιακών μέσων στην εκπαίδευση ενηλίκων σε θέματα πολιτισμού
Περίληψη εργασίας: Ως διδάσκουσα μαθημάτων με θέμα την αρχαία τέχνη και αρχιτεκτονική αλλά και την διαχείριση των αρχαίων μνημείων στον ελλαδικό χώρο σε ενήλικες (σε ιδρύματα κλειστών και ανοικτών δομών εκπαίδευσης) έχω αποκομίσει σημαντική εμπειρία ως προς τον τρόπο πρόσληψης των πληροφοριών που δέχονται οι ενήλικες. Η παρούσα μελέτη επιδιώκει να δείξει το πως ενισχύεται η πρόσληψη πληροφοριών για τους ενήλικες με την χρήση εποπτικών μέσων ψηφιακής τεχνολογίας στην διδασκαλία.  
Ο τρόπος πρόσληψης της γνώσης του ενήλικα διαφέρει από εκείνον του ανήλικου, διότι ο ενήλικας επιθυμεί να συνεισφέρει στην διαδικασία εκμάθησης και αλληλεπιδρά πολύ περισσότερο με τον διδάσκοντα. Εάν μάλιστα πρόκειται περί διδασκαλίας στο πλαίσιο μαθημάτων της δια βίου μάθησης, τότε εμφανίζονται και θέματα διαχείρισης του ελεύθερου χρόνου του ενήλικα, ενώ παράλληλα δεν υπάρχει αξιολόγηση των εκπαιδευομένων. Στην περίπτωση που το γνωστικό αντικείμενο που κάθε φορά διδάσκεται σχετίζεται με τον αρχαίο πολιτισμό και την τέχνη, τότε είναι πολύ σημαντικό να χρησιμοποιούνται οι εικόνες για την καλύτερη πρόσληψη των μεταδιδόμενων εννοιών. Επομένως, το πλεονέκτημα που προσφέρουν οι ψηφιακές εικόνες στην επίτευξη του στόχου των διδασκομένων μαθημάτων είναι στην περίπτωση αυτή σημαντικό.
 Η μετάδοση των γνώσεων μέσω της εκπαιδευτικής διαδικασίας δεν μπορεί να μένει έξω από τις τρέχουσες εξελίξεις της τεχνολογίας, ενώ όσον αφορά στα ιδρύματα και τους φορείς πολιτισμού τα περισσότερα ελληνικά αρχαιολογικά μουσεία χρησιμοποιούν τις νέες ψηφιακές τεχνολογίες για να επικοινωνούν με το κοινό τους μέσω διαδικτύου. Η εκπαιδευτική διαδικασία ωφελείται εάν στην τάξη χρησιμοποιηθούν οι ψηφιακές δυνατότητες και οι ηλεκτρονικές εκδόσεις των μουσείων, είτε ως τμήμα της δια ζώσης διδασκαλίας, είτε ως τμήμα της ασύγχρονης τηλεκπαίδευσης.
Εκτός από τις ψηφιακές πηγές μελέτης των μουσείων υπάρχει πλέον μεγάλος αριθμός ψηφιακών βιβλιογραφικών πηγών για θέματα αρχαιολογίας και μάλιστα στην ελληνική γλώσσα. Η ψηφιακή τεχνολογία μπορεί να αποτελέσει εύκολα και σύντομα την γέφυρα επικοινωνίας για την  μετάδοση της γνώσης μέσω της  διδασκαλίας μεταξύ απομακρυσμένου αποστολέα και απομακρυσμένου δέκτη, και έτσι όταν αποκτήσει κανείς πρόσβαση στα ίδια τα βιβλία, τότε αυτά δεν θα αποτελούν terra incognita.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 105
Παναγιώτα Πολυμεροπούλου, Αχιλλέας Καμέας, Ασπασία Θεοδοσίου

Παναγιώτα Πολυμεροπούλου: Αρχαιολόγος – Μουσειολόγος MSc., ερευνήτρια στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο (ΕΑΠ) και επιστημονικός συνεργάτης της ερευνητικής ομάδας DAISSy. Συμμετέχει σε ερευνητικά και αναπτυξιακά προγράμματα. Έχει δημοσιεύσει σε διεθνή περιοδικά και πρακτικά διεθνών συνεδρίων. Ερευνητικά ενδιαφέροντα: πολιτισμική πληροφορική, νέα μέσα επικοινωνίας στα μουσεία, ψηφιακή πολιτισμική κληρονομιά, εικονική αρχαιολογία, ψηφιοποίηση και τεκμηρίωση.
 
Τίτλος εργασίας: Oι νέοι επαγγελματίες του πολιτισμού στην ψηφιακή εποχή: ο ρόλος του διαχειριστή του ψηφιακού πολιτισμικού αποθέματος.
Περίληψη εργασίας: Η συνεχής εκπαίδευση και κατάρτιση των προσόντων, γνώσεων και δεξιοτήτων που σχετίζονται με την αγορά εργασίας είναι απαραίτητη για το επαγγελματία καθώς οι συνθήκες και οι ανάγκες της αγοράς συνεχώς αλλάζουν και το εργασιακό περιβάλλον γίνεται πιο απαιτητικό σε επίπεδο ικανοτήτων. Στο χώρο του πολιτισμού, οι αλλαγές και πολύ περισσότερο οι εξελίξεις των Τεχνολογιών της Πληροφορίας και Επικοινωνίας (ΤΠΕ) έφεραν τους επαγγελματίες του πολιτισμού αντιμέτωπους με νέα διλήμματα και προκλήσεις. Παλαιοί και νέοι επαγγελματίες είναι απαραίτητο τώρα να κατέχουν δεξιότητες ΤΠΕ και την ικανότητα να είναι δημιουργικοί, ευέλικτοι, ικανοί να διαχειριστούν την ψηφιακή γνώση. Τα επαγγέλματα στον τομέα του Πολιτισμού πρέπει να ενισχυθούν με ψηφιακές δεξιότητες έτσι ώστε να δημιουργηθούν τα Επαγγέλματα Ψηφιακού Πολιτισμού (e - Culture Jobs). Στην παρούσα δημοσίευση, θα γίνει διεξοδική παρουσίαση του έργου eCult Skills το οποίο, μέσα από τη σχεδίαση και την ανάπτυξη των πέντε (5) νέων ρόλων/ προφίλ, θα αντιμετωπίσει την έλλειψη των εξειδικευμένων επαγγελματιών με προσόντα ΤΠΕ στον τομέα του Πολιτισμού. Για να κάνει τα προσόντα και τα προφίλ περισσότερο συγκρίσιμα, θα προσδιορίσει τις δεξιότητες και τις ικανότητες σύμφωνα με τα Ευρωπαϊκά Πλαίσια EQF/e-CF. Στόχος του έργου είναι, μέσα από τη σκιαγράφηση των πέντε (5) αυτών ρόλων, να ενισχυθεί η απασχόληση των επαγγελματιών στον τομέα του Πολιτισμού και η κινητικότητά τους σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ειδικότερα, παρουσιάζεται αναλυτικά ο ρόλος του Διαχειριστή του Ψηφιακού/ Ψηφιοποιημένου Πολιτισμικού Αποθέματος (Digital Cultural Asset Manager) δίνοντας έμφαση στις ψηφιακές δεξιότητες και ικανότητες που πρέπει να κατέχει, αλλά και την μεθοδολογία κατάρτισης του Διαχειριστή της Ψηφιακής Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 106
Νίκος Γραμμαλίδης, Κοσμάς Δημητρόπουλος

Νίκος Γραμμαλίδης: είναι Ερευνητής Β’ Βαθμίδας («Κύριος Ερευνητής») στο Ινστιτούτο Τεχνολογιών Πληροφορικής του Εθνικού Κέντρου Έρευνας και Τεχν. Ανάπτυξης. Έλαβε το πτυχίο του και το διδακτορικό του δίπλωμα από το Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης , το 1992 και το 2000 , αντίστοιχα . Πριν από την τρέχουσα θέση του , εργάστηκε ως ερευνητής στο Εργαστήριο 3Δ απεικόνισης στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης . Στα κύρια ερευνητικά του ενδιαφέροντα συμπεριλαμβάνονται η υπολογιστική όραση, η επεξεργασία σήματος, εικόνας και βίντεο , η στερεοσκοπική (και πολυ-σκοπική) ανάλυση και κωδικοποίηση εικονοσειρών, η . Η ενασχόλησή του με αυτές τις ερευνητικές περιοχές έχει οδηγήσει στην (από κοινού) συγγραφή περισσότερων από 25 άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά και περισσότερων από από 90 εργασιών σε διεθνή συνέδρια . Από το 1992 , έχει συμμετάσχει ενεργά (σε ορισμένα και σαν διαχειριστής) σε περισσότερα από 25 Ευρωπαϊκά και εθνικά προγράμματα . Έχει διατελέσει κριτής σε μια σειρά από διεθνή περιοδικά και συνέδρια .
 
Τίτλος εργασίας: Καινοτόμες εφαρμογές 3-δ εκπαιδευτικών παιχνιδιών για την εκμάθηση μορφών άυλης πολιτιστικής κληρονομίας
Περίληψη εργασίας: Ο κύριος στόχος του Ευρωπαϊκού Προγράμματος FP7 ICT «i-Treasures: Intangible Treasures - Capturing the Intangible Cultural Heritage and Learning the Rare Know-How of Living Human Treasures» είναι να αναπτύξει μια ανοικτή και επεκτάσιμη πλατφόρμα για να συμβάλλει στην εκμάθηση και μετάδοση της σπάνιας τεχνογνωσίας της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (ΑΠΚ). Ένα βασικό τμήμα αυτής της πλατφόρμας αποτελείται από εφαρμογές εκπαιδευτικών παιχνιδιών για την εκμάθηση συγκεκριμένων μορφών ΑΠΚ.  Στα πλαίσια του έργου έχουν σχεδιαστεί και αναπτυχθεί τέσσερις εκπαιδευτικές εφαρμογές ( για το BeatBoxing τραγούδι, τον χορό Τσάμικο, την αγγειοπλαστική τέχνη και τη σύγχρονη μουσική σύνθεση ) που αντιστοιχούν στις μορφές ΑΠΚ που αποτελούν αντικείμενο μελέτης του έργου.  Μια αρχική έκδοση αυτών των εφαρμογών είναι διαθέσιμη για περαιτέρω επικύρωση, αξιολόγηση και επίδειξη στα πλαίσια του προγράμματος. Αντιμετωπίσαμε μια σειρά από ζητήματα, τα περισσότερα εκ των οποίων προέρχονται από τις ιδιαιτερότητες των τομέων της ΑΠΚ τα οποία μελετάει το έργο, και πολλά από αυτά έχουν ήδη επιλυθεί. Τα αποτελέσματα της αξιολόγησης αναμένεται να οδηγήσουν σε περαιτέρω βελτιστοποίηση αυτών των εφαρμογών.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 107
Πέτρος Αρτέμη, Μάριος Ζέρβας, Αλεξία Ντίνη Κουνούδη, Μαρίνος Ιωαννίδης, Ειρήνη Θεοφάνους, Νικόλ Κοραή, Τώνια Μαντοβάνη, Γεωργία Αθανασίου, Στέφανη Γιάννη, Μαριάννα Διογένους, Κάτια Παπαδοπούλου.

Πέτρος Αρτέμη: Απόφοιτος του Τμήματος Βιβλιοθηκονομίας και Συστημάτων Πληροφόρησης  του Τ.Ε.Ι Αθήνας και μεταπτυχιακός φοιτητής στο πρόγραμμα Κοινωνικά Πληροφοριακά Συστήματα του Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου.
Έχει εργαστεί στη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Κύπρου από το 2004 μέχρι το 2007. Από το 2007 εργάζεται στη Βιβλιοθήκη του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου  Κύπρου στο Γραφείο Τεχνολογιών Πληροφορικής και είναι υπεύθυνος για την ανάπτυξη και διαχείριση των ιστοσελίδων της Βιβλιοθήκης.  Έχει συμμετάσχει σε διάφορα έργα ψηφιοποίησης και έχει μεγάλη εμπειρία στην εγκατάσταση και διαχείριση λογισμικών ανοικτού κώδικα.
Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εστιάζονται στην ανάπτυξη ψηφιακών βιβλιοθηκών, τη βελτιστοποίηση ιστοσελίδων (SEO), και το σημασιολογικό ιστό (Web 3.0).

Μάριος Ζέρβας: Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών από το CNAM Γαλλίας στην πληροφορική και κάτοχος MBA από το Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου.
Από τον Σεπτέμβριο του 1997 μέχρι τον Οκτώβριο 2006 εργάστηκε στη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Κύπρου ως υπεύθυνος συστημάτων πληροφορικής.  Συμμετείχε σε σημαντικά έργα για την ψηφιοποίηση της πολιτιστικής κληρονομίας της Κύπρου,  όπως η εκπόνηση μελέτης για την ψηφιοποίηση των αρχείων του ΡΙΚ (Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου),  η Ψηφιοποίηση των αρχείων του Συμβουλίου Ιστορικής Μνήμης Αγώνα ΕΟΚΑ(ΣΙΜΑΕ) και η δημιουργία ψηφιακής βιβλιοθήκης των αρχείων του Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών.
Από το Νοέμβριο του 2006 είναι Διευθυντής Βιβλιοθήκης του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου. Δημιούργησε το εργαστήριο ψηφιοποίησης της Βιβλιοθήκης, ανέπτυξε συνεργασίες με τοπικούς φορείς όπως το Παττίχειο Δημοτικό Μουσείο- Ιστορικό Αρχείο και Κέντρο Μελετών προχωρώντας στην ψηφιοποίηση σημαντικών αρχείων για την διαφύλαξη και ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομίας της Κύπρου. Είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Θεατρικού Μουσείου Κύπρου.

Τίτλος εργασίας: Ανάπτυξη ψηφιακής Βιβλιοθήκης Αψίδα: διάθεση πολιτιστικών δεδομένων στην Europeana μέσω του Ευρωπαϊκού προγράμματος Locloud
Περίληψη εργασίας: Τα τελευταία χρόνια οι ψηφιακές βιβλιοθήκες (ψηφιακά αποθετήρια) αποτελούν την κυριότερη  πλατφόρμα για τη διάδοση της πολιτιστικής κληρονομιάς, αλλά και τη μακροχρόνια διαφύλαξη της. Η Βιβλιοθήκη του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου (http://library.cut.ac.cy ) και το Εργαστήριο Ψηφιακής Πολιτιστικής Κληρονομιάς (DHRLab www.digitalheritagelab.eu)  αξιοποιώντας τις σύγχρονες δυνατότητες που προσφέρει η τεχνολογία και με την τεχνογνωσία που έχουν αναπτύξει τα τελευταία χρόνια έχουν προχωρήσει στην οργάνωση, τεκμηρίωση και διάσωση πολιτιστικών δεδομένων.
Στην παρούσα εισήγηση περιγράφεται ο σχεδιασμός και η δημιουργία της ψηφιακής Βιβλιοθήκης Αψίδα και η διάθεση πολιτιστικών δεδομένων στην Europeana μέσω του Ευρωπαϊκού Προγράμματος Locloud (www.locloud.eu). Το περιεχόμενο των συλλογών συλλέγεται από διάφορους φορείς πολιτιστικής κληρονομιάς και τυγχάνει επεξεργασίας από το DHRLab. Η Αψίδα καλύπτει ένα μεγάλο εύρος της πλούσιας ιστορίας της Κύπρου καθώς περιλαμβάνει υλικό  από την  πρώιμη εποχή του χαλκού (2000-1850 π.χ), την Κυπρο-αρχαϊκή περίοδο (750-600 π.χ), την Βυζαντινή περίοδο,  την περίοδο της Αγγλοκρατίας 1878-1976, την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1960, την εισβολή της Τουρκιάς στην Κύπρο το 1974, και την εισδοχή της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση μέχρι και σήμερα.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 108
Βασίλειος Κομιανός, Ελένη Καββαδία, Κωνσταντίνος Οικονόμου

Βασίλειος Κομιανός: Πτυχίο Τεχνολόγου Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών, Τ.Ε.Ι. Ηπείρου (2009). M.Sc . in Informatics, Τμήμα Πληροφορικής του Ιονίου Πανεπιστημίου (2013)
Υποψήφιος Διδάκτορας, Τμήμα Πληροφορικής του Ιονίου Πανεπιστημίου.
Ερευνητικά ενδιαφέροντα: ευρείας έκτασης Εικονικοί Κόσμοι για προβολή Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

 
 
Τίτλος εργασίας: Εικονικός Κόσμος Ιονίων Νήσων: Ανάδειξη Πολιτιστικής Κληρονομιάς σε Εικονικούς Κόσμους Ευρείας Έκτασης.
Περίληψη εργασίας: Η ανάδειξη της Πολιτιστικής Κληρονομιάς και η προσέλκυση κοινού είναι για τους φορείς διαχείρισης Πολιτιστικής Κληρονομιάς σημαντικός στόχος και μεγάλη πρόκληση. Στην προσπάθεια αυτή οι φορείς διαχείρισης Πολιτιστικής Κληρονομιάς έχουν προχωρήσει στην αξιοποίηση των δυνατοτήτων των Τεχνολογιών Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών. Ανάμεσα στις τεχνολογίες αυτές βρίσκονται και οι Εικονικοί Κόσμοι οι οποίοι αποτελούν ένα πολύ σημαντικό εργαλείο για την προβολή και ανάδειξη της Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Στην παρούσα εργασία παρουσιάζεται ένας Εικονικός Κόσμος Ευρείας Έκτασης για την αναπαράσταση του ανθρωπογενούς περιβάλλοντος και της πολιτιστικής κληρονομιάς των Ιονίων Νήσων.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 109
Κωνσταντίνος Καραγκούνης

Κων/νος Καραγκούνης του Χαριλάου και της Ελένης: Επίκουρος Καθ. Βυζ. Εκκλ. Μουσικής της Ανωτάτης Εκκλ. Ακαδημίας Αθηνών, γεννημένος στην Ανακασιά Βόλου την 8η Ιουλίου 1965. Εγκύκλιες σπουδές ολοκλήρωσε στο Εκκλησιαστικό Λύκειο Βόλου. Το 1983 εισήχθη στη Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ., απεφοίτησε δε το 1987. Την Εκκλ. Μουσική διδάχθηκε από τους Καθηγητές-Πρωτοψάλτες Ι.Σχώρη (Σχολή Βυζ. Μουσικής Ι.Μητρ. Δημητριάδος στο Βόλο), Χρύσ. Θεοδοσόπουλο και Χαρίλ. Ταλιαδώρο (Σχολή Βυζ. Μουσικής Ι.Μητρ. Θεσ/νίκης), Σπυρ. Περιστέρη και Λάζ. Κουζινόπουλο (Ωδείο Αθηνών), Εμμ. Χατζημάρκο (Δημοτικό Ωδείο Βόλου) και Περ. Μαυρουδή (Μακεδονικό Ωδείο Θεσ/νίκης). Διετέλεσε βασικό μέλος του Χορού Ψαλτών «Οι Μαΐστορες της Ψαλτικής Τέχνης» με Χοράρχη τον Γρηγ. Θ. Στάθη. Ελληνική Παραδ. και Αραβοπερσική Μουσική, και το όργανο Κανονάκι διδάχθηκε από τον μικρασιάτη μουσικό Παναγ. Αχειλά (Βόλος) και τους Πέτρο Ταμπούρη, Ανιές Αγκοπιάν. Το 1998 διορίστηκε ως Θεολόγος εκπαιδευτικός και για την περίοδο 1998-2006 υπηρέτησε ως αποσπασμένος Καθ. Εκκλ. Μουσικής στο Μουσικό Σχολείο Βόλου. Διετέλεσε συνεργάτης (Π.Δ. 407) του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Α.Π.Θ. (2004-2006), για την διδασκαλία των μαθημάτων «Βυζ. Μουσική Θεωρία και Πράξη I-II». Από το 2006-2011 υπηρέτησε ως Υπεύθυνος Πολιτιστικών Θεμάτων της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Μαγνησίας. Το 2000 ανακηρύχθηκε / αναγορεύθηκε Διδάκτωρ Βυζ. Μου-σικολογίας της Θεολογικής Σχολής του Παν/μίου Αθηνών με καθ. τον Γρ. Θ. Στάθη. Στη Διδακτορική του Διατριβή «Η Παράδοση και Εξήγηση του Μέλους των Χερουβικών της Βυζ. και Μεταβυζαντινής Μελοποιίας», συγκέντρωσε περί τις 1000 βυζαντινές και μεταβυζαντινές μελοποιήσεις Χερουβικών, έργα 180 περίπου μελουργών, ενώ υπέδειξε τον τρόπο μορφολογικής αναλύσεως των βυζαντινών μελών, επισημάνσεως των μελικών «θέσεων» του Παπαδικού Γένους και «εξηγήσεως» των «θέσεων» στη Νέα Μέθοδο Αναλυτικής Σημειογραφίας.
 
Τίτλος εργασίας: Η πρόοδος της Μουσικολογίας της Ψαλτικής Τέχνης και οι σύγχρονες ανάγκες ψηφιοποίησης του Εκκλησιαστικού Μουσικού Πολιτισμού (και εμβόλιμα: Η συμβολή της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών Βόλου στην Ψηφιοποίηση του Ελληνικού Πολιτισμού).
Περίληψη εργασίας: Η πρόοδος της Μουσικολογίας της Ψαλτικής Τέχνης και οι σύγχρονες ανάγκες ψηφιοποίησης του Εκκλησιαστικού Μουσικού Πολιτισμού (και εμβόλιμα: Η συμβολή της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών Βόλου στην Ψηφιοποίηση του Ελληνικού Πολιτισμού). Η Ελληνορθόδοξη Εκκλησιαστική Μουσική, η λεγόμενη Ψαλτική Τέχνη, γνωστή και ως Βυζαντινή Μουσική, είναι μια σπουδαία τέχνη, η παράδοση της οποίας καταφθάνει στην εποχή μας έχοντας διανύσει διαδρομή είκοσι σχεδόν αιώνων. Η Δυτική επιστημονική κοινότητα έδειξε το βαθύ ενδιαφέρον της για την Ψαλτική Τέχνη του Βυζαντίου ήδη από τα μέσα του 17ου αιώνα, αλλά, δυστυχώς η επιστημονική μελέτη της Ψαλτικής στον Ελλαδικό χώρο καθυστέρησε πολύ να αναπτυχθεί. Μόλις στις αρχές του 20ου αιώνα άρχισε να αναπτύσσεται κάποιο ενδιαφέρον για την επιστήμη της Βυζαντινής Μουσικολογίας, όπως καθιερώθηκε να λέγεται, και μόλις στα μέσα της δεκαετίας του '80 το πανεπιστήμιο Αθηνών απέκτησε σχετική έδρα. Μέσα στα τελευταία σαράντα χρόνια, είναι πολύ παρήγορο, ότι η ελληνική βυζαντινομουσικολογική κοινότητα αναπτύχθηκε ραγδαία, φθάνοντας, ξεπερνώντας και διορθώνοντας, όπου ήταν ανάγκη, τη διεθνή επιστημονική έρευνα. Έτσι, ετέθησαν οι βάσεις και οι αρχές της επιστημονικής μελέτης, διερευνήθηκαν και συνεχίσουν να διερευνώνται οι πηγές, ενώ εκατοντάδες μελέτες, μεταπτυχιακές εργασίες και διδακτορικές διατριβές περί την Ψαλτική και τους παρεμφερείς με αυτήν επιστημονικούς κλάδους είδαν το φως της δημοσιότητας. Εντούτοις, επειδή οι τεχνολογικές εξελίξεις είναι ραγδαίες, οι δε παρεχόμενες από τον ψηφιακό-τεχνολογικό πολιτισμό δυνατότητες όλο και διευρύνονται, είναι σήμερα περισσότερο από ποτέ επιτακτική η ανάγκη ψηφιακής καταγραφής, τεκμηρίωσης, διάσωσης και διάθεσης των στοιχείων του βυζαντινού, μεταβυζαντινού και σύγχρονου εκκλησιαστικού μουσικού πολιτισμού. Έως τώρα έχουν γίνει αρκετά και σημαντικά βήματα, απαιτούνται όμως πολλά ακόμη και, το κυριότερο, πρέπει να γίνουν συντονισμένα, συλλογικά και με τακτικό σχεδιασμό με στόχο το μακρινό μέλλον.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 110
Χρήστος Κουτσαφτής, Ανδρέας Γεωργόπουλος

 Χρήστος Κουτσαφτής: (Αθήνα 1984). Σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (2010) και είναι μεταπτυχιακός φοιτητής του προγράμματος «Προστασία Μνημείων και Συνόλων» του Καθολικού Πανεπιστημίου του Leuven. Έχει συμμετάσχει ως ασκούμενος σε αποτυπώσεις και αναστηλώσεις αρχαίων μνημείων καθώς και σε αρχιτεκτονικά γραφεία μελετών. Στα επιστημονικά του ενδιαφέροντα συγκαταλέγονται η ψηφιακή αποτύπωση και οι εφαρμογές της, η προστασία της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς της αρχαιότητας, η σχέση του μνημείου με την πόλη, η έννοιες των αξιών και της αυθεντικότητας και οι διαχειριστικές πρακτικές στο πεδίο της Πολιτιστικής κληρονομιάς.
Τίτλος εργασίας: Ένα serious game στην στοά του Άτταλου: μαθαίνοντας βασικές αρχές της προστασίας της πολιτιστικής κληρονομίας.
Περίληψη εργασίας: Μεταξύ των πιο εξελιγμένων εργαλείων για την βελτίωση και τον εμπλουτισμό της επαφής με την Πολιτιστική Κληρονομιά είναι και τα serious games (SG), βιντεοπαιχνίδια σχεδιασμένα με αντικειμενικό σκοπό αποκλειστικά την εκπαίδευση. Ενώ τα SGs έχουν ενσωματωθεί στις προσεγγίσεις ηλεκτρονικών εφαρμογών Πολιτιστικής Κληρονομιάς, τα μέχρι τώρα παραδείγματα φαίνεται να μην έχουν ως κεντρική στόχευση την ενίσχυση της ευαισθητοποίησης του κοινού σε σχέση με τις βασικές έννοιες θεωρίας και πρακτικής της Προστασίας Μνημείων: την έννοια του μνημείου, των αξιών που το καθορίζουν, της αυθεντικότητας, των βασικών επεμβάσεων, όπως αποτυπώνονται μέσα από τις διεθνείς αρχές και συμβάσεις. Αυτή η εργασία θα αναλύσει μια πρόταση για ένα serious game εστιασμένο στην επεξήγηση και διάδοση των προαναφερθεισών εννοιών μέσω διάδρασης με ένα ψηφιακό μοντέλο της Στοάς του Αττάλου στην  Αρχαία Αγορά της Αθήνας. Επίσης θα περιγραφεί μια σκιαγράφηση της ιστορίας της Στοάς, μια βασική ανάλυση των εννοιών που ορίζονται ως εκπαιδευτικοί στόχοι και τέλος η διαδικασία παραγωγής του ψηφιακού μοντέλου. Η εργασία  βρίσκεται σε στάδιο εξέλιξης , με τα τελικά αποτελέσματα  να αναμένονται  τους επόμενους μήνες.

  Αρ. Υποβολής Εργασίας 111
Βασίλης Μπόκολας, Σοφία Ιωάννου, Δανάη Ανεζάκη, Ειρήνη Καραγεώργου

Βασίλης Μπόκολας : Επιστημονικός υπεύθυνος του έργου «Οδυσσέας» (Ι.ΝΕ.ΔΙ.ΒΙ.Μ.). Διδάσκει στο Ελληνοαμερικανικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα και στην Ανώτατη Σχολή Παιδαγωγικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης Αθήνας (A.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε.). Το συγγραφικό έργο του περιλαμβάνει μονογραφίες, διδακτικά εγχειρίδια, προγράμματα σπουδών, εκπαιδευτικό ψηφιακό υλικό, μελέτες και επιστημονικά άρθρα.
Τίτλος εργασίας: Ταξίδι στον ελληνικό πολιτισμό. Ιστορικά μνημεία στον χώρο και στον χρόνο, μεθοδολογία ανάπτυξης ψηφιακού εκπαιδευτικού υλικού για την εκπαίδευση ενηλίκων μεταναστών
Περίληψη εργασίας: Στη μελέτη αυτή παρουσιάζονται οι επιστημονικές, μεθοδολογικές και διδακτικές κατευθύνσεις στις οποίες βασίστηκε η συγκρότηση του εκπαιδευτικού ψηφιακού υλικού, «Ταξίδι στον ελληνικό πολιτισμό. Ιστορικά μνημεία στον χώρο και στον χρόνο» για την εκπαίδευση ενηλίκων μεταναστών του προγράμματος «Οδυσσέας». Το εν λόγω εγχείρημα βασίστηκε τόσο στις αρχές της εκπαίδευσης ενηλίκων, της διδακτικής της ελληνικής ως δεύτερης/ ξένης γλώσσας, του σύγχρονου ιστοριογραφικού λόγου για την «κοινοποίηση» της ιστορικής και πολιτισμικής γνώσης όσο και στις εξελίξεις στον τεχνολογικό τομέα που καλύπτουν βασικές εκπαιδευτικές ανάγκες και εκπαιδευτικούς στόχους. Με βάση τα παραπάνω μία διεπιστημονική και πολυεθνική ομάδα εθελοντών στο πλαίσιο του Προγράμματος «Οδυσσέας», προώθησε ένα εγχείρημα υπέρβασης του συμβατικού πλαισίου στον τρόπο σχεδιασμού, συγκρότησης, προσέγγισης και αντιμετώπισης του εκπαιδευτικού υλικού αλλά και της ίδιας της μεθόδου διδασκαλίας του. Αξιοποιώντας τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς και τους εκπαιδευόμενους του προγράμματος το –διαβαθμισμένο- αυτό υλικό επένδυσε στη συμμετοχικότητα, τη διαδραστικότητα και την εναλλακτικότητα ως προς τη συγκρότηση αλλά και τη χρήση του. Στο επίπεδο των τεχνολογιών της πληροφορίας και της επικοινωνίας αξιοποιήθηκαν μια σειρά εργαλείων, όπως ψηφιακοί χάρτες, εκπαιδευτικά βίντεο, ψηφιακό παιχνίδι, εικονική περιήγηση κ.ά. Το ψηφιακό αυτό υλικό παρουσιάζει είκοσι (20) από τα σημαντικότερα μνημεία του ελληνικού πολιτισμού, αντιπροσωπευτικά δείγματα στον χώρο (από την Κέρκυρα έως την Ρόδο και την Κύπρο και από τη Μακεδονία έως την Πελοπόννησο) και στον χρόνο (από τη Μινωική περίοδο έως το νέο ελληνικό κράτος του 19ου και του 20ου αιώνα).

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 112
Νικολέτα Παπαναστασούλη


Παπαναστασούλη Νικολέτα : Προπτυχιακή Φοιτήτρια Τμήματος Μηχανικών Χωροταξίας,  Πολεοδομίας & Περιφερειακής Ανάπτυξης, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.
Επαγγελματική Εμπειρία: ΙΕ’ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Λάρισας  (πρακτική)-Αύγουστος 2014. Υπουργείο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος & Ενέργειας  (πρακτική)- Αύγουστος,2015 Συνοδός Ατόμου με βαριά αναπηρία στις κατασκηνώσεις ΑμεΑ Στομίου Λάρισας-Ιούλιος 2012, 2013, 2014, 2015
Ατομικές Γνώσεις: Γλώσσες: Μητρική Γλώσσα η Ελληνική, Άριστη Γνώση Αγγλικών, Μερική Γνώση Ιταλικών

Δεξιότητες πληροφορικής: Χειρισμός εργαλείων Microsoft Word, Excel, Powerpoint
Χειρισμός προγραμμάτων: AutoCad, Photoshop, QGIS, ERDAS, Corel Draw.
Λοιπές Δεξιότητες: Ικανότητα στην ομαδική εργασία, στην επικοινωνία, την προσαρμοστικότητα, οργανωτικές δεξιότητες
Πρόσθετες Πληροφορίες (Συνέδρια, Σεμινάρια κ.α.):
3ο Πανελλήνιο Συνέδριο Χωροταξίας, Πολεοδομίας & Περιφερειακής Ανάπτυξης (Βόλος, Σεπτέμβριος 2012) – παρακολούθηση. 13ο Επιστημονικό Συμπόσιο «Ολοκληρωμένη Θαλάσσια Πολιτική και Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός» (27-28/9/2014, Αργοστόλι Κεφαλονιάς). Conference of Planning Law and Property Rights, 25-27 February 2015, Volos-Greece
 
Τίτλος εργασίας: Χαρτογράφηση των αρχαιολογικών χώρων της Π.Ε. Λάρισας (Προϊστορική έως Ρωμαϊκή Περίοδος).
Περίληψη εργασίας: Η μελέτη αυτή έγινε με σκοπό να παρουσιάσει σε ψηφιακή μορφή τις θέσεις των αρχαιολογικών χώρων της Π.Ε. Λάρισας καθώς και να κατηγοριοποιήσει ορισμένα στοιχεία που τους χαρακτηρίζουν. Οι θέσεις που παρουσιάζονται στους χάρτες αφορούν ευρήματα που χρονολογούνται από την προϊστορία έως τους ρωμαϊκούς χρόνους. Οι θέσεις που χαρτογραφήθηκαν αφορούν μόνο τους κηρυγμένους αρχαιολογικούς χώρους δηλαδή αυτούς που έχουν χαρακτηρισθεί με ΦΕΚ. Οι χώροι αυτοί υπήρχαν σε έντυπους χάρτες και ο καθένας τους είχε έναν κωδικό που παρέπεμπε σε αρχαιολογικά βιβλία με την πλήρη περιγραφή του χώρου αυτού. Η ψηφιοποίηση των χώρων αυτών έγινε μέσω του εργαλείου χαρτογράφησης Quantum GIS (QGIS) και δημιουργήθηκε, με βάση την αναλυτική περιγραφή, μια ηλεκτρονική βάση δεδομένων που συγκεντρώνει τα σημαντικότερα στοιχεία του κάθε αρχαιολογικού χώρου (π.χ. είδος ευρημάτων, χρονολόγηση κ.α.)

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 113
Βασιλική Παπαγεωργίου

Βασιλική Παπαγεωργίου: Επιστημονική Συνεργάτης, ΤΕΙ Ιονίων Νήσων, Τμήμα Ψηφιακών Μέσων και Επικοινωνίας, vaspapag@yahoo.gr. Η Βασιλική Παπαγεωργίου έχει σπουδάσει Εθνολογία στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο και Κοινωνική Ανθρωπολογία στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, από όπου αναγορεύτηκε διδάκτορας με άριστα το 2009. Από το ακ. έτος 2012 - 2013 διδάσκει στο τμήμα Ψηφιακών Μέσων και Επικοινωνίας του ΤΕΙ Ιονίων Νήσων. Τα διδακτικά και ερευνητικά της ενδιαφέροντα εστιάζουν στην πολιτισμική διαχείριση και επικοινωνία, στον ψηφιακό πολιτισμό,  τις ταυτότητες και μορφές αναπαράστασης στον κυβερνοχώρο.
 
 
 
Τίτλος εργασίας: Η Πολιτισμική Κληρονομιά στα Mέσα Κοινωνικής δικτύωσης: Ψηφιακή Διαχείριση και Συμμετοχική Κουλτούρα σε έναν Ιστότοπο Αστικής Μνήμης
Περίληψη εργασίας: Η παρούσα εργασία ασχολείται διερευνητικά με μια πρόσφατα αναπτυγμένη τάση στην διαχείριση πολιτισμικής κληρονομιάς και, συγκεκριμένα, την παρουσία της πολιτισμικής κληρονομιάς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (social media). Αξιοποιούνται αναλυτικά, όροι, όπως “ψηφιακός πολιτισμός” και “ψηφιακή μνήμη”, “διαδραστική επικοινωνία” και “συμμετοχική κουλτούρα”, σε ένα θεωρητικό πλαίσιο που αντλεί αναφορές από ευρύτερα θέματα και συζητήσεις στους χώρους της πολιτισμικής διαχείρισης, των μέσων και της επικοινωνίας, της μουσειολογίας, των μνημονικών πρακτικών και αναπαραστάσεων.  Μεθοδολογικά, προτείνεται η ποιοτική έρευνα της εθνογραφίας του διαδικτύου. Η περίπτωση που παρουσιάζεται αφορά στην πλατφόρμα facebook, ειδικότερα σε μια “ομάδα φίλων” με θέμα αρχειακό φωτογραφικό υλικό της πόλης της Πάτρας  (Patras Old Photos Special). Ο ιστοχώρος αυτός λειτουργεί ως “τόπος” διαχείρισης αστικής μνήμης και ταυτότητας και προσλαμβάνεται για τις ανάγκες της παρούσας μελέτης με όρους εικονικής μουσειακής  έκθεσης. Η γενικότερη συζήτηση αφορά στον προβληματισμό γύρω από τις συνέπειες της διάχυσης της πολιτισμικής  πληροφορίας και του “εκδημοκρατισμού” της γνώσης, με την επακόλουθη άρση της “αυθεντίας” του ειδήμονα πολιτιστικού διαχειριστή και των ορίων ανάμεσα σε παραγωγό – καταναλωτή πολιτιστικών δεδομένων. Η ψηφιακή οικειοποίηση αγαθών πολιτισμικής κληρονομιάς και το “μοίρασμα” των αναμνήσεων στα ψηφιακά πολιτισμικά περιβάλλοντα μετασχηματίζουν το τοπίο της πολιτισμικής διαχείρισης, δημιουργώντας νέες σχέσεις των ανθρώπων με την πολιτισμική τους κληρονομιά, και, συνακόλουθα, νέες εμπειρίες ταυτότητας, κοινότητας και συλλογικότητας.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 114
Έλενα Μελίδη,Νίκη Δάφνη

Έλενα Μελίδη: Σπούδασε στο Τμήμα Ιστορίας-Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων αποκτώντας δύο πτυχία της Ιστορίας και της Αρχαιολογίας. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο University of Northumbria at Newcastle School of Arts & Social Sciences (Master of Arts with Distinction in Cultural Management). Ολοκληρώνει τις μεταπτυχιακές σπουδές στην Οργάνωση και Διοίκηση Δημοσίων Υπηρεσιών, Οργανισμών και Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου στη Σχολή Επιστημών Διοίκησης και Οικονομίας στο Τμήμα Οικονομικών  Επιστημών. Είναι υποψήφια Διδάκτωρ στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Έχει ολοκληρώσει τον Πρώτο Μεταπτυχιακό Κύκλο Μαθημάτων του Ινστιτούτου Συνεχιζόμενης Συμπληρωματικής Εκπαίδευσης (Ι.Σ.Σ.Ε.) του Πανεπιστημίου Αιγαίου στον “Πολιτισμό και Νέες Τεχνολογίες” και έχει παρακολουθήσει τον Τρίτο Κύκλο Μεταπτυχιακών Σπουδών στην Διπλωματική Ιστορία DEA Universite Paris 1 Pantheon-Sorbonne.
2014 έως σήμερα: Διευθύντρια του Μουσείου Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης
2011 έως 2014: Αναπληρώτρια Προϊσταμένη του ίδιου Μουσείου
2001 έως 2011: Στέλεχος στη Μονάδα Β΄ Διαχείρισης και Παρακολούθησης  Έργων της Διαχειριστικής Αρχής του Υπουργείου Πολιτισμού.

Δάφνη Νίκη:  Σπούδασε στο Τμήμα Φιλοσοφίας Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Απέκτησε Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Ειδίκευσης στην «Εκπαίδευση και Πολιτισμό» του Τμήματος Οικιακής Οικονομίας και Οικολογίας της Σχολής Περιβάλλοντος, Γεωγραφίας και Εφαρμοσμένων Οικονομικών του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου.  Εργάζεται στο Μουσείο Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης από το 1991 έως και σήμερα. Από το 1991 έως το 2012, εργάστηκε στο Μουσείο με την ειδικότητα της Φιλολόγου-Μουσειοπαιδαγωγού. Από το 2012 κ.εξ. ασκεί καθήκοντα Επιμελητή, με τομέα υπευθυνότητας την επιμέλεια συλλογών, την ευθύνη της λειτουργίας παραρτημάτων του Μουσείου, την επεξεργασία και διαμόρφωση Εκθεσιακών Ενοτήτων του Νέου Μουσείου Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης και την παραγωγή ψηφιακών εφαρμογών.
Τίτλος εργασίας: Οι Νέες Τεχνολογίες στο Μουσείο Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης
Περίληψη εργασίας: Η παρούσα ομιλία αφορά στην παρουσίαση των νέων τεχνολογιών που συνάδουν με τις αρχές των τεχνολογιών αιχμής αλλά και  με τους στόχους  που καλούνται αυτές να εξυπηρετήσουν στο Μουσείο Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης, το όγδοο μεγάλο δημόσιο μουσείο της χώρας στο οποίο παρουσιάζεται ο Νεότερος Ελληνικός Πολιτισμός, ο τρίτος πυλώνας της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.  Οι καινοτόμες αυτές τεχνολογίες σχετίζονται αφενός με τη διαχείριση των συλλογών του Μουσείου, όπου μέσα από ένα ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης ψηφιακών συλλογών και δραστηριοτήτων επιτυγχάνεται η προστασία και η ανάδειξη του πολιτιστικού αποθέματος αλλά και των πολλαπλών ρόλων που καλείται ένα μουσείο να εξυπηρετήσει σε ένα ανταγωνιστικό μουσειακό περιβάλλον. Το σύστημα αυτό μεταξύ άλλων περιλαμβάνει ψηφιοποίηση, επεξεργασία και επιστημονική τεκμηρίωση, και είναι προσαρμοσμένο στις λειτουργικές ανάγκες ενός αυξανόμενου σε δυναμική πολιτιστικού οργανισμού. Αφετέρου, οι τεχνολογίες που εφαρμόστηκαν στους εκθεσιακούς χώρους μέσω του προγράμματος της ψηφιακής σύγκλισης και που προβλέπονται στις νέες μόνιμες συλλογές, έργο που βρίσκεται σε εξέλιξη, παρουσιάζουν τη νέα εκθεσιακή αντίληψη στην οποία επιχειρείται η «φυσική» σύνδεση αντικειμένων και εφαρμογών μέσω μιας τεχνολογίας ως επί το πλείστον «αόρατης», με στόχο την ενίσχυση της ερμηνευτικής προσέγγισης των εκθετικών ενοτήτων.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 115
Ραλλού Αβραμίδου


Αβραμίδου Ραλλού:  Είμαι μεταπτυχιακή σπουδάστρια του προγράμματος Digital Heritage στο University of Leicester | School of Museum Studies.
 
 
 
Τίτλος εργασίας: Πληθοπορισμός στις Ψηφιακές Ανθρωπιστικές Επιστήμες
Περίληψη εργασίας: Στις 15 Σεπτεμβρίου 2015 είναι η καταληκτική ημερομηνία υποβολής της διπλωματικής μου εργασίας με το παρακάτω θέμα: “How crowdsourcing is changing the world of cultural heritage institutions and to what extent would the cultural heritage communities in Greece benefit from embracing crowdsourcing initiatives?”  Όπως δηλώνεται και από το θέμα, η εργασία αφορά τη διερεύνηση των δυνατοτήτων αξιοποίησης της γνώσης του ευρύ κοινού μέσω της χρήσης της τεχνολογίας για την ενίσχυση της ακαδημαϊκής έρευνας. Ωστόσο, η εφαρμογή αυτής της μεθόδου αντιμετωπίζει πολλές προκλήσεις στο επίπεδο του σχεδιασμού. Σκοπός, λοιπόν, της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση, μέσα από μια σειρά ενδεικτικών εφαρμογών, και, εν συνεχεία, η καταγραφή τυχόν προκλήσεων του σχεδιασμού, καθώς και η επισήμανση των σημαντικών οφελών του. Σε μια εποχή λιτότητας, η ιδέα ότι το κοινό μπορεί και έχει πλήρη αντίκτυπο στη ροή εργασιών των θεσμικών οργάνων της πολιτιστικής κληρονομιάς συμβάλλοντας θετικά στη δημιουργία και  βελτίωση της προσβασιμότητας των συλλογών των ιδρυμάτων πολιτιστικής κληρονομιάς στο διαδίκτυο, λειτουργεί ως κινητήριος δύναμη για περαιτέρω διερεύνηση των δυνατοτήτων των εν λόγω μεθόδων. Η ιδέα της παρουσίασης του φαινομένου του πληθοπορισμού στις ψηφιακές ανθρωπιστικές επιστήμες αποσκοπεί αφενός στη γνωστοποίησή του και στην ενίσχυση της ευαισθητοποίησης των πολιτιστικών ιδρυμάτων σχετικά με αυτό και αφετέρου στην υπόδειξη τρόπων εφαρμογής του που θα μπορούσαν να συμβάλουν σημαντικά στην ανάπτυξη και την άνθηση της πολιτιστικής κληρονομιάς. Η παρούσα διπλωματική εργασία φιλοδοξεί να αποτελέσει έναυσμα και να συμβάλει σε περαιτέρω έρευνα των ζητημάτων που πραγματεύτηκε, ώστε να αξιοποιηθούν τα ευρήματα και τα συμπεράσματα που προέκυψαν για τον βέλτιστο σχεδιασμό των μεθόδων πληθοπορισμού.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 116
Γεώργιος Ράπτης, Χριστίνα Κατσίνη, Θεόφιλος Χρυσικός

Γεώργιος Ράπτης: Αποφοίτησε από το Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Τεχνολογίας Υπολογιστών του Πανεπιστημίου Πατρών κι έχει μεταπτυχιακό τίτλο στην Επικοινωνία Ανθρώπου-Υπολογιστή από το Πανεπιστήμιο του Μπαθ. Εργάζεται ως Μηχανικός Ευχρηστίας και Προσβασιμότητας στη Human Opsis.
 
 
Τίτλος εργασίας: Σχεδιασμός εφαρμογής άντλησης πληροφοριών από σημεία πολιτιστικής κληρονομιάς
Περίληψη εργασίας: Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί μια έκρηξη στη χρήση εφαρμογών φορητών συσκευών, οι οποίες βασίζονται κατά κύριο λόγο σε συνεχή ανταλλαγή δεδομένων με το διαδίκτυο. Το φαινόμενο αυτό επεκτάθηκε και στον τουριστικό τομέα, κυρίως με την ανάπτυξη εφαρμογών ηλεκτρονικών τουριστικών οδηγών, οι οποίες, παρά τις δυνατότητες που προσφέρουν στον τελικό χρήστη, δεν έχουν καταφέρει ακόμα να αντικαταστήσουν τους έντυπους τουριστικούς οδηγούς ή να αποτελέσουν ανταγωνιστική εναλλακτική πρόταση. Στην παρούσα εργασία εστιάζουμε στις ιδιαιτερότητες των τουριστικών εφαρμογών, τις σχεδιαστικές προκλήσεις που αυτές εισαγάγουν και τέλος προτείνουμε τη χρήση μιας παγιωμένης τεχνολογίας η οποία θα επιτρέπει στο χρήστη να αντλεί δεδομένα από διάφορα σημεία ενδιαφέροντος χωρίς να απαιτείται συνεχής σύνδεση στο διαδίκτυο. Ο σχεδιασμός της εφαρμογής βασίζεται σε ανθρωποκεντρικές μεθόδους, ώστε να εξασφαλιστεί τόσο η ευκολία και η αποτελεσματικότητα στη χρήση της εφαρμογής όσο και η προσβασιμότητα από χρήστες ευπαθών ομάδων πληθυσμού. Τα πλεονεκτήματα χρήσης ενός τέτοιου συστήματος περιλαμβάνουν την εξοικονόμηση ενέργειας, την αυξημένη προσβασιμότητα σε συνδυασμό με την απαλλαγή από την ανάγκη υποστήριξης ειδικών δικτύων, π.χ. 3G, σε οποιαδήποτε περιοχή βρίσκεται το σημείο ενδιαφέροντος. Επίσης επιτυγχάνεται μείωση του κόστους για τον τελικό χρήστη, ειδικότερα στην περίπτωση που επισκέπτεται χώρες του εξωτερικού, όπου οι συνδέσεις δεδομένων επιβαρύνουν αρκετά τον προϋπολογισμό του.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 117
Αλέξανδρος Καπανιάρης, Μαρία Γκασούκα

Αλέξανδρος Γ. Καπανιάρης: Είναι καθηγητής Πληροφορικής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και Μηχανικός Πληροφορικής του Τ.Ε.Ι. Πληροφορικής Αθήνας. Από το 2012 υπηρετεί ως υπεύθυνος του Κέντρου Πληροφορικής & Νέων Τεχνολογιών Μαγνησίας της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Επίσης είναι πτυχιούχος του τμήματος Σπουδές στον Ελληνικό Πολιτισμό της Σχολής Ανθρωπιστικών Σπουδών του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου και απόφοιτος ετήσιων παιδαγωγικών σπουδών της ΠΑ.ΤΕ.Σ./Σ.Ε.ΛΕ.Τ.Ε. Διαθέτει μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης στο αντικείμενο «Γραφικές Τέχνες – Πολυμέσα» του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου καθώς και στα Σύγχρονα Περιβάλλοντα Μάθησης και Παραγωγής Διδακτικού Υλικού του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Από το 2008 εξειδικεύεται σε θέματα ψηφιοποίησης, τεκμηρίωσης και ανάδειξης της πολιτιστικής κληρονομιάς με πλήθος επιστημονικών ανακοινώσεων σε διεθνή και ελληνικά περιοδικά και συνέδρια. Επίσης έχει συγγραφικό έργο σε θέματα λαϊκού πολιτισμού, ιστορίας και ψηφιοποίησης της πολιτιστικής κληρονομιάς. Από το 2012 είναι υποψήφιος Διδάκτορας του Τμήματος Προσχολικής Αγωγής & Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού του Πανεπιστημίου Αιγαίου.
 
Τίτλος εργασίας: Ο λαϊκός πολιτισμός και οι εμπλουτισμένες ψηφιακές διδασκαλίες: Σχεδιάζοντας εκπαιδευτικά σενάρια με τη χρήση Τ.Π.Ε.
Περίληψη εργασίας: Οι συνεχείς εξελίξεις στο χώρο της πληροφορικής και ειδικότερα των Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνιών (Τ.Π.Ε.), σε συνδυασμό με την νέα ψηφιακή κουλτούρα που διαμορφώνεται ταχύτατα στο διαδίκτυο, δημιουργούν  μια νέα οπτική  στη διδασκαλία του λαϊκού πολιτισμού στην εκπαίδευση. Η διδασκαλία του λαϊκού πολιτισμού στην εκπαίδευση, μπορεί να ενισχυθεί σημαντικά με μαθησιακές εμπειρίες που στηρίζονται σε ψηφιακά μαθησιακά αντικείμενα (learning objects). Επίσης μπορεί να αναβαθμιστεί η σχέση της επιτόπιας λαογραφικής έρευνας καθώς και της ερευνητικής εργασίας (project) που πραγματοποιείται στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση στο πλαίσιο της ευέλικτης ζώνης ή των πολιτιστικών προγραμμάτων (σχολικές δραστηριότητες). Το διαδίκτυο και γενικότερα οι διαδικτυακές τεχνολογίες «web 2.0» μπορούν να προσδώσουν ιδιαίτερη δυναμική και οντότητα σε τεκμήρια λαϊκού πολιτισμού. Συνεπώς στο παραπάνω πλαίσιο η διδασκαλία του λαϊκού πολιτισμού αποκτά έναν σημαντικό σύμμαχο, δηλαδή τη χρήση της τεχνολογίας και έτσι με τα αντίστοιχα εργαλεία και περιβάλλοντα πολυμεσικής μάθησης, δίνεται η δυνατότητα στον/στην εκπαιδευτικό να σχεδιάσει πολυποίκιλες και ενδιαφέρουσες δραστηριότητες. Η εργασία διερευνά  κατά πόσο οι πολυμεσικές διαδικτυακές τεχνολογίες των εμπλουτισμένων ψηφιακών βιβλίων καθώς και άλλες συναφείς τεχνολογίες web 2.0 μπορούν να λειτουργήσουν ως βάση για τη συγγραφή ψηφιακών τεχνημάτων στο χώρο του λαϊκού πολιτισμού οδηγώντας τους μαθητές/τριες σε  ενεργητική, βιωματική προσέγγιση της διδασκαλίας.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 118
Αθηνά Χρόνη

Αθηνά Χρόνη: Γεννήθηκε στα Γιάννενα το 1968, σπούδασε Αρχαιολογία και Ιστορία της Τέχνης στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια εκπόνησε Διδακτορική Διατριβή με θέμα τις Εφαρμογές της Φωτοερμηνείας και Τηλεπισκόπησης στην Αρχαιολογία, στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Την επιστημονική της έρευνα έχει παρουσιάσει με τη συμμετοχή της σε πολλαπλά συνέδρια και σχετικές δημοσιεύσεις.
Παράλληλα, έχει πραγματοποιήσει σπουδές Καλλιτεχνικής Φωτογραφίας και έχει παρουσιάσει με ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό τις φωτογραφικές της ενότητες Αυτοπορτραίτα, Πορτραίτα, Εσωτερικά, Στερέοψις (στερεοσκοπικά πορτραίτα, 12η Φωτογραφική Συγκυρία, Βραβείο Κούνιο/Pentax), Moving, People, Images επιτυγχάνοντας πολλαπλές σχετικές δημοσιεύσεις. Έργα της ανήκουν στις μόνιμες συλλογές του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης. Έχει εκδώσει τα φωτογραφικά λευκώματα Πορτραίτα (1997) και Στερέοψις (2009). Εργάζεται στο Υπουργείο Πολιτισμού, Εφορεία Αρχαιοτήτων Δυτικής Αττικής, Πειραιώς και Νήσων.
 
Τίτλος εργασίας: Εφαρμογή της φωτοερμηνείας και τηλεπισκόπησης για τον εντοπισμό αρχαιολογικών καταλοίπων στο πλάτωμα του βόρειου βραχίονα του όρμου της Βοϊδοκοιλιάς, στο νομό Μεσσηνίας της Πελοποννήσου, στην Ελλάδα / Application of remote sensing and photointerpretation.
Περίληψη εργασίας:  Η συγκεκριμένη εργασία είχε ως στόχο να αναπτύξει μεθόδους ανίχνευσης θαμμένων αρχαιολογικών καταλοίπων, με αξιοποίηση των δυνατοτήτων της Φωτοερμηνείας-Τηλεπισκόπησης και των ψηφιακών επεξεργασιών τηλεπισκοπικών απεικονίσεων (στη συγκεκριμένη περίπτωση αεροφωτογραφιών και δορυφορικών απεικονίσεων IKONOS) σε περιβάλλον G.I.S. Τα αποτελέσματα της εφαρμογής της Φωτοερμηνείας και Τηλεπισκόπησης διασταυρώθηκαν με επίγειο έλεγχο και τέλος με Γεωφυσική Διασκόπηση τμήματος της εν λόγω περιοχής. Έτσι, προτείνεται μια εξειδικευμένη μεθοδολογία για τον εντοπισμό αρχαιολογικών καταλοίπων τα οποία αφορούν σε νεκροταφεία και οικισμούς της Εποχής του Χαλκού σε ασβεστολιθικά εδάφη, έναν τύπο εδάφους που απαντάται ιδιαίτερα συχνά στον ελλαδικό χώρο. Επιπλέον στόχος της συγκεκριμένης έρευνας ήταν το ψηφιακό αυτό “εργαλείο” να δοθεί σε μια απλουστευμένη μορφή, προτείνοντας πολύ συγκεκριμένες μεθόδους ψηφιακής επεξεργασίας εικόνων, έτσι ώστε ο μελετητής ο προερχόμενος από το χώρο της Αρχαιολογίας, να μπορέσει με εύκολο και φιλικό τρόπο να το χρησιμοποιήσει. Η συγκεκριμένη μεθοδολογία, η οποία δεν απαιτεί την επιτόπια επίσκεψη του ερευνητή-μελετητή, σε συνδυασμό επιπλέον και με την καταγραφή, ψηφιοποίηση και ανάδειξη γνωστών αρχαιολογικών θέσεων επίσης, δύναται να συμβάλει με γρήγορο και οικονομικό τρόπο στην ψηφιακή ανάπτυξη του αρχαιολογικού πορτραίτου της ευρύτερης περιοχής που σχετίζεται με το διερευνώμενο σημείο, προφυλάσσοντας την έτσι από ανεξέλεγκτες ανθρώπινες επεμβάσεις και προασπίζοντας συνεπώς περαιτέρω την πολιτιστική μας κληρονομιά. Περιοχή μελέτης απετέλεσε ο βόρειος βραχίονας του όρμου της Βοϊδοκοιλιάς, του νομού Μεσσηνίας, στην Ελλάδα.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 119
Θεόδωρος Χίου

 Θεόδωρος Χίου: είναι Δικηγόρος Αθηνών, ειδικός σύμβουλος επί θεμάτων πνευματικής και βιομηχανικής ιδιοκτησίας. Είναι απόφοιτος της Νομικής Σχολής Αθηνών, κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών Master 2 Droit de la propriété intellectuelle (Στρασβούργο-CEIPI) και Διδάκτωρ Νομικής του Πανεπιστημίου του Στρασβούργου (CEIPI) στον τομέα του δικαίου διανοητικής ιδιοκτησίας. Είναι ιδρυτής και διαχειριστής του ομώνυμου δικηγορικού γραφείου και του ιστότοπου νομικού ενδιαφέροντος www.iprights.gr. Ασκεί μάχιμη δικηγορία και παρέχει νομικές υπηρεσίες που καλύπτουν όλο το φάσμα του δικαίου διανοητικής ιδιοκτησίας, του δικαίου του Ίντερνετ και των νέων τεχνολογιών και πιο συγκεκριμένα υποθέσεις πνευματικής ιδιοκτησίας, ευρεσιτεχνιών, σημάτων, αθέμιτου ανταγωνισμού, εμπορικών απορρήτων, ηλεκτρονικού εμπορίου και λειτουργίας ιστοσελίδων. Ο κ. Χίου έχει απασχοληθεί ως ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου, υπότροφος-ερευνητής στο Max Planck Institute (Μόναχο) και μεταδιδακτορικός ερευνητής-υπότροφος στο Πανεπιστήμιο της Haifa. Διετέλεσε επίσης αντιπρόσωπος της οργάνωσης ELSA στον Παγκόσμιο Οργανισμό Διανοητικής Ιδιοκτησίας (Γενεύη) και επιστημονικός συνεργάτης του Ελληνικού Οργανισμού Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας.
 
Τίτλος εργασίας: No photos please! Ψηφιοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς: Ο δημόσιος τομέας υπό διωγμό;
Περίληψη εργασίας: Η ψηφιοποίηση της εθνικής πολιτιστικής κληρονομιάς, μέσω της ψηφιακής φωτογράφισης, απεικόνισης και ανακατασκευής των πολιτιστικών αγαθών (μνημεία και αντικείμενα που εμπεριέχονται σε μουσεία και συλλογές του Δημοσίου) συμβάλλει σημαντικά στην προστασία και την ανάδειξη του πολιτισμικού πλούτου της χώρας. Τα πολιτιστικά αγαθά είναι κατά κανόνα έργα ελεύθερα από πνευματικά ή άλλης φύσης ιδιωτικά δικαιώματα, ανήκουν δηλαδή στον δημόσιο τομέα (public domain). Ως εκ τούτου, αποτελούν κοινό κτήμα, με αποτέλεσμα η αναπαραγωγή και διάδοση αυτών στο κοινό,  ιδίως μέσω της δημιουργίας ψηφιακών αντιγράφων, απεικονίσεων και συλλογών να είναι κατ’ αρχήν ελεύθερη για όλους. Εντούτοις, βάσει του υφιστάμενου νομικού πλαισίου, η εν λόγω ελευθερία ενδέχεται να υφίσταται περιορισμούς, οι οποίοι αφορούν τόσο τη διενέργεια ψηφιοποίησης της πολιτιστικής κληρονομιάς όσο και την πρόσβαση του κοινού στο ψηφιοποιημένο υλικό. Η παρούσα εισήγηση αποσκοπεί να αναδείξει τα νομικά εμπόδια που περιορίζουν την ελεύθερη ψηφιοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς, υπό το διπλό πρίσμα του ισχύοντος δικαίου πνευματικής ιδιοκτησίας (Ν. 2121/1993) και του δικαίου προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς (Ν. 3028/2002).

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 120
Αργυρή Πλάτσα

Αργυρή Πλατσά : Αποφοίτησε το 2012 από το   τμήμα Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας ΑΠΘ όπου τα μαθήματα του τομέα Μετάφρασης και Διαπολιτισμικών σπουδών κέντρισαν το   ενδιαφέρον της. Αμέσως μετά  ξεκίνησε το μεταπτυχιακό πρόγραμμα Τέχνη Δίκαιο  και Οικονομία  του Διεθνούς Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.  H διαχείριση των  μνημείων  παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς  αποτέλεσε  το θέμα της πτυχιακής εργασίας της. Ταυτόχρονα  προσέφερε   εθελοντική εργασία στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης αλλά και σε αρχαιολογικές ανασκαφές στην Πιερία. Τον Ιούλιο του 2015 συμμετείχε σε πρόγραμμα της UNESCO στην Νάπολη της Ιταλίας  για την ανάδειξη του  μνημείου παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς Herculaneum (Ερκολάνο, Νάπολη).
 
Τίτλος εργασίας: Οι τεχνολογικές εξελίξεις ως εργαλείο για την βελτίωση της εμπειρίας του επισκέπτη στους χώρους πολιτιστικής κληρονομιάς
Περίληψη εργασίας: H εργασία αυτή επιχειρεί να δείξει πως οι τεχνολογικές εξελίξεις μπορούν να αποτελέσουν την λύση σε διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς. Σε αυτή την περίπτωση δίνεται βαρύτητα στην επισκεψιμότητα και σε ζητήματα κατανόησης που συνδέονται με Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς και συγκεκριμένα με τα Παλαιοχριστιανικά και Βυζαντινά Μνημεία της Θεσσαλονίκης. Πρώτον, μία παρουσίαση των προβληματικών καταστάσεων οι οποίες είναι αποτέλεσμα της διπλής ταυτότητας των ΠΒΜΘ και ως πολιτιστικά μνημεία αλλά και ως χώροι λατρείας λαμβάνει χώρα. Συνεχίζοντας, η δημιουργία ενός κέντρου κατανόησης για αυτό το δίκτυο μνημείων εισάγεται ως η ιδανική λύση. Έμφαση δίνεται σε έναν ειδικό εκθεσιακό χώρο μέσα στο κέντρο όπου αποκλειστικά η χρήση πολυμέσων και τεχνολογικών εφαρμογών μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να προσφέρουν μία μοναδική εμπειρία και διαφορετικές πτυχές των ΠΒΜΘ στον επισκέπτη. Εδώ πολλαπλά παραδείγματα μας δείχνουν πως αυτή η ιδέα μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσα από την χρήση της ψηφιοποίησης, της εικονικής πραγματικότητας και των εγκαταστάσεων πολυμέσων. Τέλος, η εργασία καταλήγει ότι ο χώρος της έκθεσης που βασίζεται αποκλειστικά σε τεχνολογικές εξελίξεις μπορεί να λύσει πρακτικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα μνημεία αυτήν τη στιγμή αλλά και να προωθήσει την βαθύτερη κατανόηση και εκτίμηση για τα μνημεία αυτά. Αρ. Υποβολής Εργασίας 121
Αγγελική Σακελλαρίου

Αγγελική Σακελλαρίου: Σπούδασε Φιλολογία με κατεύθυνση Γλωσσολογίας στο Παν/μιο Αθηνών (βαθμός πτυχίου: Άριστα). Ως υπότροφος του ΙΚΥ ολοκλήρωσε το 1998 τη διδακτορική της διατριβή (βαθμός: Άριστα και τιμητική διάκριση) στη Σημασιολογία στην Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales του Παρισιού υπό την εποπτεία του καθηγητή Oswald Ducrot. Ως υπότροφος του ΙΚΥ εκπόνησε μεταδιδακτορική διατριβή στην εφαρμοσμένη γλωσσολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Δίδαξε την ελληνική ως δεύτερη/ ξένη γλώσσα στο Διδασκαλείο Νέας Ελληνικής του Πανεπιστημίου Αθηνών και μαθήματα γλωσσολογίας σε πολλά πανεπιστήμια της Ελλάδας. Από το 2001 ως το 2009 εργάστηκε ως τακτική ερευνήτρια Δ΄ και Γ΄ βαθμίδας στο Τμήμα Στήριξης και Προβολής της Ελληνικής Γλώσσας του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας στη Θεσσαλονίκη. Από το 2009 υπηρετεί ως Λεκτόρισσα και Επίκουρη Καθηγήτρια στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Δυτ. Μακεδονίας, ενώ το 2014 στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής της άδειας συνεργάστηκε τρεις μήνες με το Τμήμα Επιστημών της Αγωγής του Πανεπιστημίου της Γενεύης, με το οποίο διατηρεί συνεργασία σε ερευνητικό επίπεδο. Έχει γράψει βιβλία και άρθρα δημοσιευμένα σε ελληνικά και διεθνή περιοδικά και πρακτικά συνεδρίων. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα εστιάζονται στη διδακτική της γλώσσας (με έμφαση στην καινοτομία και στις νέες τεχνολογίες), στα γραμματικά φαινόμενα, στο λεξιλόγιο, στα κειμενικά είδη. Επίσης, γενικότερα, διερευνά τον τρόπο με τον οποίο τα πορίσματα της θεωρητικής μελέτης της γλώσσας μπορούν να συνδεθούν με τη διδακτική της.
Τίτλος εργασίας: Εφαρμογές της χρήσης Ηλεκτρονικών Σωμάτων Κειμένων στην έρευνα της Eλληνικής και στη διδασκαλία της.
Περίληψη εργασίας: Η χρήση ηλεκτρονικών σωμάτων κειμένων μπορεί να προσφέρει μεγάλο αριθμό πραγματικών δεδομένων στον μελετητή της γλώσσας και σε επίπεδο διδασκαλίας να μετατρέψει τους μαθητές σε ερευνητές της γλώσσας είτε μητρικής είτε ξένης. Σε αυτή την εργασία παρουσιάζονται τρεις εφαρμογές της χρήσης αυτής. Στην πρώτη εφαρμογή μελετάται ένα προαιρετικό φωνολογικό φαινόμενο: η έκκρουση φωνηέντων. Με βάση ποσοτικά δεδομένα υποστηρίζεται ότι η έκκρουση του τελικού –ν στο άρθρο εξαρτάται από το ύφος και από το κειμενικό είδος (π.χ. είναι πολύ συχνή στη λογοτεχνία, ενώ στα επιστημονικά κείμενα πολύ σπάνια) και θα πρέπει να διδάσκεται λαμβάνοντας υπόψη αυτή την παράμετρο. Η δεύτερη εφαρμογή αφορά τη σύνταξη και το λεξιλόγιο, καθώς ερευνάται η διάκριση ανάμεσα στα αναφορικά που και οποίος. Μελετώντας ποιοτικά δεδομένα αυτή τη φορά, υποστηρίζεται ότι η χρήση τους σχετίζεται με το ύφος του κειμένου και θα πρέπει να διδάσκεται ανάλογα με το αν αυτό είναι οικείο (οπότε αναμένεται περισσότερο το που) ή τυπικό (οπότε αναμένεται περισσότερο το οποίος).
Τέλος, η τρίτη εφαρμογή εστιάζει στο λεξιλόγιο και συγκεκριμένα στις σημασίες των πολύσημων λέξεων: οι μαθητές καλούνται να ανακαλύψουν τις διαφορετικές σημασίες τους σε διαφορετικά κειμενικά είδη. Ιδιαίτερα ενδιαφέρει η διάκριση των σημασιών που οι λέξεις έχουν στην καθημερινή γλώσσα από τις σημασίες που έχουν στον επιστημονικό λόγο (π.χ. πίεση, ενέργεια κλπ.).

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 122
Στέλλα Μουζακιώτου

Στέλλα Μουζακιώτου: Είναι πτυχιούχος του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 2001 παίρνει το μεταπτυχιακό της τίτλο στην Ιστορία της Τέχνης με βαθμό "Άριστα" και το 2008 γίνεται διδάκτορας της Ιστορίας της Τέχνης. Έχει εκδώσει τα συγγράμματα:

α) "Τέχνης δημιουργήματα. Η ιστορία της τέχνης από τα μέσα του 19ου αιώνα μέχρι σήμερα" (2005),
 β) "Μελέτες για τη σύγχρονη τέχνη" (2009),
 γ) "Νίκος Κεσσανλής και Ζαχαρίας Στέλλας. Σημεία επαφής στο εικαστικό τους έργο" (2009),
δ) "Η εικαστική πρόταση του Ανατόλη Λαζαρίδη (1916-1989)" (2009),
ε) "Οι "αστικοί διάλογοι" του εικαστικού Αριστομένη Κατσούλα" (2009),
στ) "Ο ζωγράφος Κώστα Γλιάτας" (2010),
ζ) "Η μνημειακή ζωγραφική και ξυλογλυπτική τέχνη στον Ταΰγετο Μεσσηνίας" (2010),
 η) "Σύγχρονη εικαστική ματιά (2011), θ) Εικαστικό Καλειδοσκόπιο (2012),
 ι) "Όταν η Τέχνη γίνεται Πολιτική" (2013),
ια) "Εικαστική εμπειρία και Σύγχρονη τέχνη" (2014). Διδάσκει Ιστορία της Τέχνης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο, στο ΤΕΙ Αθήνας και σε πανεπιστήμια του εξωτερικού (Ισπανία, Τσεχία, Πολωνία, Πορτογαλία, Τενερίφη, Βουλγαρία) ως επισκέπτρια καθηγήτρια.

 
Τίτλος εργασίας: Διαδικτυακή πολυμεσική διδακτική εφαρμογή για την  εξ αποστάσεως εκπαίδευση στο γνωστικό πεδίο της Ιστορίας της Τέχνης.
Περίληψη εργασίας: Η ραγδαία εξέλιξη του διαδικτύου και γενικότερα των τεχνολογιών τα τελευταία χρόνια οδηγεί στην αναζήτηση και τη διερεύνηση της ηλεκτρονικής εκπαίδευσης. Στα πανεπιστημιακά ιδρύματα εντάσσονται προγράμματα σπουδών εξ αποστάσεως που αξιοποιούν μελέτες ηλεκτρονικής μάθησης. Η ηλεκτρονική ανοικτή και εξ αποστάσεως εκπαίδευση προκειμένου να ανταποκριθεί στις αυξανόμενες ανάγκες της σύγχρονης εποχής για ευέλικτα εκπαιδευτικά προγράμματα ανοίγει δρόμους για νέους τρόπους μάθησης σε περισσότερους χρήστες είτε ως ενισχυτικό υλικό της παραδοσιακής εκπαιδευτικής διδασκαλίας, είτε ως αυτόνομη διδασκαλία. Σε αντίθεση με τα παραδοσιακά εκπαιδευτικά συστήματα, στα οποία την ευθύνη της μεταβίβασης της γνώσης την έχει αποκλειστικά ο εκπαιδευτής, η ανοικτή και εξ αποστάσεως εκπαίδευση εισάγει ένα είδος ευελιξίας στην εκπαιδευτική διαδικασία, αφού δίνει τη δυνατότητα στον εκπαιδευόμενο να εκπαιδευτεί ανάλογα με τις ανάγκες, το χρόνο και τα ενδιαφέροντά του μέσα από ένα ανοιχτό και ευέλικτο πρόγραμμα επικοινωνίας και διδασκαλίας. Η υλική πραγματικότητα μιας διαδικτυακής πολυμεσικής διδακτικής εφαρμογής για την  εξ αποστάσεως εκπαίδευση στο γνωστικό πεδίο της Ιστορίας της Τέχνης μέσα από την αξιοποίηση του μοντέλου της Bernice McCarthy, 4 MAT, αποτελεί το αντικείμενο της μελέτης της συγκεκριμένης ερευνητικής εργασίας. Μέσα από τη διαμόρφωση και επεξεργασία του εκπαιδευτικού υλικού έχοντας ως θεμελιώδη λίθο του μοντέλο 4ΜΑΤ, θα διερευνήσουμε: α) αν το υλικό που προκύπτει μπορεί να αξιοποιηθεί στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση και β) αν είναι εύκολο στη χρήση ενισχύοντας ταυτόχρονα τα κίνητρα μάθησης των φοιτητών που συμμετέχουν σε ένα σχετικό πρόγραμμα εκπαίδευσης στο γνωστικό πεδίο της Ιστορίας της Τέχνης. Τα συμπεράσματα που προκύπτουν μέσα από τη συγκεκριμένη ερευνητική προσέγγιση αποδεικνύουν ότι η εφαρμογή αυτή ανταποκρίνεται στις θεμελιώδεις αρχές του υλικού από απόσταση, είναι εύχρηστη και μπορεί να προσελκύσει το ενδιαφέρον των χρηστών και να ανταποκριθεί στις μαθησιακές τους ανάγκες. Επομένως, τα πορίσματα αυτά καταδεικνύουν ότι μια τέτοια διδακτική πολυμεσική εφαρμογή μπορεί να έχει επιτυχή εφαρμογή σε Τριτοβάθμια Εκπαιδευτικά Ιδρύματα που προσφέρουν εξ αποστάσεως εκπαίδευση για το γνωστικό αντικείμενο της Ιστορίας της Τέχνης.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 123
Μαρία Σινανίδου

Μαρία Γ. Σινανίδου : Είναι Δικηγόρος και Επιστημονική Συνεργάτιδα στον Οργανισμό Πνευματικής Ιδιοκτησίας (ΟΠΙ).
Από το 2005 εκπροσωπεί την Ελλάδα σε Επιτροπές και Όργανα της ΕΕ, στον Παγκόσμιο Οργανισμό Διανοητικής Ιδιοκτησίας (WIPO), καθώς και σε άλλα Διεθνή fora  για την πνευματική ιδιοκτησία.
Κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Προεδρίας (πρώτο εξάμηνο του 2014) η Μαρία διετέλεσε Αντιπρόεδρος της Ομάδας Εργασίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για την Πνευματική Ιδιοκτησία καθώς και Σύνδεσμος Επικοινωνίας για την Ελλάδα σε ζητήματα πνευματικής ιδιοκτησίας.
 
Τίτλος εργασίας: Ψηφιοποιήσεις και Ορφανά Έργα-Ζητήματα πνευματικής ιδιοκτησίας.
Περίληψη εργασίας: To 2013 η Ελλάδα ενσωμάτωσε με το ν. 4212/2013 στο ελληνικό δίκαιο την Οδηγία 2012/28/ΕΕ σχετικά με ορισμένες επιτρεπόμενες χρήσεις ορφανών έργων τροποποιώντας το σχετικό ν. 2121/1993 περί πνευματικής ιδιοκτησίας και συγγενικών δικαιωμάτων. Σκοπός της Οδηγίας είναι να διευκολύνει τις βιβλιοθήκες, τα αρχεία, τα εκπαιδευτικά ιδρύματα, τα ιδρύματα κινηματογραφικής ή ακουστικής κληρονομιάς και τους δημόσιους ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς, να ψηφιοποιήσουν και να διαθέσουν στο κοινό - υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις - ορφανά έργα, τα οποία περιλαμβάνονται στις συλλογές τους.
Η παρούσα εισήγηση έχει ως σκοπό μια σύντομη παρουσίαση της εν λόγω Οδηγίας καθώς και των ζητημάτων πνευματικής ιδιοκτησίας που τίθενται από τις ψηφιοποιήσεις που πραγματοποιούν οι ως άνω φορείς χρήσης ορφανών έργων. Παράλληλα έχει ως σκοπό την ενημέρωση του κοινού σχετικά με την ηλεκτρονική βάση δεδομένων για τα ορφανά έργα που διατηρεί το Γραφείο για την Εναρμόνιση της Εσωτερικής Αγοράς (OHIM), προκειμένου να δημιουργηθεί μια πλήρης και απόλυτα ενημερωμένη ενιαία βάση δεδομένων.


 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 125
Βασίλειος Ντατσιούδης, Ουρανία Ανδρουτσοπούλου, Αναστασία Δημοπούλου, Δήμητρα Μεθενίτου, Ελεάνα Μαργαρίτη, Ευθυμία Θεοχάρη
 Ανδρουτσοπούλου Ουρανία: Απόφοιτη Διαχείρισης Εκκλησιαστικών Κειμηλίων της ΑΕΑΑ, συνεργάστηκε με το Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών και το Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών – Ίδρυμα Βούρου-Ευταξία, στα πεδία της καταγραφής και τεκμηρίωσης αρχειακού υλικού και συλλογών. Τα επιστημονικά της ενδιαφέροντα σχετίζονται με τα αντικείμενα της Ψηφιακής Διαχείρισης Πολιτιστικής Κληρονομιάς  και την Καταγραφή και Διαχείριση της Πολιτισμικής Πληροφορίας.
 
Τίτλος εργασίας: Πλατφόρμα τηλεκπαίδευσης Mytheum: Ο πολιτισμός στο πλαίσιο του user-generated content.
Περίληψη εργασίας: Στα μέσα της δεκαετίας του 2000, η ανάπτυξη των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης δημιούργησε το πλαίσιο για μια διαρκή συμμετοχή των χρηστών στο διαδίκτυο, οι οποίοι, χωρίς να χρειάζεται να είναι «εξειδικευμένοι», καλούνται να μοιραστούν ψηφιοποιημένο υλικό και να επικοινωνήσουν ανταλλάσσοντας απόψεις. Μερικά πολιτιστικά ιδρύματα ανταποκρίθηκαν σε αυτόν το νέο τρόπο και, στη συνέχεια, όλο και περισσότεροι φορείς έκαναν προσβάσιμο το υλικό τους και κάλεσαν τους χρήστες να δημιουργήσουν, να μοιραστούν και να συνδεθούν γύρω από αυτό. Ιδιαίτερα για τα πολιτιστικά ιδρύματα, με την αποστολή να χρησιμοποιούν τις συλλογές για το κοινό καλό, η ψηφιοποίηση και η προσβασιμότητα του περιεχομένου, σταδιακά, κατέστησαν βασική προτεραιότητα. Στο πλαίσιο αυτής της πραγματικότητας, στην παρούσα ανακοίνωση, προτείνεται μία πρωτότυπη πλατφόρμα τηλεκπαίδευσης, το Mytheum, η οποία περιλαμβάνει προσχεδιασμένες εκπαιδευτικές δράσεις και δραστηριότητες στο πλαίσιο του user-generated content, με τη χρήση διαδεδομένων εργαλείων του Web 2.0. Εστιάζοντας στο τρίπτυχο «Πολιτισμός-Εκπαίδευση-Τουρισμός», το Mytheum λειτουργεί για να καλύψει τις ανάγκες των πολιτιστικών φορέων σε σχετικές δράσεις σε παγκόσμιο επίπεδο, και στοχεύει αφενός στην προώθηση της γνώσης μέσω της επικοινωνίας αυτών των δράσεων στο κοινό και αφετέρου στη δημιουργία αναγνωρισιμότητας των εμπλεκόμενων πολιτιστικών φορέων. Ως τυποποιημένο εκπαιδευτικό εργαλείο αναπτύσσεται σε τρεις επί μέρους πλατφόρμες εργασίας που προωθούν το τελικό προϊόν των εργασιών και λειτουργεί σε τρία επίπεδα που βρίσκονται σε αντιστοιχία με το στάδιο συμμετοχής των χρηστών: το εκπαιδευτικό στάδιο (πριν την επίσκεψη), το βιωματικό (κατά τη διάρκεια της επίσκεψης) και το στάδιο του διαμοιρασμού των τελικών ψηφιακών αποτελεσμάτων των χρηστών, (μετά από την επίσκεψη).  Ως εκ τούτου, στοχεύει κυρίως στην εξοικείωση των συμμετεχόντων με τους πολιτιστικούς χώρους, στην προώθηση της επιστημονικής ερευνητικής μεθοδολογίας στους τομείς της αρχαιολογίας, την εθνογραφίας και της τέχνης, στη βιωματική εμπειρία στην εκπαίδευση -όπως επιτυγχάνεται σύμφωνα με τις σύγχρονες κονστρουκτιβιστικές παιδαγωγικές θεωρίες-,  στη ψυχαγωγία και την κοινωνική εμπλοκή των συμμετεχόντων, καθώς και στη χρήση του τελικού υλικού που οι ίδιοι οι συμμετέχοντες δημιουργούν, με σκοπό την ηλεκτρονική διαφημιστική προώθηση των πολιτιστικών φορέων εντός και εκτός της ελληνικής επικράτειας. Η διαδικασία της εκπαιδευτικής συμμετοχής ξεκινά με το διαμοιρασμό ενός αρχικού, παρεχόμενου για ερευνητική χρήση, επιστημονικού υλικού στην πλατφόρμα, από τους εμπλεκόμενους φορείς (Μουσεία, Εφορείες κ.λπ.), σε μαθητές Λυκείου και προπτυχιακούς φοιτητές. Η βασική επιστημονική και εποπτική υποστήριξη των ερευνών παρέχεται από τους εκπαιδευτικούς των σπουδαστών, μέσα από τη διαδικασία επιλογής, ανάληψης και ολοκλήρωσης προσφερόμενων θεματικών προγραμμάτων (projects). Στο επόμενο στάδιο, ακολουθεί η βιωματική, κοινωνική και ψυχαγωγική προσέγγιση των χώρων, με επίσκεψη in situ μέσα από διάφορες δραστηριότητες, οι οποίες εναρμονίζονται με τη σύγχρονη διεθνή μουσειολογική πρακτική και βιβλιογραφία και τη χρήση μέσων καταγραφής και δημιουργίας νέου ψηφιακού οπτικοακουστικού υλικού. Στο τρίτο στάδιο, το παραχθέν υλικό που αποτελεί το τελικό αποτέλεσμα των εργασιών των προηγούμενων σταδίων συμμετοχής, συνεργασίας και συν-δημιουργίας, διαμοιράζεται στο διαδίκτυο σε δημοφιλή Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, ως μέσο προβολής και προώθησης των πολιτιστικών χώρων. Η πλατφόρμα Mytheum αποτελεί ένα σύγχρονο μέσο τηλεκπαίδευσης που εκπληρώνει με δημιουργικό τρόπο δύο κύριες ανάγκες του χώρου του πολιτισμού: α) τη βιωματική και συμμετοχική εκπαίδευση των σπουδαστών και β) τη δημιουργία της απαραίτητης αναγνωρισιμότητας των πολιτιστικών φορέων σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 126
Ευγενία Σταματοπούλου, Πάνος Βοσνίδης, Νικόλαος Κωνσταντιος, Σοφία Γερογιώργη, Ευφροσύνη Μεραμβελιωτάκη, Αντώνης Μπεκιάρης, Πατρίτσια-Τερψιχώρη Σκώτη, Γιάννης Σταυριανός, Αντώνης Τσάκαλος
 Σταματοπούλου Ευγενία: Μη διαθέσιμο.
Τίτλος εργασίας: e-Βυζαντινό & Χριστιανικό μουσείο» Το Βυζαντινό & Χριστιανικό μουσείο γίνεται εικονικό!
Περίληψη εργασίας: Το Βυζαντινό & Χριστιανικό μουσείο, ένα από τα παλαιότερα δημόσια ελληνικά μουσεία, έχει ως κύριο μέλημα να προάγει τη μελέτη, προβολή και διατήρηση των σημαντικών πολιτιστικών τεκμηρίων της βυζαντινής και μεταβυζαντινής περιόδου, που συνθέτουν τις συλλογές του.
Δεδομένου της σημαντικότητας αυτών των αντικειμένων (περισσότερα από 30.000 τεκμήρια) αλλά και λόγο της συνεχούς δραστηριότητάς του φορέα σε θέματα που άπτονται της μουσειακής πρακτικής (όπως δανεισμοί αντικειμένων, εκθέσεις, εκδόσεις, εκπαιδευτικά προγράμματα, εργασίες συντήρησης, έρευνα και άλλα), η ανάγκη της διαχείρισης και οργάνωσης του συνόλου της παραγόμενης πολιτιστικής πληροφορίας υπό το πρίσμα των απαιτήσεων της νέας ψηφιακής εποχής, κατέστη σύντομα απαραίτητη.
Η παρουσίαση περιγράφει το έργο με τίτλο «e-Βυζαντινό & Χριστιανικό μουσείο», που είναι το αποτέλεσμα μια πολύπλευρης πρότασης η οποία περιλαμβάνει αφενός την αναβάθμιση των υπηρεσιών του μουσείου αλλά και της οργάνωσής του με την εγκατάσταση ενός κεντρικού συστήματος διαχείρισης πολιτιστικού περιεχομένου για την επιμέλεια και τεκμηρίωση των πολιτιστικών αγαθών και αφετέρου σύνολο εικονικών εφαρμογών διαδικτύου με στόχο τη προβολή των μουσειακών αντικειμένων, των εκθέσεων και γενικότερα των δράσεων και της ιστορίας του Βυζαντινού & Χριστιανικού μουσείου.
Το έργο υλοποιήθηκε με τη χρηματοδότηση του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Ψηφιακή Σύγκλιση» (ΕΣΠΑ 2007-2013).
 

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 127
Αικατερίνη Πολυμέρου – Καμηλάκη, Ζωή Μάργαρη

Ζωή Μάργαρη: Εντεταλμένη Ερευνήτρια του Κέντρου Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πραγματοποίησε προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές στην Εθνολογία, την Ανθρωπολογία και την Κινησιολογία στο Παρίσι (PhD, ΜΑ, DEA, DNSP, DE). Έχει συμμετάσχει ως επιστημονική συνεργάτις – ερευνήτρια και διευθύντρια ερευνών, σε πολλά ερευνητικά προγράμματα (Ακαδημία Αθηνών, Πανεπιστήμια Αιγαίου και Κρήτης, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών κ.ά.)  και έχει διδάξει σε επίπεδο προπτυχιακών και μεταπτυχιακών προγραμμάτων σπουδών σε Ανώτατα και Ανώτερα εκπαιδευτικά Ιδρύματα και Ινστιτούτα. Διετέλεσε επιστημονική συνεργάτις και καθηγήτρια εφαρμογών του Τμήματος Λαϊκής και Παραδοσιακής Μουσική του Α.Τ.Ε.Ι. Ηπείρου (1999-2009). Το 2008 εξελέγη ερευνήτρια στο Κέντρο Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών θέση στην οποία υπηρετεί έως σήμερα. Έχει λάβει μέρος σε εθνικά και διεθνή συνέδρια, έχει δημοσιεύσει βιβλία και άρθρα σε ελληνικά και ξένα επιστημονικά περιοδικά παρουσιάζοντας εθνογραφικές και θεωρητικές μελέτες με αντικείμενο την σύγχρονη εθνοανθρωπολογική προσέγγιση του λαϊκού πολιτισμού. Είναι μέλος πολλών επιστημονικών επιτροπών και διεθνών επιστημονικών εταιρειών.
Τίτλος εργασίας: Άυλη πολιτισμική κληρονομιά και Ψηφιακές Τεχνολογίες: Σύγχρονες πρακτικές τεκμηρίωσης, διαχείρισης και προβολής πολιτισμικών δεδομένων.
Περίληψη εργασίας: Σύγχρονες πρακτικές τεκμηρίωσης, διαχείρισης και προβολής πολιτισμικών δεδομένων: Το Κέντρον Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας, που ιδρύθηκε ως Λαογραφικόν Αρχείον το 1918 από τον «πατέρα» της Επιστήμης της Λαογραφίας καθηγητή Νικόλαο Γ. Πολίτη, αποτελεί το Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης του Λαϊκού Πολισμού. Για εκατό περίπου χρόνια επικεντρώνεται «εις την περισυλλογήν πάσης της λαογραφικής ύλης και εις την δημοσίευσιν αυτής» μελετώντας αδιάλειπτα το σύνολο των εκφάνσεων του λαϊκού πολιτισμού στη διαχρονία του. Έτσι, αξιοποιώντας τις σύγχρονες επιστημονικές θεωρίες και τις πολλαπλές δυνατότητες των ψηφιακών τεχνολογικών εφαρμογών εστιάζει στη συστηματική μελέτη της νεότερης πολιτισμικής κληρονομιάς, η οποία συνήθως βρίσκεται στο περιθώριο των διεθνών και εθνικών δράσεων προβολής και προστασίας. Εκκινώντας από τις πρόσφατες προσπάθειες δημιουργίας «Ψηφιακών Βιβλιοθηκών», «Ηλεκτρονικών Εγκυκλοπαιδειών» και «Διαδικτυακών Πυλών» πολιτιστικής κληρονομιάς η παρούσα ανακοίνωση θα επικεντρωθεί στην περιπτωσιολογική μελέτη των σύγχρονων πρακτικών διαχείρισης της άυλης πολιτισμικής κληρονομιάς όπως αυτή διαμορφώνεται μετά την εφαρμογή της Σύμβασης για για την Προστασία της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας που εισήγαγε η UNESCO το 2003. Για την πραγμάτωση της παραπάνω σύλληψης πρόκειται να παρουσιασθούν οι πρότυπες πιλοτικές εφαρμογές του Κέντρου στον τομέα της καταγραφής, της τεκμηρίωσης και της προβολής των άυλων εκφάνσεων της νεότερης πολιτισμικής κληρονομιάς και θα αναδειχθεί η ιδιαίτερη σημασία τους για την διαμόρφωση ενός ενιαίου, εθνικού κεντρικού συστήματος τεκμηρίωσης, διαχείρισης και προβολής της πολιτισμικής κληρονομιάς του ελληνισμού. Θεματικά πεδία: - Συμβολή στην αποτελεσματική εκτίμηση του κόστους της συντήρησης, διατήρησης, αποκατάστασης, συντήρησης, ψηφιοποίησης και τεκμηρίωσης της υλικής και άυλης κληρονομιάς. - Ψηφιακές Τεχνολογίες Απόκτησης δεδομένων στην Πολιτιστική Κληρονομιά Εγκυκλοπαίδειες Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Πύλες και - Ψηφιακές Βιβλιοθήκες της Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 128
Αικατερίνη Πολυμέρου-Καμηλάκη, Ευάγγελος Καραμανές

Ευάγγελος Καραμανές: Γεννήθηκε στον Ευαγγελισμό Λάρισας. Σπούδασε Αρχαιολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Α.Π.Θ.. Μεταπτυχιακές σπουδές στη Λαογραφία, Κοινωνική Aνθρωπολογία, Εθνολογία στην ίδια Σχολή, στο Πανεπιστήμιο του Μονπελλιέ (Μ.Δ.Ε.) και στην EHESS Παρισίων (D.E.A., διδακτορικό δίπλωμα). Ερευνητής στο Κέντρον Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών από το 2002, διευθύνων το Κέντρο από το 2014. Ασχολήθηκε κυρίως με την ψηφιοποίηση και την τεκμηρίωση του λαογραφικού υλικού, τις κτηριακές υποδομές, την επιμέλεια της δικτυακής πύλης του Κέντρου και της ανάπτυξης ψηφιακών εφαρμογών, την επιμέλεια εκδόσεων και συμμετείχε στην οργάνωση συνεδρίων και εκθέσεων λαογραφικής θεματολογίας υπό την καθοδήγηση της διευθύντριας Αικ. Πολυμέρου-Καμηλάκη. Επιστημονικός υπεύθυνος των τρεχόντων εργασιών ψηφιοποίησης και ανάπτυξης ψηφιακών υποδομών.
Τίτλος εργασίας: Διαχείριση ψηφιακού λαογραφικού αποθέματος και δημιουργία διαδικτυακών εφαρμογών: δύο δεκαετίες εργασιών ψηφιοποίησης στο Κέντρον Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών.
Περίληψη εργασίας: Αρχικώς παρουσιάζεται συνοπτική επισκόπηση των σκοπών, της μεθοδολογίας των επιτοπίων ερευνών, της ανάπτυξης συστημάτων ταξινόμησης και οντολογιών και της αρχειοθέτησης του λαογραφικού υλικού από το Κέντρο Λαογραφίας (ιδρύθηκε το 1918) καθώς και της εξέλιξής τους. Στη συνέχεια παρουσιάζονται οι εργασίες ψηφιοποίησης του λαογραφικού υλικού  (χειρόγραφα, εικόνα, ήχος, αντικείμενα, κ.ά.) και αρχειοθέτησης ψηφιοποιημένου και πρωτογενούς ψηφιακού υλικού καθώς και η δημιουργία ειδικών ψηφιακών εφαρμογών εκπαιδευτικού και πολιτιστικού χαρακτήρα.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 129
RATEB ALKHLEEF

 Rateb Alkhleef : Γεννήθηκε  του 1988 στην Ιορδανία. Με το πέρας των σχολικών ετών, στάλθηκε από του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων  στο εκκλησιαστικό Λύκειο Ξάνθης το 2003, όπου  και αποφοίτησε μετά από τρία χρόνια με επιτυχία . Το 2006 πραγματοποίησε  την εισαγωγή του  στην Ανωτάτη Εκκλησιαστική Ακαδημία Θεσσαλονίκης  στο τμήμα Ιερατικών Σπουδών. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του με επιτυχία το 2011. Το ίδιο έτος με κατατακτήριες εξετάσεις συνέχισε τις σπουδές του στην ίδια σχολή στο τμήμα Διαχείρισης Εκκλησιαστικών Κειμηλίων όπου και ολοκλήρωσε με επιτυχία το 2015. Από το 2007 μέχρι και σήμερα συνεργάζεται με την εταιρία  my photos ως φωτογράφος. Κατέχει Πιστοποιητικό γνώσης χειρισμού H/Y από το  Univercity of Cambridge το έτος 2008.  Ίδρυσε και κατέχει τη θέση του πρόεδρου της  ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. Παντοκράτωρ.   Έχει  συμμετάσχει σε αρκετά σεμινάρια πάνω στο αντικείμενό του και έχει συνεργαστεί εθελοντικά  με τον Οργανισμό Ανάπτυξης του Θρησκευτικού Τουρισμού της Ιορδανίας.
Τίτλος εργασίας: Αξιοποίηση και διαχείριση της Πολιτιστικής και Θρησκευτικής Κληρονομιάς
Περίληψη εργασίας: Καθηγητές της Ανωτάτης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης, επιστήμονες και απόφοιτοί της ενώνουν τις δυνάμεις τους σε μια πρωτοβουλία εφαρμοσμένης κοινωνικής καινοτομίας. Με κεντρικό στόχο την εξασφάλιση ευκαιριών ποιοτικής απασχόλησης και την ανάσχεση του φαινομένου της διαρροής πολύτιμου ανθρώπινου δυναμικού στο εξωτερικό (brain drain),και την ανάπτυξη του θρησκευτικού τουρισμού, η ΚΟΙΝΣΕΠ "ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΩΡ" υλοποιεί ένα φιλόδοξο επιχειρηματικό πλάνο σε τομείς υπηρεσιών με μεγάλη προστιθέμενη αξία για τη χώρα μας. Ο χώρος του πολιτισμού, της αποκατάστασης, συντήρησης και ανάδειξης του πλούσιου πολιτισμικού και θρησκευτικού αποθέματος, η τεκμηρίωση και η έρευνα σχετικά με τα εκκλησιαστικά κειμήλια και μνημεία, οι καινοτόμες τεχνολογικές διατάξεις και η διαμόρφωση νέων ψηφιακών μεθοδολογιών, η ανάπτυξη καινοτόμων τοπικών και περιφερειακών δράσεων παιδείας και πολιτισμού και πλήθος άλλων συναφών πεδίων βρίσκονται στο κέντρο του ενδιαφέροντος, αποτελώντας το βασικό κίνητρο της κοινωνικής επιχείρησης. Πλεονεκτήματα της προσπάθειας αυτής είναι η ισορροπημένη και εγκάρδια σχέση- συνεργασία με τον χώρο της Εκκλησίας καθώς και τους φορείς που την ενισχύουν λ.χ. Πολιτιστικοί σύλλογοι, ευρωπαϊκά και  περιφερειακά προγράμματα κ.α. Επιπλέον, τα εφόδια που δόθηκαν από  το τμήμα Διαχείρισης Εκκλησιαστικών Κειμηλίων με εργαστηριακά μαθήματα που σκοπό έχουν την κατάρτιση των φοιτητών σε επιστημονικά έμπειρους  συντηρητές με πεδία εξειδίκευσης όπως αυτό της συντήρησης εικόνας, αποκατάσταση βιβλίων – κωδίκων – εγγράφων, συντήρησης εκκλησιαστικής μικροτεχνίας και υφάσματος , ψηφιοποίηση και ανάλυση εικόνας κ.α. Αποσκοπούμε το έργο μας  να αποτελέσει μια ορατή παρότρυνση προς τις σχολάζουσες δυνάμεις της επιχειρηματικής φιλανθρωπίας (venture philanthropy) και της κοινωνικής επιχειρηματικότητας (social entrepreneurship) στη χώρα μας. Στην προσπάθειά μας αυτή για την υλοποίηση της  συντήρησης, διατήρησης, αποκατάστασης, διαχείρισης, ψηφιοποίησης και τεκμηρίωσης της υλικής και άυλης κληρονομιάς προσφέρουμε μια εξειδικευμένη συμβουλευτική υποστήριξη και εκπόνηση θεματικών μελετών για εύρεση πόρων και χρηματοδοτήσεων, για πλήθος πρωτοβουλιών  ανάδειξης των εκκλησιαστικών κειμηλίων και κτηρίων, καθώς και για ευρύτερους κοινωνικούς, πολιτιστικούς και εκπαιδευτικούς σκοπούς.
 

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 130
Μιχαέλα Καραβιβέρη

 Μιχαέλα Καραβιβέρη: Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι απόφοιτος του τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης. Το 2013 εργάστηκε στο Μουσείο της Ακρόπολης ενώ τα προηγούμενα δύο χρονια ήταν εθελόντρια του Παιδαγωγικού Τμήματος του Ελληνικού Παιδικού Μουσείου. Αυτή την περίοδο είναι Μεταπτυχιακή φοιτήτρια του Τμήματος Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Λέιντεν (Leiden University) με ειδίκευση στις Μουσειακές Σπουδές. Στα ερευνητικά της ενδιαφέροντα περιλαμβάνονται οι Παγκόσμιες Εκθέσεις (World’s Fairs) και κυρίως οι εθνογραφικές αλλά και οι αρχαιολογικές συλλογές τους,  οι συλλογές της Νεολιθικής Περιόδου της Εγγύς Ανατολής, η κριτική Μουσειολογία καθώς και η εφαρμογή καινοτόμων πρακτικών στα μουσεία. Έχει συμμετάσχει σε ημερίδες και συνέδρια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Τίτλος εργασίας: Η Ψηφιακή Χαρτογραφική Αναπαράσταση Των Παγκόσμιων Εκθέσεων (World’s Fairs) Στην Ευρώπη
Περίληψη εργασίας: Η συγκεκριμένη μελέτη αποτελεί μια προσπάθεια προσέγγισης των Ευρωπαϊκών Παγκόσμιων Εκθέσεων, γνωστές ως «World’s Fairs» ή «Expos», μέσω της ψηφιακής τους παρουσίασης. Προκειμένου να γίνει κατανοητή στον αναγνώστη η σημασία αλλά και η εξέλιξη των εκθέσεων αυτών στο πέρασμα του χρόνου, παρουσιάζεται εν συντομία το ιστορικό τους υπόβαθρο, με έμφαση στον 19ο αιώνα, ο οποίος σηματοδότησε την μεγάλη τους ανάπτυξη. Σκοπός αυτής της έρευνας είναι να καταδείξει ότι οι νέες τεχνολογίες και ιδιαίτερα ο διαδικτυακός χώρος μπορούν να συμβάλλουν αποτελεσματικά στην ανάδειξη καθώς και στην αξιοποίηση της πολιτιστική μας κληρονομιάς.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 131
Ιωαννίδης Χαράλαμπος, Σοφία Σοϊλέ, Φώτης Μπουρεξής

 Ιωαννίδης Χαράλαμπος: Καθηγητής, Εργαστήριο Φωτογραμμετρίας, Σχολή Αγρονόμων Τοπογράφων Μηχανικών, ΕΜΠ. Επιστημονικός υπεύθυνος σε 16 ερευνητικά προγράμματα, και συμμετοχή σε ακόμη 33 προγράμματα. Συγγραφέας περισσοτέρων των 150 επιστημονικών άρθρων για Φωτογραμμετρία, Πολιτιστική κληρονομιά, Συστήματα Πληροφοριών. Κριτής σε διάφορα επιστημονικά περιοδικά. Μέλος του Editorial Board του ‘International Journal of Heritage in the Digital Era’. Πρόεδρος του Working Group 3.2 ‘Technical Aspects of SIM’ της FIG Commission 3.
 
Τίτλος εργασίας: Τρισδιάστατη μοντελοποίηση μνημείων πολιτιστικής κληρονομιάς: Μια προσέγγιση γεωμετρικής τεκμηρίωσης προσφορότερη των συμβατικών
Περίληψη εργασίας: Οι φωτογραμμετρικές τεχνικές και οι σαρώσεις laser αποτελούν συμβατικά εργαλεία, που χρησιμοποιούνται τις τελευταίες δεκαετίες για τη γεωμετρική τεκμηρίωση μικρών ή μεγάλων μνημείων πολιτιστικής κληρονομιάς ή αρχαιολογικών χώρων. Παράγουν γραμμικά ή εικονιστικά προϊόντα (ορθοφωτογραφίες, αναπτύγματα, τρισδιάστατες αναπαραστάσεις, ρεαλιστικές οπτικοποιήσεις ή εικονικές περιηγήσεις), που καλύπτουν τις όποιες απαιτήσεις ακρίβειας και πληρότητας. Όμως, τα τελευταία χρόνια, νέες τεχνολογίες και μέθοδοι εμπλουτίζουν με ταχείς ρυθμούς, σε επίπεδο οργάνων και λογισμικού, όλα τα στάδια της γεωμετρικής τεκμηρίωσης, από τη συλλογή των δεδομένων (μικρού βάρους και υψηλής ανάλυσης ψηφιακές φωτομηχανές,  μη επανδρωμένα εναέρια μέσα/συστήματα) μέχρι την παραγωγή προϊόντων με χρήση αλγορίθμων και λογισμικών της Όρασης Υπολογιστών. Στο άρθρο περιγράφονται οι γενικές αρχές και δυνατότητες της τρισδιάστατης μοντελοποίησης με χρήση πολλαπλών εικόνων του ίδιου αντικειμένου, και παρουσιάζονται αποτελέσματα εφαρμογής της μεθόδου σε παραδείγματα γεωμετρικής τεκμηρίωσης μνημείων στον ελληνικό χώρο. Γίνεται αξιολόγησή της, κυρίως ως προς τη δυνατότητα παραγωγής των συμβατικών δισδιάστατων προϊόντων (κατόψεις, τομές, όψεις κ.ο.κ), που συνήθως απαιτούν οι χρήστες (αρχιτέκτονες, αρχαιολόγοι), αλλά και πιο σύνθετων προϊόντων (όπως 3D μοντέλα, HBIM, GIS κ.α.) Εξάγονται συμπεράσματα και δίνονται προτάσεις για εφαρμογή των σύγχρονων τεχνικών ή τη συνδυασμένη χρήση τους με πιο συμβατικές τεχνικές, ώστε να επιλέγεται η εκάστοτε οικονομοτεχνικά προσφορότερη μέθοδος γεωμετρικής τεκμηρίωσης.
 

  Αρ. Υποβολής εργασίας 132
Σωτήρης Λαμπρόπουλος, Ασημάκης Κούτσιος, Ιωάννης Σκόνδρας

Σωτήρης Λαμπρόπουλος: Είναι απόφοιτος του τμήματος Ιστορίας- Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών με μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης και διδακτορικό στην Προϊστορική- Περιβαλλοντική Αρχαιολογία. Έχει συμμετάσχει σε Διεθνή Συνέδρια και Ημερίδες σε ανακοινώσεις. Έχει επίσης, εργαστεί σε πλήθος ανασκαφών, ως επιστημονικός υπεύθυνος ερευνητικών προγραμμάτων και ως επιστημονικός συνεργάτης στο Τμήμα Μουσειολογίας, Μουσειογραφίας και Σχεδιασμού Εκθέσεων.
 
 
Τίτλος εργασίας: Η χρήση των γεωγραφικών συστημάτων πληροφοριών σε θέσεις της Ηλείας κατά τη Λατινοκρατούμενη και Παλιολόγεια εποχή (1205-1430).
Περίληψη εργασίας: Η χρήση πολύμορφων και ποικίλων ερευνητικών τεχνικών και μεθόδων που χαρακτηρίζει τη σύγχρονη αρχαιολογική έρευνα θεωρείται μια σημαντική εξέλιξη στην προσπάθεια μελέτης και ερμηνείας του ανθρώπινου παρελθόντος, επιβεβαιώνοντας συγχρόνως το διεπιστημονικό χαρακτήρα της. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της εξέλιξης αποτελεί η αναγνώριση των Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών (Γ.Σ.Π.) ως σημαντικό και καθοριστικής σημασίας εργαλείο μελέτης και καταγραφής του γεωγραφικού χώρου και των φυσικών χαρακτηριστικών του καθώς και των περιβαλλοντικών παραμέτρων, που επιδρούν σημαντικά στην διαμόρφωση της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Στην εργασία επιχειρείται η διάγνωση των λόγων επιλογής των θέσεων εγκατάστασης στην Ηλεία κατά τη Λατινοκρατούμενη και Παλαιολόγεια εποχή (1205-1430), μέσω της ψηφιοποίησης επιλεγμένων θέσεων οικιστικών καταλοίπων της αυτής χρονικής περιόδου και της χαρτογραφικής τεκμηρίωσης (χάρτες τοπογραφικοί, σκιασμένου ανάγλυφου, κλίσεων εδάφους, προσανατολισμού κλίσεων) των συλλεχθέντων δεδομένων. Από την έρευνα προκύπτει πως τα κριτήρια εγκατάστασης σχετίζονται κυρίως με τη μορφολογία του εδάφους και την εγγύτητα σε πλουτοπαραγωγικές πηγές, άμεσα συνδεόμενες με την παραγωγική διαδικασία (γεωργία, κτηνοτροφία), αλλά και την εμπορική δραστηριότητα. Η εγκατάλειψη και ο μαρασμός των θέσεων κατοίκησης σχετίζεται σχεδόν αποκλειστικά με την αλλαγή των οικονομι8κών πρακτικών, ενώ διαφαίνεται σαφώς η προτίμηση εγκατάστασης σε θέσεις χαμηλού και μεσαίου υψομέτρου (≤200m).

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 133
Ιφιγένεια Βαμβακίδου, Ανδρομάχη Σολάκη, Αστέριος Κουκούδης

Ανδρομάχη Σολάκη: αποφοίτησε από το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης το 2010 με ειδίκευση στην Ιστορία. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος του  Μεταπτυχιακού Προγράμματος Σπουδών με τίτλο «Πολιτισμικές Δομές: Σημειωτικές Δομές και Πρακτικές» του Τμήματος Νηπιαγωγών της Παιδαγωγικής Σχολής Φλώρινας (2010-2012). Διδάσκει επικουρικά στα μαθήματα της Νεότερης ελληνικής Ιστορίας και στα Θέματα Ιστορίας και Πολιτισμού στο ΠΤΝ, και στο ΤΕΕΤ του ΠΔΜ (2012-2015). Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα επικεντρώνονται στις Ιστορικές και Πολιτισμικές Σπουδές. Είναι υποψήφια διδάκτωρ  Ιστορίας του Τμήματος Νηπιαγωγών της Παιδαγωγικής Σχολής Φλώρινας του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας.
Τίτλος εργασίας: Ιστορικές σπουδές και πρακτικές στην ψηφιακή χρήση πολιτισμικού υλικού.
Περίληψη εργασίας: Στην ανακοίνωση αυτή παρουσιάζουμε ερευνητικό και διδακτικό υλικό από το ψηφιακό αρχείο των προπτυχιακών και Διά Βίου μαθημάτων. Tα γνωστικά πεδία που εμπλέκονται είναι οι ιστορικές και πολιτισμικές σπουδές και ο υλικός πολιτισμός ως επιστημολογική επιλογή με αναφορές α) στην Prown (1992), που μελετάει μέσα από τα αντικείμενα τις ιδέες, τις αξίες, τις συμπεριφορές και τις συνήθειες μιας κοινωνίας σε δεδομένη χρονική στιγμή και β) στην Pearce, (1994) που προβάλει τις σχέσεις μεταξύ των ίδιων των αντικειμένων. Οι παραπάνω θέσεις και απόψεις για τον υλικό πολιτισμό συμπορεύονται με την πολιτισμική στροφή της ιστορίας (White, 1998), η οποία εδραιώνεται με το πέρασμα στον 21ο αιώνα και αποτελεί επιστηµολογική προσέγγιση. Στόχος είναι η συγκέντρωση και οργάνωση ποιοτικού ψηφιακού περιεχομένου και η διάθεσή του με τρόπο προσαρμοσμένο προς τον εκάστοτε χρήστη. Σύμφωνα με την παιδαγωγική του οπτικού γραμματισμού (Stokes, 2001) οι νέες τεχνολογίες, ως μέσο πρακτικής του νέου γραμματισμού, με τη δυνατότητα παροχής ψηφιοποιημένου πολυτροπικού και πολυμεσικού υλικού μπορούν να στηρίξουν την κατανόηση και τη διασύνδεση παρελθόντος – παρόντος στην ιστορική διδασκαλία (Munro, 2000). Παράδειγμα-πρότυπο ψηφιακής αξιοποίησης πολιτισμικής κληρονομιάς αποτελεί  η «Europeana», η ψηφιακή βιβλιοθήκη (www.europeana.eu) προσφέροντας ελεύθερη πρόσβαση σε μια συνεχώς αυξανόμενη συλλογή ψηφιακών τεκμηρίων. Ερευνητικά και διδακτικά παρουσιάζουμε τις εφαρμογές που υλοποιούμε στην εκπαίδευση με στόχο την οπτικοποίηση του ιστορικού «ίχνους» και την ανάδειξη των «τόπων». Ψηφιακή αξιοποίηση ξυλόγλυπτων χειροτεχνημάτων στη διδακτική της τοπικής ιστορίας. Η περίπτωση της ελληνικής Θράκης (Ι. Βαμβακίδου & δρ. Π. Ελευθερίου 2015), Ψηφιακή Προβολή της Ιστορίας & του Πολιτισμού των Μετεώρων και του Ολύμπου (Ι. Βαμβακίδου & Α. Σολάκη 2015), Συλλογή, ψηφιοποίηση και τεκμηρίωση 800 ασπρόμαυρων φωτογραφιών βλάχικοι πληθυσμοί στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα (Α. Κουκούδης) http://www.imma.edu.gr/imma/dbs/Artifacts/index.html?lq=KOUKOUDIS, Έργο «Διάδρασις» οργάνωση προγραμμάτων δια βίου μάθησης για την υποστήριξη ευπαθών κοινωνικών ομάδων στο σχολικό περιβάλλον. Ψηφιακός Γραμματισμός και Ιστορία (Ι. Βαμβακίδου & Α. Σολάκη 2014)

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 134
Ορέστης Κουράκης, Θέμις Βελένη

Θέµις Βελένη: διδάκτωρ Ιστορίας της Τέχνης, ανεξάρτητη επιµελήτρια εκθέσεων, διπλωµατούχος πιάνου, πτυχιούχος Αρµονίας. Μόνιµη συνεργάτης στο µεταπτυχιακό τµήµα της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστηµίου της Γρανάδας (επισκέπτρια επίκουρη καθηγήτρια από το 2012). Δίδαξε ως Επισκέπτρια επίκουρη καθηγήτρια στο Stevens Institute of Technology (N.J., USA, Ιανουάριος 2013-Αύγουστος 2015). Διαλέξεις σε πανεπιστηµιακά ιδρύµατα της Ελλάδας και του εξωτερικού. Δηµοσίευση επιστηµονικών εργασιών σε καταλόγους εκθέσεων, πρακτικά επιστηµονικών συνεδρίων και επιστηµονικά περιοδικά. Συντονίστρια της οµάδας Ιστορίας της Τέχνης στο ευρωπαϊκό πρόγραµµα Tuning HUMART (2010-2011). 
Τίτλος εργασίας: Πολιτισμικό παρελθόν και τεχνολογία του μέλλοντος: ανοίγοντας διαύλους επικοινωνίας. Εφαρμογές στην έρευνα και την εκπαίδευση.
Περίληψη εργασίας: H ανακοίνωση θα παρουσιάσει δημιουργικές τεχνολογικές εφαρμογές στο πεδίο της Αρχαιολογίας και της Ιστορίας της Τέχνης σε επίπεδο καταγραφής, έρευνας και διδασκαλίας, τόσο στο περιβάλλον του μουσείου και της αίθουσας όσο και στον ψηφιακό χώρο της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης. 

Η αρχαιολογική φωτογραφία αποτελεί έναν εξειδικευμένο κλάδο που απαιτεί τεχνολογία αιχμής για να προωθήσει τη λεπτομερή αποτύπωση του πολιτισμικού παρελθόντος. Η φωτογραφία ενός αρχαιολογικού ευρήματος οφείλει να καταγράφει με ακρίβεια και να αναδεικνύει τα ιδιάζοντα χαρακτηριστικά και τις ποιότητες του αντικειμένου, ενώ ταυτόχρονα να προσφέρει πληροφορίες αθέατες με γυμνό μάτι. Η υψηλής ακρίβειας υπολογιστική φωτογραφική καταγραφή απαιτεί τη συνδυαστική χρήση μεγάλου αριθμού τεχνικών και τεχνολογιών: την ορθή διαχείριση του φωτός, φωτογράφιση στο υπέρυθρο και στο υπεριώδες φάσμα, πανοραμική ή τρισδιάστατη φωτογραφία, επαυξημένη πραγματικότητα ή ακόμα και τη χρήση ρομποτικής.

Ο φωτογράφος και υπότροφος Fulbright Ορέστης Κουράκης θα παρουσιάσει πως καινοτόμες τεχνολογίες στον τομέα της φωτογραφίας παρέχουν μία ακριβή αλλά και αισθητικά άρτια τεκμηρίωση της πολιτιστικής κληρονομιάς, η οποία εξυπηρετεί τόσο τις ανάγκες της επιστημονικής κοινότητας όσο και του ευρύτερου κοινού. Θα παρουσιαστεί επίσης το θεωρητικό υπόβαθρο του τομέα, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά το πεδίο εκείνο όπου η τέχνη και η πρακτική της φωτογραφίας γίνονται ένα απαραίτητο συστατικό της επιστημονικής μελέτης του υλικού πολιτισμού. Τέλος, ο κ. Κουράκης θα παρουσιάσει μια διαδραστική πλατφόρμα με περιεχόμενο από αρχαιοελληνικές και ρωμαϊκές συλλογές που είχε ξεκινήσει ως επισκέπτης ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια το 2013.

Η Δρ. Βελένη θα διερευνήσει το ζήτημα της δημιουργικής και ουσιαστικής χρήσης της τεχνολογίας αιχμής στον τομέα της εκπαίδευσης, τόσο στο μουσείο όσο και στην αίθουσα διδασκαλίας, παρουσιάζοντας περιπτώσεις πολυαισθητηριακών περιβαλλόντων για νεαρούς χρήστες και άτομα με ειδικές ανάγκες. Ακόμη, θα παρουσιαστούν διαδικτυακές πλατφόρμες και εργαλεία διδασκαλίας της Ιστορίας της Τέχνης, καθώς και διαδραστικές μουσειακές εφαρμογές που έχουν στόχο να προσφέρουν έναν βιωματικό τρόπο σύνδεσης του κοινού με τα εκθέματα.


 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 135
Ανδρέας Γεωργόπουλος

Ανδρέας Γεωργόπουλος: Είναι Καθηγητής Φωτογραμμετρίας στην Σχολή Αγρονόμων & Τοπογράφων Μηχανικών στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Απόφοιτος της Ανωτάτης Σχολής Αγρ. & Τοπογράφων Μηχ. Του ΕΜΠ (1976) με μεταπτυχιακές σπουδές MSc (1977) και PhD (1981) στο University College London, όπου πρωτοδίδαξε Φωτογραμμετρία για ένα έτος. Από το 1985 είναι εκλεγμένο μέλος ΔΕΠ στο ΕΜΠ και διδάσκει όλα τα μαθήματα Φωτογραμμετρίας, ενώ έχει διδάξει Τηλεπισκόπηση, Μετρολογία, Συλλογή Φωτογραφικών Δεδομένων κ.ά.. Διδάσκει επίσης το προπτυχιακό μάθημα «Αποτυπώσεις Μνημείων» καθώς και στο ΔΠΜΣ «Γεωπληροφορική», καθώς και στο ΔΠΜΣ «Προστασία Μνημείων» της Σχολης Αρχιτεκτόνων Μηχανικών. Από το 1996 είναι Διευθυντής του Εργαστηρίου Φωτογραμμετρίας του ΕΜΠ, ενώ διετέλεσε Αναπληρωτής Πρόεδρος (1998-2002) και Πρόεδρος (2002-2006) της Σχολής Αγρ. & Τοπογράφων Μηχ., αλλά και Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Ερευνών του ΕΜΠ (2006-2010). Από το 2006 είναι μέλος του Executive Board της Διεθνούς Επιτροπής του ICOMOS και της ISPRS CIPA Heritage Documentation, ενώ εξελέγη Γενικός Γραμματέας της για την περίοδο 2011-14 και Πρόεδρος από το 2015 για μια τετραετία. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται πάνω από 185 επιστημονικές δημοσιεύσεις σε Διεθνή Περιοδικά και Πρακτικά Συνεδρίων κυρίως στα αντικείμενα της Φωτογραμμετρίας, της Γεωμετρικής Τεκμηρίωσης Μνημείων, των Ψηφιακών τεχνικών και του Αυτοματισμού.
Τίτλος εργασίας: Οι Ψηφιακές Τεχνολογίες στην Υπηρεσία της Πολιτιστικής Κληρονομιάς: Η περίπτωση των Βυζαντινών Εκκλησιών του Τροόδους.
Περίληψη εργασίας: Στην εργασία αυτήν, αρχικώς οριοθετείται ο όρος Γεωμετρική Τεκμηρίωση της Πολιτιστικής Κληρονομιάς και ακολούθως εξετάζεται η θέση της στην σημερινή έρευνα και φροντίδα για την Πολιτιστική Κληρονομιά, με έμφαση στους διαφόρους κινδύνους που την απειλούν. Ακολούθως εξετάζεται η ραγδαία εξέλιξη των ψηφιακώ τεχνολογιών τα τελευταία χρόνια με γνώμονα την δυνατότητα συμβολής αυτών των σύγχρονων ψηφιακών τεχνολογιών, γνωστών και ως ΤΠΕ (Τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνιών) στην καταγραφή, τεκμηρίωση και εν τέλει στην προστασία της Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Προς επίρρωσιν των επιχειρημάτων που αναπτύσσονται παρατίθενται χαρακτηριστικά παραδείγματα εφαρμογών που αφορούν στην Γεωμετρική Τεκμηρίωση των Βυζαντινών Εκκλησιών του Τροόδους στην Κύπρο, οι οποίες είναι κηρυγμένα μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς από την UNESCO. Τα παραδείγματα αυτά αφενός αναδεικνύουν τις σημερινές πολυσχιδείς δυνατότητες της σύγχρονης τεχνολογίας, όταν βέβαια αυτή εφαρμόζεται με τον κατάλληλο τρόπο, ενώ παράλληλα διαφαίνεται και η τεχνολογική εξέλιξη που έχει συντελεστεί τα τελευταία 10-15 χρόνια. Οι εκκλησίες των οποίων έχει πραγματοποιηθεί η γεωμετρική τεκμηρίωση είναι της Παναγίας Φορβιώτισσας στην Ασίνου, της Παναγίας Ποδίθου στην Γαλάτα, του Τιμίου  Σταυρού στο Πελένδρι και του Αρχαγγέλου Μιαχήλ στον Πεδουλά. Ενώ για τις περιπτώσεις αυτές τα προϊόντα της γεωμετρικής τεκμηρίωσης είναι παρόμοια, διαφέρουν οι τεχνολογικές ψηφιακές μέθοδοι που εφαρμόστηκαν και μαζί με αυτές και ο τρόπος επεξεργασίας, που αυτοματοποιείται ολοένα και περισσότερο, με ό,τι σημαίνει αυτό για την ποιότητα του τελικού αποτελέσματος.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 136
Βασιλική Ελευθερίου, Ευγενία Λεμπιδάκη

Βασιλική Ελευθερίου: Είναι αρχιτέκτων μηχανικός, απόφοιτος του ΕΜΠ και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών στο πρόγραμμα «Προστασία μνημείων – Συντήρηση και αποκατάσταση ιστορικών κτιρίων και συνόλων». Υπάλληλος του Υπουργείου Πολιτισμού από το 1988, ήταν υπεύθυνη για το αναστηλωτικό πρόγραμμα των μνημείων στην ακρόπολη της Λίνδου έως το 2005 οπότε αποσπάστηκε στο αναστηλωτικό πρόγραμμα του Παρθενώνα. Από τον Δεκέμβρη του 2011 είναι Διευθύντρια της Υπηρεσίας Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης. Έχει συνεργαστεί με την Αρχαιολογική Υπηρεσία Δωδεκανήσου, το Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αιγαιακών Σπουδών, το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου για την εκπόνηση μελετών αποκατάστασης μνημείων. Έχει συμμετάσχει σε πολλά συνέδρια με θέματα προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς και έχει δώσει διαλέξεις σε πανεπιστημιακά ιδρύματα στην Ελλάδα (ΕΜΠ, ΑΠΘ, Πανεπιστήμιο Αθηνών, Πολυτεχνείο Κρήτης) και το εξωτερικό (Columbia University, Yale University, UPenn, Boston University, University of Delaware, Stony Brook University, Polytechnico di Bari).
 
Τίτλος εργασίας: Ψηφιακές εφαρμογές διαχείρισης πολιτισμικού περιεχομένου στα αναστηλωτικά έργα της Ακρόπολης.
Περίληψη εργασίας: Η Ακρόπολη των Αθηνών αποτελεί ένα κορυφαίο μνημείο της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, που αναστηλώθηκε επανειλημμένα στο παρελθόν, ενώ η συντήρηση, η αναστήλωση και η ανάδειξή από το 1975 και εξής συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Η χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας στη διαχείριση και ανάδειξη του ολοένα αυξανόμενου όγκου της πληροφορίας από την τεκμηρίωση των εργασιών αυτών, την οποία ξεκίνησε η Επιτροπή Συντηρήσεως Μνημείων Ακροπόλεως την δεκαετία του ‘90, σήμερα αναπτύσσεται συστηματικά από την Υπηρεσία Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης του Υπουργείου Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων. Η ενιαία Βάση Δεδομένων, στην οποία εδώ και 25 χρόνια καταχωρείται το υλικό τεκμηρίωσης των εργασιών αναστήλωσης και συντήρησης των μνημείων, έχει εξελιχθεί σε δυναμικό εργαλείο για την καθημερινή εκτέλεση των αναστηλωτικών εργασιών, τη διαχείριση των συμβατικών αρχείων, την εκπόνηση επιστημονικών μελετών και την τελική δημοσίευση των ολοκληρωμένων αναστηλωτικών προγραμμάτων. Παράλληλα η ψηφιακή διαχείριση επεκτείνεται και σε άλλες κατηγορίες τεκμηρίων του αρχείου, τόσο συμβατικών που ψηφιοποιούνται συστηματικά όσο και νέων τύπων ψηφιακών τεκμηρίων, προκειμένου αυτά να συγκροτηθούν σε αυτόνομες και κατάλληλες προς διάχυση συλλογές ψηφιακών δεδομένων.  Η ανακοίνωση θα παρουσιάσει τις δράσεις αυτές καθώς και μια σειρά από διαδικτυακές εφαρμογές που  αναπτύχθηκαν τα τελευταία χρόνια από την Υπηρεσία με στόχο την ανάδειξή του υλικού και την ενημέρωση του  κοινού για το αναστηλωτικό έργο που πραγματοποιείται στα μνημεία της Ακρόπολης.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 137
                                                                                             
Θωμάς Κατσαρός
He studied Conservation of Antiquities and Works of Art at ATEI Athens and holds a PhD in Archaeometry (University of the Aegean) with the title: “Chromatology of Theophrastus from Eressos”. He has a long experience (two decades) in conservation (Akrotiri of Thera, Agion Oros, Olynthus' citadel, Monastery St. Catherine of Sinai, Byzantine Museum). He is in many working groups for ancient colors' investigation: in Parthenon, Erechtheion, Acropolis Museum; Egyptological Collection of National Archaeological Museum, Archaeological Museum of Thebes, Clock Tower of Andronicus, Lyceum of Aristotle ect. He is external collaborator in National Technical University of Athens (School of Mining & Metallurgical Engineering). Many samples from his mineral pigments collection are now exhibited in the National Archaeological Museum of Athens and in the Acropolis Museum. His research interests include ancient pigments, colored gemstones, ancient metals and meteorites characterization. In Byzantine and Christian Museum he is head of Laboratory for Physicochemical Analyses.
Τίτλος εργασίας: Οι χρωστικές της Βυζαντινής Αγιογραφίας όπως τις περιγράφει ο  Διονύσιος από τον Φουρνά και τα προβλήματα ταύτισης τους.
Περίληψη εργασίας: Το θέμα της ταύτισης των αναφερόμενων υλικών στο έργο Ερμηνεία του Διονυσίου, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν ως χρωστικές, είναι ένα πεδίο έρευνας ακόμη ανοιχτό. Ο λόγος για τον οποίο δεν έχει καταστεί δυνατός ο πλήρης χαρακτηρισμός των υλικών που αναφέρονται σε αυτό, είναι πέρα από την αμφισημία κάποιων όρων, η αδυναμία μέχρι στιγμής ασφαλούς εντοπισμού των θέσεων γεωλογικής προέλευσης των χρωστικών, κατά την περίοδο συγγραφής του έργου. Από την άλλη πλευρά η περιγραφή παρασκευής χρωστικών, οι οποίες δεν έχουν ακόμη επιβεβαιωθεί πειραματικά, όπως η περίπτωση της σύνθεσης του «ετέρου λαζουρίου» είναι φαινομενικά ανυπέρβλητα εμπόδια στην έρευνα. Άλλο πρόβλημα αποτελεί η μυστηριώδης απουσία αναφοράς στο είδος του συνδετικού υλικού της αγιογραφίας στο έργο του Διονυσίου, το οποίο είθισται αυθαίρετα να θεωρείται το αυγό. Δεν αναφέρεται όμως ούτε μία φορά μέσα κείμενο η χρήση αυγού, σε αυτό που καλούμε αυγοτέμπερα. Τα θέματα αυτά σε συνδυασμό με το ερώτημα της χρονολόγησης του κειμένου δημιουργούν ένα πλαίσιο σκοτεινό, στο οποίο για να προχωρήσει η έρευνα με εφαρμογή των όποιων τεχνικών, θα πρέπει πρωτίστως να διευκρινιστούν τα ζητήματα της ορολογίας και του περιεχομένου των αναφορών. Στο Βυζαντινό Μουσείο έχουμε στη διάθεση μας ένα μεγάλο αριθμό έργων, τα οποία προφανώς φυλάσσουν τις απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα. Πριν όμως από την εφαρμογή των όποιων καταστροφικών η μικροκαταστροφικών ή μη καταστρεπτικών μεθόδων ανάλυσης σε αυτά, είναι αναγκαίο να επιλυθούν μια σειρά σοβαρών ζητημάτων του τι ακριβώς καλούμαστε να αναζητήσουμε. Για παράδειγμα πως θα καταλάβουμε την διαφορά ανάμεσα σε μία «ώχρα» και στην «Πολίτικη ώχρα» του Φουρνά; Η παρούσα εργασία δεν φιλοδοξεί να απαντήσει στα ερωτήματα αυτά, αλλά απλώς να τα διατυπώσει, να τα διακρίνει και να τα θέσει σε συζήτηση, κάτι το οποίο εκτός του ότι δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα, θεωρούμε ότι αποτελεί και το πρώτο βήμα για την μελλοντική απάντηση τους.

 
Αρ. Υποβολής 138
Νίκος Βαγιονής, Πηνελόπη Νομπιλάκη

 Πτυχίο Οικονομικών (Α.Σ.Ο.Ε.Ε.), M.Sc. Αστικός και Περιφερειακός Σχεδιασμός (London School of Economics), Ph.D. Οικονομικά της Ανάπτυξης (London School of Economics), με υποτροφία ΙΚΥ. B. Επαγγελματική Σταδιοδρομία / Διδακτική Εμπειρία: Κέντρο Οικονομικών Ερευνών και Προγραμματισμού: (1995–σήμερα): Επιστημονικός Ερευνητής Α΄ Βαθμίδας (από το 2010), Προϊστάμενος Δ’ Τομέα Έρευνας (Αναπτυξιακές πολιτικές και κλάδοι), Αρχισυντάκτης Περιοδικού «Οικονομικές Εξελίξεις» ISSN:1109-6284 ΤΕΙ Αθήνας:  (2001-σήμερα):  Σχολή Διοίκησης και Οικονομίας, Τμήμα Τουριστικών Επιχειρήσεων. Μαθήματα:   Τουριστική Οικονομία,  Τουριστική Πολιτική, Τουριστική Γεωγραφία, Μεθοδολογία Έρευνας, Σεμινάριο Τελειοφοίτων. Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο:  (2007–σήμερα): ΣΕΠ στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Διοίκησης Τουριστικών Επιχειρήσεων. Γ. Θέσεις Ευθύνης: Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας (1996 - σήμερα): Μέλος της Κεντρικής Γνωμοδοτικής Επιτροπής Αναπτυξιακών Νόμων, Ν. 1892/90, 2601/98, 3299/2004 Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Αναπτύξεως – ΟΟΣΑ (1999 – σήμερα): Εμπειρογνώμονας, Μέλος της Επιτροπής Πολιτικής Περιφερειακής Ανάπτυξης του OOΣΑ (TDPC-RDPC). Δ. Δημοσιεύσεις: Πλήθος Μελετών στο ΚΕΠΕ, Άρθρων σε επιστημονικά περιοδικά και Εισηγήσεων σε Ελληνικά και Διεθνή Συνέδρια σχετικά με την Οικονομική Ανάπτυξη, την Περιφερειακή Ανάπτυξη, τη Βιομηχανία, τον Τουρισμό και την Κατάρτιση.
 
Πηνελόπη Νομπιλάκη: Α. Τίτλοι  σπουδών Πτυχιούχος Οικονομικών Επιστημών, (Εθνικό & Καποδιστριακό  Πανεπιστήμιο Αθηνών, 1995).
Πτυχιούχος Τουριστικών Επαγγελμάτων, Σχολής Στελεχών Επιχειρήσεων, (ΚΑΤΕΕ Αθηνών,1978).
Πιστοποιητικό Ισοτιμίας  πτυχίου ΚΑΤΕΕ /ΤΕΙ.
Πτυχιούχος Παιδαγωγικής Τεχνικής Σχολής (ΠΑ.ΤΕ.Σ. / Σ.Ε.Λ.Ε.Τ.Ε, 1981).
Β. Εργασιακή προϋπηρεσία: Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού (ΕΟΤ ) (1988 - σήμερα).
Β1: Προϊσταμένη:
Τμήμα Διαφημιστικών Προγραμμάτων, Συνεδρίων & Εκθέσεων ΕΟΤ (2015)
Τμήμα Τουριστικών Επενδύσεων και Ενημέρωσης Επενδυτών ΕΟΤ (2006 -2014)
Τμήμα Α΄ Προσέλκυσης και Ενημέρωσης Επενδυτών (ΕΥΠΑΤΕ/Ε.Ο.Τ) (2012–2013)
Αναπληρώτρια Προϊσταμένη Τμήματος Επενδύσεων ΕΟΤ (1993-1995).
Β2. Επιτροπές, Συμβούλια:
Μέλος Περιφερειακής Γνωμοδοτικής Επιτροπής Περιφέρειας Πελοποννήσου, Αναπτυξιακών Ν. 1892/90, 2234/94, 2601/98, 3299/2004 (ΥΠΕΘΟ, 1995-2004).
Εμπειρογνώμων του Εθνικού Συστήματος Διαπίστευσης Α.Ε για το πεδίο κατάταξης ξενοδοχειακών καταλυμάτων σε κατηγορίες, (Απόφ.Σ/874/06 Ε.ΣΥ.Δ  ).
Εκπρόσωπος ΕΟΤ στο ΔΣ και την Επιστημονική Επιτροπή της Κοινοτικής Πρωτοβουλίας EQUAL στο έργο «Επιχειρηματικότητα στη Μεθόριο» της Αναπτυξιακής Σύμπραξης «ΤΟΜΕΣ» (ΤΕΔΚ N. Έβρου), Υπουργείο Απασχόλησης & Κοινωνικής Προστασίας και Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (2005  - 2007)
Αναπληρώτρια υπεύθυνη στο ΔΣ και την Επιστημονική Επιτροπή της Αναπτυξιακής Σύμπραξης Always Tourism/ Equal (Δ/νση Μελετών και Επενδύσεων ΕΟΤ και HATA) (2005-2007).
Επιστημονική και Διοικητική υπεύθυνη ΕΟΤ στο Ευρωπαϊκό πρόγραμμα CHARTS/INTERREG IVC, για τον πολιτιστικό τουρισμό σε συνεργασία με 11 ευρωπαϊκές χώρες, (2012-2014).
Αναπληρωτής επιστημονική και διοικητική υπεύθυνη δύο διακρατικών προγραμμάτων ΕΟΤ με τη Ρουμανία, ενταγμένων στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «ανάπτυξη ανθρώπινων πόρων 2007-2013» της Ρουμανίας με στόχο την κατάρτιση στα πλαίσια του αγροτουρισμού. Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής Αξιολόγησης και Παρακολούθησης (ΚΕΑΠ) των επενδυτικών σχεδίων στο πλαίσιο της Πράξης «Εναλλακτικός Τουρισμός» του ΕΠΑΕ/ΕΣΠΑ, 2007-2013» Υπουργείου Τουρισμού. Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής Αξιολόγησης (ΚΕΑ) του Επιχειρησιακού Προγράμματος «ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΗΚΟΤΗΤΑ» του Γ΄ Κ.Π.Σ  για όλες τις  Δράσεις του τομέα Τουρισμού.
Πρόεδρος της Επιτροπής Αποσφράγισης και Αξιολόγησης Προσφορών Διεξαγωγής Πρόχειρων Διαγωνισμών ΕΟΤ, (2010-2011) και Πρόεδρος Επιτροπής Δημόσιων Διαγωνισμών ΕΟΤ (2014-2015)
Γ. Εισηγήσεις- Ανακοινώσεις σε Συνέδρια:  πλήθος εισηγήσεων και ανακοινώσεων  σε εθνικά και διεθνή συνέδρια και ημερίδες  σχετικά με τουρισμό, αναπτυξιακή τουριστική πολιτική, επενδύσεις, κίνητρα,  Επιχειρησιακά Προγράμματα, ειδικές και εναλλακτικές μορφές τουρισμού. Δ. Διδακτική Εμπειρία:
O.Ε.Ε.Κ/ Δημόσιο ΙΕΚ Κηφισιάς, ωρομίσθια καθηγήτρια για τη Διδασκαλία  του μαθήματος « Τεχνική των  Συναλλαγών », (1999-2000), ΥΠΟΥΡΓ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ / ΣΕ.Λ.Ε.Τ.Ε (ΠΑ.ΤΕ.Σ), ωρομίσθια καθηγήτρια, μάθημα «Διοίκησης Επιχειρήσεων», (Ακαδ. Έτος 1981-1982).  Ενταγμένη στο Μητρώο Εκπαιδευτών Σ.Ε.Κ του Ε.ΚΕ.ΠΙΣ με διδασκαλία σε ΚΕΚ δημόσιων και ιδιωτικών φορέων. Εισηγήτρια σε πολλές ημερίδες συνδιοργάνωσης ΕΟΤ και διαφόρων Ο.Τ.Α, αναφορικά με την Τουριστική Ανάπτυξη E. Συγγραφική δραστηριότητα:
Συμμετοχή στη σύνταξη του Οδηγού «How to establish a rural tourism business» του Ε.Ο.Τ , για το πρόγραμμα “HUMAN RESOURCES, A VALUABLE INVESTMENT IN THE ROMANIAN RURAL TOURISM”,  Athens, 2012.
Συγγραφή του « Οδηγού Καλής Πρακτικής για την ανάπτυξη μικρομεσαίων τουριστικών επιχειρήσεων από γυναίκες σε απομακρυσμένες περιοχές», Αθήνα 2008, στα πλαίσια της Κοιν Πρωτοβουλίας EQUAL, του Υπουργείου Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας.Μέλος ομάδας εργασίας ΕΟΤ η οποία εκπόνησε σχέδιο προδιαγραφών Θεματικών Πάρκων.
Μέλος ομάδας εργασίας ΟΕΕΚ / Υπ. Παιδείας, με έργο την εκπόνηση προγράμματος σπουδών για την ειδικότητα Υπάλληλοι Διαχείρισης  και Λειτουργίας Αγροτουριστικών Μονάδων» στα ΙΕΚ,2000
ΣΤ. Ιδιωτικός Τομέας: Δ. Γ. Καλοφωλιά ΕΚΔΟΣΕΙΣ, περιοδικό «ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ & ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ», ως Δημοσιογράφος τουριστικού ρεπορτάζ (1984-1986), Ιδιωτική Εταιρεία «Γκουρλής Ε.Π.Ε.», Υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων,  (1986 - 1988)



Τίτλος εργασίας: Ψηφιοποίηση πολιτιστικής κληρονομιάς και τουρισμός
Περίληψη εργασίας: Η τουριστική αξιοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς μπορεί και πρέπει να στηριχθεί σε διαδικασίες ψηφιοποίησης ώστε να υπάρχει αποτελεσματικότερη διαχείριση, προστασία, επισκεψιμότητα και σαφώς προώθηση, επ΄ωφελεία του τουρισμού σαν οικονομικής αλλά και πολιτιστικής δραστηριότητας.
Το Πολιτιστικό υλικό περιλαμβάνει: 1. Καταγραφές, δηλαδή μελέτες, εκδόσεις και λοιπό έντυπο και ψηφιακό υλικό. Πολιτιστικά ιδρύματα, όπως μουσεία, συλλογές, βιβλιοθήκες, θέατρα, φεστιβάλ. Μνημεία, αρχαία, βυζαντινά, νεώτερα, όπως θέατρα, ναούς βιβλιοθήκες και άλλα αξιόλογα / διατηρητέα κτίρια. Η στοχοθεσία για την τουριστική αξιοποίηση εμπεριέχει: 2. Την καταγραφή του υλικού, δηλαδή την αποτύπωση, μελέτη και ταξινόμησή του. 3. Τη διαχείριση, που αφορά την προστασία, συντήρηση, διατήρηση και χρηματοδότηση 4. Την εκπαιδευτική διάσταση, που εκτείνεται σε θέματα επισκεψιμότητας, προσβασιμότητας και διαθεσιμότητας από / προς το εκπαιδευτικό - μελετητικό δίκτυο 5. Και φυσικά την τουριστική αξιοποίηση, που κατ΄εξοχήν εξαρτάται από την  ψηφιοποίηση, που διευκολύνει δραστικά την προβολή και την ενσωμάτωση με στόχο τον εμπλουτισμό του τουριστικού προϊόντος. 6. Φορείς και πλατφόρμες προβολής: Κεντρικές κυβερνητικές δομές: Υπ. Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού, Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού, Τοπική Αυτοδιοίκηση: Περιφερειακή, Τοπική Εκπαιδευτικοί και Ερευνητικοί φορείς: Πανεπιστήμια, Ερευνητικά Κέντρα, Σχολές, μη κυβερνητικοί φορείς: Σύλλογοι, σωματεία, ΜΚΟ, Επαγγελματικοί φορείς και σύνδεσμοι.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 139
Αννίτα Πρασσά

Αννίτα Πρασσά : Είναι Προϊσταμένη στα Γενικά Αρχεία του Κράτους στο νομό. Μαγνησίας. Έχει σπουδάσει Ιστορία και Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, απ’ όπου έχει λάβει και το διδακτορικό της δίπλωμα στη Νεότερη Ελληνική Ιστορία.
Έχει διδάξει στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο και στο ΠΕΚ Θεσσαλίας.
Έχει συμμετάσχει σε πολλά επιστημονικά συνέδρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό και τα δημοσιεύματά της (αυτοτελή και άρθρα) αφορούν την προστασία και ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς και την ιστορία του 19ου και 20ού αι.
Έχει διατελέσει μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Κέντρου Ιστορίας του Δήμου Βόλου και είναι μέλος πολλών επιστημονικών σωματείων, στα διοικητικά συμβούλια των οποίων συμμετείχε κατά καιρούς.
Στο πλαίσιο λειτουργίας των ΓΑΚ Μαγνησίας, ενδιαφέρεται παράλληλα για την ανάδειξη της πολιτιστικής διάστασης των αρχείων και του εκπαιδευτικού τους ρόλου.
 
Τίτλος εργασίας: Οι ψηφιακές πολιτιστικές συλλογές των Γενικών Αρχείων του Κράτους.
 
Περίληψη εργασίας: Στην εισήγηση αυτή θα παρουσιαστεί το έργο της ψηφιοποίησης των αρχειακών συλλογών της κρατικής αρχειακής υπηρεσίας των Γενικών Αρχείων του Κράτους (Γ.Α.Κ.).Τα αρχεία και οι συλλογές που φυλάσσονται στα Γ.Α.Κ. αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, ο δε πλούτος των πληροφοριών που περιέχουν είναι εντυπωσιακός και ανεξάντλητος και αφορά κάθε πτυχή της κοινωνικής, πολιτικής, οικονομικής, επιστημονικής και οποιασδήποτε άλλης δραστηριότητας του έθνους.
Μέχρι πρόσφατα η πρόσβαση στις πληροφορίες αυτές -θεσμοθετημένο δικαίωμα όλων των πολιτών- ήταν δυνατή μόνο με τη χρήση πρωτότυπου αρχειακού υλικού, με επιτόπια επίσκεψη του ενδιαφερόμενου στο χώρο φύλαξης. Χάρη στη συντονισμένη προσπάθεια της Κεντρικής και των Περιφερειακών υπηρεσιών των Γ.Α.Κ. (http://www.gak.gr) και την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών οι ψηφιακές συλλογές αρχειακών τεκμηρίων διατίθενται πλέον στο ευρύ κοινό μέσω του διαδικτύου.
Το δυναμικό σύστημα διαχείρισης των αρχειακών δεδομένων των Γ.Α.Κ. αρχειομνήμων δίνει τη δυνατότητα περιήγησης στις διαδικτυακές αρχειακές συλλογές, αναζήτησης τεκμηρίων με βάση την αρχειακή περιγραφή τους και προβολής στην οθόνη των ψηφιακών τους αντιγράφων, που ζωντανεύουν τα ίχνη του παρελθόντος. Η εξασφάλιση διεθνούς πρόσβασης στο ψηφιοποιημένο πολιτιστικό απόθεμα, υλοποιείται με τη μετάφραση των ευρετηρίων και των άλλων εργαλείων έρευνας στην αγγλική και στη γλώσσα των ψηφιοποιημένων πρωτοτύπων.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 140
Νικόλαος Πουλιανός

Πουλιανός Νικόλαος: Κάτοχος δύο διδακτορικών διατριβών: Η μία του Πανεπιστημίου Φλωρεντίας (1989), αναφορικά με την παλαιοανθρωπολογία και εργαλειοτεχνία του σπηλαίου Πετραλώνων Χαλκιδικής της Κάτω Παλαιολιθικής, 700 περίπου χιλιάδων ετών. Η δεύτερη (1998) της Ακαδημίας Επιστημών της Πράγας στην Παλαιοντολογία των Σπονδυλωτών για αντίστοιχα ευρήματα του ίδιου σπηλαίου. Από το 1986 εργάζεται στην Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας – Σπηλαιολογίας του ΥΠΠΟ. Τα έτη 2002 - 2007 δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Στις δημοσιεύσεις του συγκαταλέγονται 120 επιστημονικές εργασίες, καθώς και 10 τίτλοι βιβλίων. Ιδρυτικό μέλος της Ευρωπαϊκής Ανθρωπολογικής Ένωσης από το  1977, στο Συμβούλιο (Council) της οποίας έχει αναδειχτεί την τελευταία 5ετία. Επίσης, διατελεί μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ανθρωπολογικών και Εθνολογικών Επιστημών από το 1980, της Αμερικανικής Ένωσης Φυσικών Ανθρωπολόγων από το 1990,  της Ακαδημίας Επιστημών της Νέας Υόρκης από το 1991, της Παγκόσμιας Ένωσης Παλαιοανθρωπολογίας από το 1999, ενώ το βιογραφικό του συμπεριλαμβάνεται στην έκδοση του “Who’s Who in the World” από το 1990 και στο International Biographic Center του Cambridge από το 2000.
Τίτλος εργασίας: Η ανάγκη ψηφιοποιημένης καταχώρησης των (παλαιο)ανθρωπολογικών υπολειμμάτων
Περίληψη εργασίας: Η παρούσα ανακοίνωση σχετίζεται με την ανάγκη δημιουργίας μιας δίγλωσσης (Αγγλικά και Ελληνικά) βάσης δεδομένων, για την καταχώρηση στο διαδίκτυο ελληνικών, κυπριακών κ.ά. ευρημάτων, όσον αφορά τα υφιστάμενα (παλαιο)ανθρωπολογικά δεδομένα, είτε αυτά απαντώνται στη βιβλιογραφία, είτε προέρχονται από άλλες πηγές. Τα αντίστοιχα πεδία μπορούν να αφορούν 10δες παραμέτρους (όπως τόπο ή χώρο ανεύρεσης, ανασκαφέα, μελετητές κλπ). Επειδή τη συμπλήρωση των πεδίων μιας ανάλογης βάσης για αρχαιολογικά όμως μόνο ευρήματα έχει ήδη ξεκινήσει από το 2014 η Δ/νση Διαχείρισης Εθνικού Αρχείου Μνημείων, Τεκμηρίωσης και Προστασίας Πολιτιστικών Αγαθών του Υπουργείου Πολιτισμού στην Αθήνα, πρότεινα, με την κατάλληλη υποβολή αναφοράς 30-6-2015, το Παλαιοανθρωπολογικό Αρχείο να «κουμπώσει» πάνω σε εκείνο του Υπουργείου, μια και στο μεγαλύτερό τους ποσοστό οι παράμετροί τους αλληλοσυμπληρώνονται. Ο στόχος και το όφελος μιας ανάλογης δράσης αποβλέπει στο ότι ένα Παλαιοανθρωπολογικό Αρχείο, αναρτημένο στο διαδίκτυο με συνεχή ενημέρωση πιθανόν ανά δίμηνο, μπορεί να χρησιμεύσει σε ανθρωπολόγους από όλο τον πλανήτη αναφορικά με την ύπαρξη ανθρώπινων οστεολογικών κατάλοιπων από την τάδε περιοχή και εποχή (π.χ. ελληνιστικά από τη Δωδεκάνησο), ώστε να ζητήσουν άδεια μελέτης και να έρθουν κατ’ αρχάς στην περιοχή μας, ενώ στη συνέχεια πιθανόν και αλλού.

 
  Αρ. Υποβολής Εργασίας 141
Όλγα Σιμιτζή

Όλγα Σιμιτζή: Εκπαίδευση: 2014 – 2016: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Προστασία Συντήρηση και Αποκατάσταση Μνημείων Πολιτισμού», 2011 – 2012: Πανεπιστήμιο Βαρκελώνης, Σχολή Καλών τεχνών, Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα «Καλλιτεχνική Δημιουργία, ρεαλισμός και περιβάλλοντα», 2005-2010: Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα (ΤΕΙ) Αθήνας, Σχολή Γραφικών Τεχνών και Καλλιτεχνικών Σπουδών, Τμήμα Συντήρησης Αρχαιοτήτων και Έργων Τέχνη, Δεκέμβριος 2013: Διάλεξη στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα «MSc in Water Resources of the Mediterranean-Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Ειδίκευσης στη Διαχείριση των Υδάτινων Πόρων στη Μεσόγειο» του ΤΕΙ Καβάλας στο τμήμα Δασοπονίας με θέμα  «Η υδροδότηση στην αρχαιότητα: Τρόποι μεταφοράς του νερού μέχρι τον 16ο αιώνα», Νοέμβριος 2013: Παρουσίαση των δυνατοτήτων που μας παρέχει το Photoshop για το φροντιστήριο ExpertIn Καβάλας.
Δεκέμβριος 2013: Διάλεξη στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα «MSc in Water Resources of the Mediterranean-Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Ειδίκευσης στη Διαχείριση των Υδάτινων Πόρων στη Μεσόγειο» του ΤΕΙ Καβάλας στο τμήμα Δασοπονίας με θέμα  «Η υδροδότηση στην αρχαιότητα: Τρόποι μεταφοράς του νερού μέχρι τον 16ο αιώνα», Νοέμβριος 2013: Παρουσίαση των δυνατοτήτων που μας παρέχει το Photoshop για το φροντιστήριο ExpertIn Καβάλας.
Τίτλος εργασίας: Η κεραμική του Νικιλι-Τας: Η Μετάβαση από την νεολιθική εποχή στην εποχή του Χαλκού. Νεότερη νεολιθική ΙΙ – Πρώιμη εποχή του χαλκού. Τεχνοτροπία και υλικά.
Περίληψη εργασίας: Η περιοχή της Ανατολικής Μακεδονίας χαρακτηρίστηκε ως ένας χώρος με ιδιαίτερα πολιτιστικά χαρακτηριστικά από την περίοδο του μεσοπολέμου χάρη πολιτικών και ιστορικών λόγων που κατάφεραν να διατηρήσουν τα ανατολικά σύνορα από το 1913 και το 1918 από το Νέστο μέχρι τον Στρυμόνα. Σύμφωνα με έρευνες των Welch και Renaudin (1918, 1922) το αρχαιολογικό υλικό της περιοχής της Ανατολικής Μακεδονίας διαφοροποιείται από αυτό της Κεντρικής (Rey, 1916) φαινόμενο που γίνεται αντιληπτό κυρίως χάρη στα ανασκαφικά ευρήματα της κεραμικής. Έτσι επιβεβαιώνεται η διάκριση της ανατολικής πλευράς της Μακεδονίας από την υπόλοιπη Ελλάδα πέρα του Στρυμόνα χάρη μιας ιδιαίτερης τεχνολογικής και στιλιστικής διακόσμησης. (Demoule, 1993α). Οι ανασκαφικές έρευνες στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη λειτουργούν σαν σύνολο συγκριτικά με τις δίπλα περιοχές, για παράδειγμα η σχέση των οικισμών Ντικιλί-Τας και Σιταγροί, διότι φαίνεται να μοιράζονται πολλά από τα πολιτιστικά τους χαρακτηριστικά. (Παπαδόπουλος Σ., 2002).

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 142
Αναστάσιος Εμβαλωτής, Γεώργιος Ζαχαρής, Αργύρης Ν. Γιαννέλος

Γεώργιος Κ. Ζαχαρής: Είναι Φυσικός – Ερευνητής και απασχολείται ως συνεργάτης σε εκπαιδευτικά και ερευνητικά προγράμματα στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Είναι μέλος του Εργαστήριου Εφαρμογών Εικονικής Πραγματικότητας στην Εκπαίδευση (EARTH Lab), του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης, του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Σπούδασε και αποφοίτησε από το τμήμα Φυσικής, της Σχολής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος ειδίκευσης (MSc) του τμήματος Φυσικής, του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Είναι κάτοχος διδακτορικού διπλώματος ειδίκευσης (PhD) στις Τεχνολογίες της Πληροφορίας και των Επικοινωνιών (ΤΠΕ) στην Εκπαίδευση, του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης, του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Ασκεί ερευνητική δραστηριότητα στο πλαίσιο της Εκπαιδευτικής Τεχνολογίας και της Εκπαιδευτικής Νευροεπιστήμης.
Τίτλος εργασίας: Δράσεις για τον Πολιτισμό στην Εκπαίδευση: ανάδειξη και αξιοποίηση στοιχείων μνημειακής αρχιτεκτονικής της Περιφέρειας Ηπείρου στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση
Περίληψη εργασίας: Το εγχείρημα έχει ως στόχο την ανάδειξη, προστασία, διάδοση και αξιοποίηση στοιχείων μνημειακής αρχιτεκτονικής στην Περιφέρεια Ηπείρου, στην προοπτική ενίσχυσης της πολιτιστικής συνείδησης εκπαιδευτικών και μαθητών, εντάσσοντας δράσεις και εκπαιδευτικό υλικό στο σχολικό πρόγραμμα επιλεγμένων σχολικών μονάδων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Ο σχεδιασμός αξιοποιεί τις δυνατότητες των Τεχνολογιών Πληροφορίας & Επικοινωνιών (ΤΠΕ), δημιουργεί προϋποθέσεις  διερευνητικής και ανακαλυπτικής μάθησης και εδράζεται σε ειδικά σχεδιασμένες εκπαιδευτικές/ερευνητικές επισκέψεις στο πεδίο. Στα πλαίσια του σχεδίου ολοκληρώθηκε η συλλογή, ψηφιοποίηση και τεκμηρίωση πρωτογενούς και δευτερογενούς υλικού, εκπονήθηκαν εκπαιδευτικά σενάρια και επι-μορφωτικό υλικό, σχεδιάστηκε και τέθηκε σε λειτουργία δικτυακή πύλη, πλατφόρμα ασύγχρονης τηλεκπαίδευσης και ειδικά διαμορφωμένο ψηφιακό αποθετήριο, αξιοποιήθηκαν κοινωνικά δίκτυα και εφαρμογές Web2.0, εκπονήθηκε πολυμεσικό υλικό εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων, ενώ ξεκίνησε η επιμόρφωση των εκπαιδευτικών για την πλήρη εφαρμογή του σχεδίου στο σχολείο και το πεδίο.  Στην επόμενη φάση εκπαιδευτικοί και μαθητές επισκεπτόμενοι επιλεγμένες θέσεις θα εργαστούν ερευνητικά προκειμένου να εμπλουτίσουν και τεκμηριώσουν περαιτέρω το εκπαιδευτικό υλικό, εκπονώντας μικρά ερευνητικά σχέδια (projects), τα οποία θα διαθέσουν στις εικονικές σχολικές κοινότητες που ξεκίνησαν να δημιουργούνται, καθώς και σε νέες δια-σχολικές συμπράξεις. Το εγχείρημα υιοθετεί πολιτικές ανοικτής πρόσβασης και δεδομένων.
 

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 143
Σταυρούλα Σδρόλια, Μαρία Νάνου, Ιωάννης Δ. Βαραλής

Σταυρούλα Σδρόλια: Είναι αρχαιολόγος, διδάκτωρ βυζαντινής αρχαιολογίας με το θέμα «Οι τοιχογραφίες του καθολικού της Μονής Πέτρας στο Καταφύγι Καρδίτσας (1625) και η ζωγραφική των ναών των Αγράφων του 17ου αιώνα», το οποίο εκδόθηκε πρόσφατα από το Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Θεσσαλικών Σπουδών του Υπουργείου Πολιτισμού. Από το 1982 υπηρετεί στην 7η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων στη Λάρισα, της οποίας τα τελευταία χρόνια υπήρξε προϊσταμένη και τελευταία, της Εφορείας Αρχαιοτήτων Λάρισας. Ασχολήθηκε με την καταγραφή πολλών μνημείων της Θεσσαλίας, για τα οποία έχει δημοσιεύσει σχετικές μελέτες, κυρίως στον τομέα της ζωγραφικής, καθώς και με προγραμματισμό και επίβλεψη εργασιών συντήρησης . Έχει συμμετάσχει σε ανασκαφικές έρευνες σε πολλούς αρχαιολογικούς χώρους, μεταξύ των οποίων στο Κάστρο Φαναρίου, στις οχυρώσεις της Λάρισας και της Βελίκας, στα βυζαντινά μοναστήρια του Όρους των Κελλίων και στον αρχαιολογικό χώρο Τεμπών, καθώς και σε σχετικές δημοσιεύσεις.
Τίτλος εργασίας: Πρόταση καταγραφής, μελέτης, ψηφιοποίησης και ανάδειξης της εκκλησιαστικής αργυροχρυσοχοΐας της Θεσσαλίας.
Περίληψη εργασίας: Το τελετουργικό της χριστιανικής λατρείας, ειδικά της Ορθόδοξης, χρησιμοποιεί πολλών ειδών αντικείμενα μεταλλοτεχνίας, κυρίως λειτουργικά σκεύη και ιερατικά κοσμήματα, συχνά κατασκευασμένα από πολύτιμα υλικά, ασήμι και χρυσό. Τα σκεύη και τα κοσμήματα αυτά συχνά είναι αντικείμενα εξαιρετικής τέχνης που η σημασία τους αυξάνει όταν φέρουν επιγραφές, στις οποίες αναφέρονται τα ονόματα των ευσεβών αφιερωτών, οι τεχνίτες που τα φιλοτέχνησαν και ίσως οι χρονολογίες κατασκευής τους. Γι’ αυτό και αποτελούν πολύτιμους μάρτυρες της τέχνης και της τεχνικής της βυζαντινής και μεταβυζαντινής μικροτεχνίας. 
Τα εκκλησιαστικά αργυρά της Θεσσαλίας δεν έχουν μέχρι σήμερα καταλάβει τη θέση που τους ταιριάζει στην μελέτη της αργυροχρυσοχοΐας, ειδικά της περιόδου μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης. Στην ανακοίνωση θα παρουσιαστεί ένα δείγμα τους, στο οποίο μαρτυρούνται εργαστήρια και τεχνίτες, των οποίων τα περίφημα έργα φυλάσσονται σε σκευοφυλάκια μονών και εκτός των σημερινών ελληνικών συνόρων. Η προτεινόμενη ψηφιοποίηση θα συμβάλει στη διάσωση ενός σημαντικού κεφαλαίου της πολιτιστικής κληρονομιάς της Θεσσαλίας, θα το καταστήσει προσιτό στους ειδικούς για περαιτέρω μελέτη και θα προσδώσει προστιθέμενη αξία στους θρησκευτικούς προορισμούς της περιοχής.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 144
Ευαγγελία Κατούνια, Χρύσα Δραντάκη

 Γεννήθηκε στο Βόλο. Σπούδασε «Ευρωπαϊκό Πολιτισμό» στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο και Συντήρηση Έργων Τέχνης και Ζωγραφικής σε δημόσιο και ιδιωτικό φορέα. Εργάστηκε ως συντηρήτρια στην ομάδα «Συντηρητές Χωρίς Σύνορα»  στην Κωνσταντινούπολη και από το 2002 έως το 2011 στο αρχειακό υλικό του  Δημοτικού Κέντρου Ιστορίας Βόλου, στη Δημοτική Πινακοθήκη Βόλου και στο Μουσείο «Αλ. Κ. Δάμτσα»  στο Κέντρο Τέχνης «Τζιόρτζιο Ντε Κίρικο» του Δήμου Βόλου.
Από το 2011 εργάζεται στην Διεύθυνση Πολιτισμού του Δ.Ο.Ε.Π.Α.Π – ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Δήμου Βόλου στο τμήμα προγραμματισμού  εκδηλώσεων.

Είναι ενεργό - συνιδρυτικό  στέλεχος (από το 1992 έως σήμερα) της «Εστίας Θεάτρου Ερινεώς» με πρωταγωνιστική συμμετοχή και διακρίσεις σε ελληνικά και διεθνή φεστιβάλ, (Ηρώδειο, Κίεβο, Άδανα, Βόλος, Τελ Αβίβ, Τιρόλο, Ιερουσαλήμ,  Κωνσταντινούπολη κ.α., σε πάνω από σαράντα παραγωγές). Έχει λάβει μέρος σε σεμινάρια  στην Ελλάδα και την Αγγλία, με αντικείμενο τόσο την θεατρική/κινηματογραφική, όσο και την πολιτιστική δράση.
Τίτλος εργασίας: Ψηφιοποίηση των Δημοτικών Συλλογών Έργων Τέχνης του Δήμου Βόλου Δημοτική Συλλογή Μουσείο Αλ.Κ.Δάμτσα Μνημειακά και Υπαίθρια Εικαστικά Έργα

 
Περίληψη εργασίας: Η αλλαγή που  παρατηρείται από τις αρχές της δεκαετίας του ΄80 στην  πολιτισμική φυσιογνωμία της πόλης του Βόλου  επιχειρείται  από το Δήμο Βόλου και ειδικότερα από τον Καλλιτεχνικό Οργανισμό του Δήμου. 
Στο  σφαιρικό πρόγραμμα που συμπεριελάμβανε  όλες  τις τέχνες εντάσσεται  και η  ενίσχυση και προβολή  της καλλιτεχνικής δημιουργίας  με τη   «Δημοτική Συλλογή» έργων τέχνης,  το «Μουσείο Αλ. Κ. Δάμτσα» και τα «Mνημειακά και Υπαίθρια Εικαστικά Έργα». Μέσω του προγράμματος της  «Κοινωνίας της Πληροφορίας» αποφασίστηκε η ψηφιοποίηση των 2 Συλλογών που υλοποιήθηκε από το 2005 -2008.
 
Η Δημοτική Συλλογή περιλαμβάνει πάνω από 300 έργα τέχνης . Το Μουσείο Αλέξανδρου Κ. Δάμτσα , το οποίο  συστήθηκε σε ΝΠΔΔ  χάριν της  μεγάλης δωρεάς (1998)   του καταγόμενου από το Βόλο συλλέκτη,  αποτελείται από 365 έργα καλλιτεχνών, που καλύπτουν την πορεία της Ελληνικής ζωγραφικής – χαρακτικής από το τέλος του 19ου αιώνα έως σήμερα.              
 
Ψηφιοποιήθηκαν  771 έργα.  Το σύνολο των έργων παρουσιάστηκε στο κοινό της πόλης το 2009 σε αίθουσες του Δημαρχείου και του Κέντρου Τέχνης Τζιόρτζιο Ντε Κίρικο.
Η έλλειψη  εξειδικευμένου  προσωπικού καθώς και οι κατάλληλοι εκθεσιακοί χώροι, σύμφωνα με τις νεότερες μουσειολογικές προδιαγραφές, αποτελούν τα βασικά  προβλήματα για τη σωστή  λειτουργία και παρουσίαση  των δύο Συλλογών.
.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 145
Βασιλική Νούλα, Άρης Καραχάλιος

  Βασιλική Νούλα: Είναι αρχαιολόγος και εργάζεται ως ειδική συνεργάτις του Δημάρχου Φαρσάλων από το 2011 έως σήμερα, υπεύθυνη των θεμάτων πολιτισμού και διαχείρισης της πολιτιστικής κληρονομιάς. Προηγουμένως εργάστηκε επί μακρά σειρά ετών σε ανασκαφικά προγράμματα της ΙΕ΄ΕΠΚΑ, ενώ έχει συνεργαστεί με επιφανείς αρχαιολόγους σε αρχαιολογικά προγράμματα ανά την Ελλάδα, όπως τους Ι.Α. Παπαποστόλου, Λίλα Μαραγκού, Καίτη Δημακοπούλου, Νικολέτα Βαλάκου, Ken Wardle, Paul Åström, Gisela Walberg και εσχάτως με τους Margriet Haagsma και Francesco La Torre. Είναι μόνιμη συνεργάτις της ανασκαφής στον Θέρμο Αιτωλίας. Έχει λάβει μέρος σε διάφορα επιστημονικά συνέδρια με εισηγήσεις θεμάτων αρχαιολογικού ενδιαφέροντος. Μετείχε στην οργανωτική και επιστημονική επιτροπή των δύο συνεδρίων που έλαβαν χώρα στα Φάρσαλα τα τελευταία χρόνια. Είναι υπεύθυνη της καταγραφής και φωτογραφικής τεκμηρίωσης του πολιτιστικού και περιβαλλοντικού αποθέματος του Δήμου Φαρσάλων, καθώς και των εκπαιδευτικών προγραμμάτων «Μαθήματα Τοπικής Ιστορίας» και «Μαθήματα Φυσικής Ιστορίας». Μετέχει επίσης, ως επιστημονικός συνεργάτις στο ελληνο – ιταλικό αρχαιολογικό πρόγραμμα της Σκοτούσσας.
Τίτλος εργασίας: Δήμος Φαρσάλων. Η γενέθλια γη του Ομηρικού Αχιλλέα
Περίληψη εργασίας: Στο Δήμο Φαρσάλων κατά τα τελευταία τέσσερα χρόνια, ξεκινήσαμε από μηδενική βάση, δίχως καμία προηγούμενη κουλτούρα πολιτιστικής πολιτικής, με ελάχιστα χρήματα και μέσα, να σχεδιάζουμε και άμεσα να υλοποιούμε ένα ευρύ πρόγραμμα διαχείρισης της τοπικής πολιτιστικής κληρονομιάς. 
Βασικό μέλημά μας κατέστη η συστηματική αναζήτηση, διάσωση, μελέτη και ανάδειξη του εντυπωσιακού πολιτιστικού πλούτου του τόπου, η εξοικείωση των δημοτών με αυτόν, η ενσωμάτωση των στοιχείων της πολιτιστικής κληρονομιάς στο σύγχρονο τρόπο ζωής και η μετατροπή τους έτσι σε μια γόνιμη ζώσα πραγματικότητα που θα βρίσκεται σε διαρκή διάλογο με το παρόν.
Το εγχείρημα υπήρξε ασφαλώς δύσκολο. Χρησιμοποιώντας μονάχα μία φωτογραφική μηχανή Nikon D90, περιηγηθήκαμε επανειλημμένως όλη την έκταση του Δήμου με τα 56 χωριά του, καταγράψαμε και αποτυπώσαμε φωτογραφικά, αφενός όλα τα αρχαιολογικά μνημεία και τις αρχαιολογικές θέσεις (66 αρχαιολογικές θέσεις από τη νεολιθική έως τη ρωμαϊκή περίοδο, 6 ακροπόλεις, 12 βυζαντινούς και μεταβυζαντινούς ναούς, μία οθωμανική μονή/τεκές μπεκτασήδων, ένας οθωμανικός πύργος, 2 κονάκια, 3 τοξωτές γέφυρες, 54 κρήνες) που διατρέχουν μια αδιάλειπτη περίοδο 9.000 ετών, αφετέρου τις 63 βασικές εορταστικές τελετές και δρώμενα που κυριαρχούν στη ζωή του τοπικού πληθυσμού, δημιουργώντας έτσι μια μεγάλη πλατφόρμα αρχείου που συνεχώς εμπλουτίζεται.
Δημιουργήσαμε έναν καινούργιο διαδικτυακό τόπο για το Δήμο Φαρσάλων και ξεκινήσαμε να προβάλλουμε, μέσα από επιστημονικά και τεκμηριωμένα κείμενα και φωτογραφίες το σύνολο της υλικής και άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς μας.
Οργανώσαμε δύο μεγάλα συνέδρια, ένα διεθνές ιστορίας και αρχαιολογίας και ένα πανελλήνιο εθνολογικό, χρηματοδοτήσαμε, μέσα από τους πενιχρούς μας πόρους την εκπόνηση 4 μελετών αποκατάστασης βυζαντινών και νεώτερων μνημείων, εντάξαμε σε πρόγραμμα ΕΣΠΑ τις εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης της αρχαίας ακρόπολης της Φαρσάλου και των αρχαίων ταφικών μνημείων της πόλης, οργανώσαμε και στηρίξαμε τέσσερα ανασκαφικά project (τείχος Φαρσάλων, Κάστρο Καλλιθέας, Ακρόπολη Ερέτριας, Ακρόπολη Σκοτούσσας), προχωρήσαμε στη συνεργασία με τα πανεπιστήμια: Alberta Καναδά, Florida ΗΠΑ, Messina Ιταλίας και Αριστοτέλειο Θεσσαλονίκης για την υλοποίηση των αρχαιολογικών μας προγραμμάτων και πολλά ακόμη. Επιθυμούμε να παρουσιάσουμε τα αποτελέσματα των προσπαθειών μας και μέσα από το συγκεκριμένο forum να αναζητήσουμε την πλέον ευδόκιμη και ολοκληρωμένη υλοποίησή τους.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 147
Μαρίνος Ιωαννίδης

 
Το βιογραφικό του κ. Ιωαννίδη αναφέρεται στη σελίδα 13 της παρούσης έκδοσης.
 
Τίτλος εργασίας: Πολιτισμός, παιδεία, έρευνα, καινοτομία, ψηφιακές τεχνολογίες, τουρισμός
Περίληψη εργασίας: Ο Πολιτισμός, η παιδεία, η έρευνα, η καινοτομία, οι ψηφιακές τεχνολογίες, ο τουρισμός είναι οι μεγάλες προκλήσεις που καλείται να απαντήσει το Συνέδριο αυτό, αφού για την Ελλάδα ,το βαρύ "όπλο" της είναι ο Πολιτισμός και αυτός αναδεικνύεται μέσα από τέτοιου βεληνεκούς προσπάθειες. Η ομορφιά, αν και υποκειμενική, μπορεί να είναι αιώνια· αλλά τα έργα τέχνης και τα προϊόντα της ανθρώπινης επινοητικότητας, που γίνονται εκφραστές της ομορφιάς στο πέρασμα του χρόνου, είναι εύθραυστα και δύσκολα αντικαθίστανται. Η επιβίωσή τους εξαρτάται από την προστασία και τη συντήρησή τους. Όμως, ακόμα κι όταν τα μνημεία του παρελθόντος αντέχουν στον χρόνο, ο κίνδυνος να χαθεί το νόημά τους για πάντα παραμένει, αν η γνώση που έχει ενσταλαχτεί μέσα τους δεν διατηρείται και δεν μεταδίδεται από γενιά σε γενιά.
Ο Ελληνισμός είναι συνδεδεμένος με τις βάσεις του Παγκόσμιου Πολιτισμού. Από εδώ είναι που η Δημοκρατία, η Τέχνη και οι Επιστήμες έχουν ξεκινήσει. Η σημασία της πολιτιστικής κληρονομιάς εξαρτάται από τις προσπάθειες κάθε γενιάς να την ανακαλύψει και να την ερμηνεύσει απ’ την αρχή. Πρόκειται για μια αλυσίδα κοινής γνώσης και εμπειρίας που δεν πρέπει να σπάσει ποτέ. Μόνο έτσι θα μπορέσει η πολιτιστική κληρονομιά να είναι μια ζωντανή δύναμη, που μας συνδέει άρρηκτα με το παρελθόν μας και βοηθά να διαμορφώσουμε το μέλλον μας, εμπλουτίζοντας την αίσθηση της ταυτότητας και τροφοδοτώντας τη δημιουργικότητά μας. Η μεγαλύτερη δύναμη της Ευρώπης είναι η πολιτιστική κληρονομιά της και ένα απερίσπαστο κομμάτι της αποτελείται από την Ελληνική Πολιτιστική Κληρονομία. Η προστασία αυτής της κληρονομιάς και η πλήρης αξιοποίηση του δυναμικού της είναι ευθύνη όλων μας. Είναι κάτι που συνειδητοποιούμε κάθε μέρα με τη καταστροφή της Πολιτιστικής Κληρονομίας στην Κύπρο και στις γειτονικές μας χώρες.

 
Αρ. Υποβολής Εργασίας 148
Στέλιος Θωμόπουλος, Αλεξάνδρα Παπαγιάννη, Παναγιώτης Τσιμπιρίδης, Γιώργος Φαραζής, Χριστίνα Θωμοπούλου, Χρήστος Μαρόγλου, Ινώ Θεοδώρου, Αλεξάνδρα Παπαγιάννη, Μαρία Μπέσσα



Dr. Stelios C. A. Thomopoulos (M) holds a Diploma in Electrical & Mechanical Engineering (NTUA) and M.S & Ph.D. degrees in Electrical & Computer Engineering (SUNYAB). He is the Director of the Institute of Informatics & Telecommunications of NCSRD, Director of Research and Head of the Integrated Systems Laboratory (ISL) at NCSR “Demokritos” and has served also as Director of II&T from 1998-2003. He has served as a faculty with the Departments of Electrical Engineering of Penn State University and the Southern Illinois University.  He was the founder and CEO of Intelnet Inc., a biometrics high tech company.  Dr. Thomopoulos is credited with over 200 publications in peer reviewed professional journals and conference proceedings, scientific chapters in 8 books, and over 1100 citations.  He has been a consultant and advisor to the US Air Force Predetection Fusion Program, and the governments and private industry of USA, France and Greece. He holds patent US Patent No. 5,978,495 for the design and implementation of a fingerprint recognition system.
He participated as a premier consultant and advisor to the US Air Force Predetection Fusion Program and has been consulting for the government and private industry in the USA, France and Greece. His Generalized Evidence Processing (GEP) theory has been cited in all three most recent books on Data Fusion and his Sensor Fusion theory as one of the fundamental theories in sensor networks by the NIST (National Institute of Standards & Technology (NIST) Wireless Communication technologies group. He is the principle designer of Intelnet's SmartBoard®,Ver-i-Fus® integrated biometric access control and information monitoring and management system, and the Fus-A-Fis® automated fingerprint recognition system. He holds US Patent No. 5,978,495 for the design and implementation of a fingerprint recognition system. Dr. Thomopoulos has led as Coordinator and/or Scientific Coordinator in over 47 European, US and nationally funded projects, including the EU flagship and award winning projects OPTI-TRANS (FP7-GALILEO-228382) and PERSEUS (http://www.perseus-fp7.eu/).
Alexandra Papagianni (F) is a registered architect engineer and animator. She has been awarded with a Professional Diploma in Architecture by the University of Thessaly, Greece, and a Master in Arts in Digital Moving Image by the Sir John Cass Department of Art, Media and Design of London Metropolitan University, UK. Her work combines a range of techniques exploring new relationships between architectural space and moving image. She has participated in several art and animation festivals in Greece and UK, such as Fringe Festival (2010) in Brighton, Renderyard Short Film Festival (2009) in London and Encounters Short Film Festival were she was awarded with NAHEMI/Kodak Student Shorts Awards (2008 – Bristol). She is founder and director of the Emblank creative agency, based in London while she currently works as a research associate at Integrated System Laboratory of NCSR Demokritos.
Τίτλος εργασίας: Ψηφιακή Πλατφόρμα Εμβύθυνσης Immersive Cultural Digital Environments: Knossos iGuide
Περίληψη εργασίας: Το Knossos iGuide αποτελεί την πρώτη υλοποίηση της ψηφιακής πλατφόρμας εμβύθυνσης Immersive Cultural Digital Environments (ICDE). Σκοπός της πλατφόρμας ΙCDE είναι να αναβαθμίσει την εμπειρία του χρήστη σαν επισκέπτη, στο πραγματικό ή/και εικονικό πολιτισμικό χώρο μέσω τεχνολογιών τρισδιάστατης ψηφιακής αναπαράστασης, αναπαραγωγής περιεχομένου με χρήση διαδραστικών οπτικο-ακουστικών μέσων και τεχνολογιών animation, εικονικής και επαυξημένης πραγματικότητας, παιχνιδοποίησης, διαδραστικότητας και προσωποποιημένης πλοήγησης, και αλληλεπίδρασης του εικονικού με το πραγματικό χώρο. Το Knossos iGuide αποτελεί την πρώτη εφαρμογή της πλατφόρμας ICDE στην ψηφιακή ανάπλαση και διαδραστική περιήγηση στον αρχαιολογικό χώρο της Κνωσού. Μέσα από μια λεπτομερή ψηφιακή τρισδιάστατη ανακατασκευή, βασισμένη στα σχέδια του Άρθουρ Έβανς, ο επισκέπτης μπορεί να περιηγηθεί στο χώρο (First Person Navigation) στην αρχική μορφή του μνημείου ενώ παράλληλα μπορεί να αντιπαραθέτει στον ίδιο χώρο εικονικής ή επαυξημένης πραγματικότητας το ανάκτορο στη σημερινή του μορφή. Ο χρήστης καθώς περιηγείται στο χώρο μπορεί να αλληλεπιδρά με ενεργά σημεία, ενεργοποιώντας έτσι το τμήμα της ξενάγησης ή προσωποποιώντας την ίδια την ξενάγηση. Η ξενάγηση γίνεται μέσα από κείμενα, αφηγήσεις αλλά και animation. Η ξενάγηση «ζωντανεύει» με την χρήση προσομοιωτή ανθρώπινης συμπεριφοράς και την ανάπλαση ανθρώπινων χαρακτήρων της μινωικής εποχής και την αναπαράσταση μυθολογικών και ιστορικών σκηνών.